Кои работи кои ги прават другите луѓе ги доживувате како pet peeve?

Кога ќе влезе некој (колега, пријател, познаник...) не со добро утро (ден), ами "што бива?"

 

Мислам дека сум зборела за ова.
Луѓе со 10.5/10 самодоверба. Секогаш они најгласни, у право, секогаш у стил "не давам ја никој да ме потценува", секогаш да се прикажат дека се успешни, дека никогаш не се сомневале во себе. И ќе им укажеш на грешка и место најобично извини, добиваш уф па како можев тоа да го знам, не ми беше укажано. Им се повредува егото ако сфатат дека некој друг е во право.

Луѓе што се прават експерти на поле за кое имаат нула образование. Исто ко претходните, најгласни и најдосадни за нешто за кое уствари си немаат појма, само за да бидат изнад свима. Тешки комплекси.
Некад треба да се повлечеш и да размислиш дека има и некој што знае повеќе.

Кога некој со кого немам близок контакт ме прашува помош поврзано со мојата работа. Повели, тогаш и тогаш сум на работа, ела и прашај. Без пари совети не давам на некој што 2% не ме ебава.

 

Коа дебили искачаат од дуќан, јавен превоз или по скали или ескалатор и ЗАСТАНУВААТ на сред пат ко на мајка им да е и ко да нема уште сто души позади нив. Увек ги гурам, се праам ко да не не постојат.

Коа искачам од јавен превоз или лифт и коа дебили не чекаат лево или десно туку буквално на сред врата, па уште и влагаат пред да се симнам - и нив ги гурам и ги пцујам. А понекад и стојам ко вол додека не се тргнат, не се мрдам од место.

Коа ја чекам да влезам у јавен превоз или лифт лево или десно од вратата и дебили трчаат од позади ги проаѓаат сите луѓе и се гураат први, е нив и им кажуем у фаца додека ги гурам, и на крај ги пцујам.

Коа се пикаат дебили преку ред, исто карање одма на лице место со сите нишани и не попуштам идам прва не ми чуе.

Коа кромањонци слушаат музика без слушалки или коа зборат на микрофон или видео позив по јавен превоз, улица, на каса у дуќан, па уште и се дерат оти се глупи да скапираат декаако они не слушаат оти телефонот НЕ ИМ Е НА УВО не значи дека и другата страна не ги слуша.

Дебили што ,, просат ,, нападно со унесување у фаца, пишање, попрекување пат ,и на тие одма све по список и покажување кај е МекДоналдс да идат да се вработат.

Паразити што се праат глупи демек не знаат газот да си го избришат за да има кој да им ја завршува и најдебилната работа на светот. Не зборам за луѓе коа стварно им треба помош, него буквално за све нешто прашуваат со тој нивен дебилен кринџ глас ко малолетничка у нискобуџетно фетиш аниме. А па да не праиме муабет ако ти го имаат бројот, ондак си го наебал.

Тинејџери коа се понашаат ко чопори неандерталци по улици.

Алапачи што не сме блиски или што не сме се виделе сто години ме прачуваат интимни прашања, или па работи што знам дека ги знаат оти не се тајна, али се праат на три ипол. Само дрско со таквите, на нивно ниво па и подоле.

 

Кога сме кај луѓе што се без просторна свесност, тука ќе ги ставам и луѓето во јавен превоз што не сфаќаат дека можат да да се движат лево/десно и да отстапат простор за тие кои се симнуваат/качуваат и само стојат закотвени пред врата, зјапаат во телефон и не им текнува дека треба да се поместат па треба да ги туркаш.

 

Кога сабајле спијам и некој ќе ми застане пред пенџери и муабет си прави на цел глас.

Кога луѓето се влечкаат по пат, значи одат бавно а не им текнува да се тргнат понастрана за да ги разминам.

 

Ич не сакам млитави, спори луѓе. Значи спори у движење, правење нешта, зборување. Ајде доврши ја више таа реченица, помина пола ден.

Не сакам нарциси, али уште повеќе нејќам жални врби.

Не сакам кога некој е превише attached, зависен од мене, shoo.

Досадни луѓе - стерилни, без страст и интерес за ништо, без трунка хумор

Шкртици - луѓе кои до последни дени вагаат цени, нема да осиромашиш ако ја почастиш другарка ти кафе пример

 

- Кога некој не може ништо сам да направи, и за секоја ситница им треба друштво, помош и сл. Ова е веројатно лично затоа што сум многу независна, ама ужасно ме нервираат другарки кои не се способни сами да постојат, и секогаш мора секојдневни работи да прават со некој.

- Кога некој е избирлив за храна. Не можам да поминувам многу време со вакви луѓе, иако знам дека е малку ирационално.

Иам уште многу, ќе пишувам кога ќе ми текнат.

Spoiler

Вауу, ова треба да иде во непопуларни мислења, затоа што јас не можам да те сметам за пријател ако не збориме одвратни детали за нашиот сексуален живот.

