Кои работи кои ги прават другите луѓе ги доживувате како pet peeve?

Ме нервира кога луѓето не знаат да кажат НЕ за нешто за коешто се сигурни дека не сакаат да го направат. Не ми губи време, кажи ми не сакам, не можам etc.. не ми викај важи, може и на крај ништо.

Не се лутам кога е некој искрен и ќе ми каже не, има почит од моја страна што не ме прави будала и не ми троши време. А вака, безрбетно…

 

Метафорично кажано, воопшто не ме нервираат луѓе што летаат превисоко или нуркаат премногу длабоко, ме нервираат површни луѓе.

 

Иритантно ми е кога некој шепоти, посебно во тишина. Шепотењето, божем, треба да е тивко, ама пак некако гласно одекнува и ме нервира повеќе од гласно зборување.

 

Или самата имам поинаква претстава или дефинитивно не го пратам трендот меѓу помладите кога ќе се напикаат каде не им е местото.

Не сфаќам луѓе кои најверојатно се доживуваат за блиски(?) и онака ептен во прашална да не кажам иритантна, дрска форма прашуваат за планови на некои повозрасни што не ги ни знаат.

И тоа е баш карактеристика на генерациите после 2000, онака лигави и наперчани кога ќе се упикаат во туѓи планови (да не кажам ни б од близина немаат, тро нешто чуле) и сега како да појасниш дека е простачки да прашуваш некого што не ти е близок каде тоа ќе оди за претстојниот празник? И така веѓата ја креваат и чекаат. Пу.

 

Ме нервира кога на улица се разговара на телефон пуштен на гласно, сите да слушаат што се зборува и се вика на цел глас.

Ме нервира кога гледам нешто за мене битно, кажувам дека тоа што го гледам ми е битно и тогаш на некој му текнува да каже нешто, па уште вика чекај да ти кажам, бидејќи ќе го заборавам.

Ме нервира кога добивам пораки на Вибер од колеги после работно време, особено во групи после 21-22 часот или за викенд. Зарем немате приватен живот?

Ме нервира кога прашувам дали сакаш кафе/сок и добивам одговор може.

 

Мене повеќе ме нервира кога ќе ги прашам и чекам одговор 10мин. Просто е, или сакаш или не.
Ама не, чекај малку да се помислиме сега, не е интересно одма да се одговоре. Башка и треба да го понервираме тој што прашува.

 

Оди брзо по улица и гледа во телефонот, не крева поглед. Мал момент на невнимание од твоја страна и ќе се судрите оти тие, нели, немаат обврска да погледнат пред себе и околу себе.

 

Кога на мајките им се обраќаат со "мама" наместо со "мамо".

Кога во маркет корпите ги оставаат покрај каса наместо кај влезот, па мисли се од која страна да маневрираш за да земеш. Или ти чекаш во ред да платиш, некој бара корпа да подадеш. Hе сyм јас тука за тоа.

 

Користењето АИ, и самиот изговор на Ејај, тооооооолку вади од патики

Најомразен термин на векот ми е!

Преку ејај више

Досадни, напорни аман

Топла вода не измисливте.
Измислете лек за ракот, па да аплаудираме сите

 

Кога стално морам да се повторувам бидејќи другата страна не слуша доволно и ми вика "А?" насекое. Bruh get your ears checked, не можам да викам толку во јавност.
И мене ми се случува понекогаш инаку, ама сеа (раз)кажувам нешто и како одговор добивам "А?".

Мислам и ова е спомнато на темава, ама многу ме иритира гледање рилс (во јавност) на цел глас. Сте слушнале за иновацијата слушалки?

 

Комбинација од ова: кога зборувам со моите додека се загледани во рилс на цел глас и викаат "А" со пауза измеѓу зборовите.