Кога другарка ти ти ја носи облеката!?

јас до сега сум позајмила само една јакна,бидејки беше ладно надвор,а другарка ми не носеше јакна,а тоа беше само за до дома да отиде, инаку не давам на другарки и не ни позајмувам,затоа што не верувам дека ке ми ги врати
мозеби лошо зборам,ама веке несакам и немозам на никој да верувам

 

мајка ми и тетка ми од крај ми викале да не давам моја облека ниту пак да барам туѓа. не ги слушав. и давав и земав. тоа што го земав го враќав за недела најмногу и перено. за разлика тие алишта што јас ги позајмив си ги добив назад 3 години покасно износени, прелитени дури и неперени. одкога си ги добив назад алиштата немам позајмено нити пак давам.

 

Другарките на мојата сестра постојано ги барат нашите алишта. Тоа мене не ми одговара бидејќи тоа не се алишта само на сестра ми па таа да прави со нив што сака. Тие ги носат алиштата и ги враќат валкани. Еднаш и имав кажано на сестра ми, но таа продолжи да ја дава нашата облека. Како да го решам тоа?

 

Не позајмувам и не сакам ни да ми позајмуваат. Прво не хигиенски ми е, може да се фати некоја кожна болест, а второ може да не ти ја врати или да ти ја уништи. А најгадно ми е кога не носат мајца за физичко и позајмуваат од претходните одд што имале. Не знам како не им е гадно таква испотена мајца да носат.

 

Никогаш од никој не сум зела облека бидејки се гадам од самата помисла да облечам нешто туѓо. Не сум позајмила досега на никого бидејки не ми побарале, ако ми побара некој некогаш ќе размислам.
И стварно не разбирам како некој може да позајми облека и после да не ја ни врати

 

И јас имам давано на другарки гардероба и накит , некои си ги имаат присвоено , но нешто кога ми треба гордо си го барам , и ако каже ,јас мислев да го носам , и викам јас цела недела го планирам и нема што да прави сепак си е мое

 

Isto taka i jas nemozeev da i kazam na mojata drugarka , .. mi poobara eden korseet, samo sho go kupiiv mi go zemaa i mi go nema vratenoo eve vekje 1 ipol godina moze ... ednash ja vidoov vo buus go nosese korsetot , mesto JAS , taa!! mn. mi padna tesko , bidejki moite roditeli rabotat za mene a ne za nejzee, ona sve vo marka se nosii a jas? koj me prasuva i uste den denes e kaj nejze! ((((((((((((((((((((((((

 

Па иди прашај си го ќе и го оставиш нејзе она да си го носи..

 

Давам само на најблиските другарки.И тие мене ми дават ама ми ги враќаат, чисти исперени..

 

Eпа вие ако си разменувате облека со 'другарка' од петто колено, ондак што да ви кажам, не е дека ни јас не сум имала лошо искуство со некоја ваква, ама кој ми е крив, само на здраво сме биле, па да и дадам сукња и блуза, не ги ни видов, ама ајде и така не ми беа по мерак A озбилно мењавање сум имала со 2 другаки, е де де, си ги знам и знам дека се бањаат и не ми е гад, и знам и дека нема ништо да им се деси на парталите мои .
A тоа туѓо перје, па не е баш и некое перје маичка од 300 денари A била а не била, туѓото е најслатко

 

ЕДНАШ имам позајмено и веќе никад! Тоа ми беше прв и последен пат !!
И ја имав позајмено новата блуза од турција на другарка за да ја носи на една забава и не ми ја врати!!
И не само тоа , ај една маичка , али плус еднаш ја носеше , ја видов надвор со нејзе , цела испофлекана и испрљана!
Ај и тоа, ама , и грдо ми е и ме нервира , да позајмувам алишта -.-
Неќам да позајмувам ни пак да ми позајмуваат , ако нешто ми се свиѓа ке си купам и крај на приказната

 

секогаш давам и тоа не ми е никаков проблем,само нека побараат и зошто да не дадам де...ама ако не ми го врати позајменото,ќе и кажам да ми го врати,незнам зошто се срамите да кажете,таа треба да се срами,е*aго
поздрави и бакнежи до сите вас

 

