Кога размислувам свесно ќе речам тоа би биле детето и сопругот. Меѓутоа нажалост улетав пред 2 години на сред убиство, еден човек веќе убиен се давеше во крв лежејќи, другиот ние го спасивме... Тоа е странец, ден денес кога ми текнува размислувам, сфаќам дека тој момент тој нож можеше да биде забиен во мојот врат, можев јас да го дадам животот за човек кој што прв пат го гледам, меѓутоа тоа е инстинкт, неможам на некои работи да завртам глава. Недај боже никој да се најде во таква ситуација. Човекот додека е жив ќе ни биде благодарен.
Да го дадам мојот живот во смисла да умρам не би баш за ниκого зошто со моето отсуство што би му помогнала. А би го дала и го давам во суштина животов κој го имам за своите деца и сопρуг таκа што за нив ја давам сета своја енеρгија, сето вρеме, сеκоја аκтивност, мисла, всушност се она што сум јас и што е мој живот!
Semejstvoto pred se! A od druga strana,bez razlika na kilometrite koi ne delat,zivotot bi go dala za mojata najdobra drugarka koja si ja sakam kako sestra <3!
Дефинитивно за мојата внука. Пред да се роди отсекогаш сум сакал да имам сестра зашто мислам дека повеќе се сложуваат, меѓутоа кога се роди пред година и шест месеци веќе ми исчезна желбата за сестра. Сега како што расте се повеќе е интересна, па кога ќе ме гушне со тие рачињата нејзини....
За мажот ми и за дечињата. Љубовта за мене значи највозвишено и најмоќно чуство, чуство без кое не би можела да фунционирам, мојот маж е моето се во животот, моја надеж, утеха, љубов, пријателство, интима, подршка...се. За никој друг.