 

- Гледање на reels на најсилно во автобус
- Кога се качуваат и туркаат луѓе да влезат во автобус пред да се симнат останатите
- Клошари во теретана кои не си ги враќаат теговите на место или вежбаат пред тегови
- Луѓе на електрични тротинети кои не гледаат кај возат/ Wolt возачи кои пробуваат да те прегазат на тротоар
- Непознати кога ме допираат за да ми ги видат тетоважите

 

@Srckata28

Spoiler

To each their own I guess. Се помислив дали би било повеќе за во непопуларни. Не ми е толку проблем некој друг да збора, туку кога некој ме прашува такви детали мене. Ко, што ќе правиш после со таа информација. Инаку најмногу што би одела е да кажам дека I would fuck someone, често вака се зезаме и за fictional characters.

 

- При слетување, истиот момент кога тркалата на авионот ќе удрат, има луѓе што стануваат иако авионот не е уште паркиран. Без разлика што имаат да чекаат чекирани куфери, или што после ќе чекаат во автобус до аеродром додека сите од авион не се симнат, небитно, мораат први да станат и покрај сигурносните препораки на екипажот.

 

- Луѓе што во последен момент ми откажуваат посета. Ок некогаш стварно нешто непредвидено се случува ама не е секој пат тоа. А сум потрошила куп време, па и пари за да се спремам за посетата.

- Кога ќе ми дојдат настинати, со грип, со изговор не е ништо, алергија е, ова е, она е. Па после и јас и дете одвај се накреваме од тоа " не е ништо".

 

- станувам од маса во истиот момент или напуштам просторија при ждригање. Моментално.
- Кога некој сака да се нашали со глупа шала. Пресен пример сабајле. Пријател што одиме заедно на работа во спонтан муабет за децата му викам " синоќа мн ме наапа инструкторот на Х" и уште не сум довршила по играорна и вој на шала ми вика " по авион летање а?' хехехе. не знам како се воздржав
- Кога некој кој е со мене ме третира ко дете. Пази камче, пази дупка, дај ми рака за преку улица. Одма заминувам во друг правец.
- Кога рудари во нос. Во глава ми е да го опоменам и да го пратам на миење раце. Толку несвесно тоа го правам од што го мразам.
- смеење гласно по телефон во мое присуство. ( не толку зборување колку смеење)
- Каснење
Многу има. Како ќе ми текнуваат ќе надополнам.

 

Е горе спомна некој кога ти доаѓаат на гости болни. Освен ова мене многу страшно ме нервира кога доаѓаат на работа болни, ама не она да речеш малце поднастинат или алергија туку апла се гледа дека има грипиште некое, кашла буфта, температура 38+, ќива, плука шлајм и ти вика абе поднастинат(а) сум. Маска мисловен поим само, не дај боже па да се осмелиш да речеш да стави ќе се кара со тебе како не можел да дише. Толку себичност не сум видела, не сакајќи да земеш боледување ставаш еден куп луѓе во опасност, јас сум хронично болна и сите можни вируси вака ги налепив. Или па недај боже дома на постара личност да го пренесеш од истиве колеги работници на годината што и болни доаѓаат.

 

Кога на формално место, некоја институција ми се обраќаат со ТИ.
Ти си на работно место, а јас сум ти клиент/странка, треба да ми персираш без разлика дали имам 27 или 77 години.

Повозрасни жени што се мајки што во муабет со помлади им се обраќаат како на свои деца, па мила, душо, ти си дете, јас така те гледам. Нема што да ме гледаш ко дете ако не сум ти дете.

Луѓе што мислат дека нивното куче може на секого да му го душка меѓуножјето само зашто е френдли и сака луѓе.
"Аа он сака луѓе". Ми е гајле. Прибери го.
Да се разбереме, и сама сум галела мирни кучиња ама ако е со сопственик, прашувам, не го пипам без да прашам. Истото сакам и од другата страна, да не го пушта кучето во туѓ приватен простор без прашање.

 

Вметнување на Ќ наместо К во збор каде што треба и не треба.
Не ми е јасно од кај потекнува ова, често го сретнувам феноменов на форум, моментот кога ќе го забележам во пост, понатаму не ни читам.

 

Мене многу ме нервира кога ќе кажам дека ме боли глава и репликата е: Не зборувај за глава, мене од сабајле ме боли, дури и апче пиев и пак не ми помина. Ретко се жалам, ама ете некогаш се случува и кога и да сум споменала болка одма и нив истото ги боли. Може и посилно од мене ги боли, шо разбирам јас пак од болка
Има уште милион ствари ама ај покасно за нив

 

За пишувањето ми текна уште нешто. Ме нервира кога некој на пишани повеќе параграфи не дочекува да реплицирам на сите туку ми пишува одма на тоа што пишувам во моментот. Значи for the love of god, почекај да реплицирам потоа враќај ми.
И за ова најверојатно ќе имам реакции ко за тоа погоре, ама исто така pet peeve ми е праќање повеќе од 2 рилс истовремено каде и на друго треба да се реплицира. Особено ако се со подолга содржина.