јас порано давав облека и сега ми е многу криво не што сум и давала туку што уште некои алишта се кај неа,на школо кога одевме ќе и речев а таа само ќе се исклештеше и ќе речеше ЌЕ РАЗМИСЛАМ и ќе заминеше,кај друга пријателка исто така имав алишта и само што си го купив суќничето таа ми го побара јас и го дадов и еве сега после една година конечно го земав. мене не ми се дава оти се плашам да не направи нешто некоа магија на пример а ако се фрцка во облеката нека се фрцка и онака таа девојка не ја бива за ништо

 

Ич ама ич не сакам да ја давам мојата облека на другарки , инаку до сега имам дадено неколку пати и многу се каам.Еве мојата другарка -Ќе ми ја дадеш маицата да ја носам вечер,мојата е за перење ај те молам?! ми се смачи еден ден и реков НЕ! не давам .Ниту пак сакам туѓа обелка да носам ниту пак давам.Таа рече -Леле па што ќе и направам јас боже?! И ајде како да се разбереш со ова личност.Што имам и дадено ништо нема вратено , што оди кај неа нема враќајне.

 

Кај нас уу друштво тка од време на време (мислам кога некоја ке оди на состанок со тај шо го сака па ние облечеме ја) хихи..А имам позајмено само еден фустан (дека на роденден бев) ии и позајмив на една другарка кошула (омилената) ии сега нз срам ми е да и кажам она е душа од човек ке ме свате али јас неможам да спијам дека кај неа ми е кошулата :'( Веќе на никој ништо не позајмувам!!

 

Јас никому немам дадено облека, ниту пак имам земено и јасно мислам дека имам дадено до знаење оти не сакам ни да ме прашуваат за облека.

Имаше некои дешавки кога на цимерка сум позајмила џемперче или блузон, ама , за до продавница преку улица и слично, ама тоа е друго. Не е толку страшно.

А имав еден случај пред 3 години, цимерка ми украде, значи ми ја извадила од шкаф блузичката. И видов дека е кај нејзе, се направив дека не гледам. После тоа се испокаравме и си замина од кај нас, и замислете на школо ја носеше.
Бидејќи ми беше многу криво, блузичката ми беше поклон од татко ми ја застанав и и реков, ако немаш алишта можеше да кажеш сите ќе ти дадевме по едно парталче, не да ми ги крадеш од шкаф.
И ми вика јас ништо не сум ти украла, ти ми ја подари.
Леле луѓе ќе ја искубев. За една блуза не сакав да се расправам, ама се правеше будала, башка блузичето ми беше многу драго. Мислам гуска.

И после тоа еднаш се сретнавме и ме застана, демек како си.. и и викам еве блузава на мене нова, ако сакаш да ја соблечам, прслукон кнап ми е, не е проблем и по прслук низ градов..

не давам, и не барам, и не ми е незгодно да кажам НЕ МОЖЕ кога некој ми бара облека.
Па ве молам.
Еве јас у интернат живеам, ми се има случено да снемам веш еднаш, па си купив прашок, па си исправ и си исушив.

Ако нешто ти фали у тој момент и тооооолку ти е неопходно, ќе отидеш и ќе си купиш свое.
Глупости.

Edit: Да не ве лажам, еднаш на дечко ми џемперот го прошетав низ град ама ладно ми беше

 

Алишта давам само ако сум на одмор па да си размениме со другарка ...Одма се перат и се враќаат а онака ни под разно ...Секој човек си има свој мирис и тип на кожа така да и треба да се размисли добро дали да се позајми ..

 

и јас давав како што кажав и тоа другарка ми ќе дојде кај мене дома ќе се нашминка ќе отвори кај мене во шкафот ако не и се свиѓа ништо ќе отвори во шкафот на сестра ми и од кај неа си зима алишта и тоа јас криев од сестра ми ама јас сум крива никој друг речи и не може и не може

 

и тоа некогаш дома кај неа и ги носев шминките за да се нашминка колку ми е криво сега да се врати времето никогаш не би дала ништо на никој

 

Не ми претставува проблем да дадам облека но само ако се работи за личност што навистина ја ценам (иако мн ретко ми се случило некоја таква личност да ми побара бидејќи има осет ) . Инаку мене ми е незгодно да барам ,а не ни сакам бидејќи не се чувствувам пријатно во туѓа облека, едноставно не е мое. Мн се плашам нешто туѓо да не упропастам затоа и не земам.