Како ја препознавате вистинската пријателка?

Си ја препознав и веќе долги години сме другарки

 

Да, но како?

 

Се радува на мојата среќа/успех.
Емпатизира со мене.
Ги валидира настаните кои сум ги преживеала.
Нема навика да озборува.
Лојална е и гласно завзема моја страна у конфликти.
Ме мотивира кон успех.
Директна е, објективна и искрена.

Ова уств се опишав сама

 

Сите лажни досега ги препознав, вистинска сеуште немам и покрај години од детството со неа поминати.

 

Нема лажни и вистински, сите може да се вистински или лажни во различни фази од животот. Теориски е невозможно со некого бесконечно долго да делиш исти интереси, животни ситуации, место на живеење...

 

Сакаш да кажеш дека се дружиш додека има взаемна корист а ако тоа се смени гејм овер

 

Дури не се преселам на пример
Интереси бе- хеви метал, бркање дечковци, везење гоблени

Кога зборот интерес го сменил значењето и зошто? Тебе што те интересира?

 

Е ништо ја онака само за стил прибирам информации

 

Значи стилист? Па добро, може со Сергеј да бидеш другарка

 

По ништо.
До сега речиси сите личности кои сум ги запознала ме имаат разочарано. Губам верба во вистинско пријателство.

 

Нема таква.

 

Слично гледаме на светот, имаме слични вредности и уверувања, лесно се разбираме. Знаат многу за мене, ми се лојални, ми даваат голема поддршка. Со нив споделувам и добро и лошо, ме трпат веќе 20 и 10 години - и тоа е доволно. И покрај бракови, дете, преселби, не се промениле, функционираме речиси исто како и пред сите овие животни промени - и тоа ми е многу важно.

 

Искреноста

 

По тоа што можат да поминат периоди, но кога се среќаваме повторно е како никакво време да не поминало.
Кога можам да си ја отворам душата без да се осеќам како да газам на јајца бидејќи можи да избувни.
Кога знам дека е секогаш тука да ме ислуша без да ми суди.
Се радува на моите победи, тука е да ме утеши кога сум на лошо место.
Не е тајно љубоморна и да ми посакува лошо, не се обидува да ме контролира бетер од токсичен маж.
Кога е искрена ако смета дека грешам без да ме навредува и омаловажува.
Кога двете сме свесни дека имаме и други битни луѓе во животот со кои одбираме да поминиме време и не си замеруваме за тоа.
Кога не зборуваме само за својот живот и проблеми без да ја прашаме како е другата.
Кога не се согласуваме за буквално сѐ, но сепак имаме меѓусебна почит.
Кога постои платонска љубов меѓу нас.

Нема да останат многу вакви пријатели во животот, тоа е факт. Но треба да се ценат оние што се тука, бидејќи ретко е ваквото пријателство.