Кои работи кои ги прават другите луѓе ги доживувате како pet peeve?

Водење битни разговори во порака. Ма и не битни. Сериозно, времето ми е скапоцено да земам да објаснувам една работа во 3 саати преку пораки. Па уште кога ми стигаат по едно до две зборчиња во еден ред и телефонот ми праи дранг дранг дранг дранг дранг до бесконечност. Земи јави се ко човек кажи што имаш да се разбереме на прва и одлепршај.

Кога ќе си брцнат со малото прсте во уво и ќе почнат да го рокаат прстот 1000 пати во минута. Не само што ми е ew, туку и гнев ми прави, ми доаѓа да им бапнам една.

Правење балони со мастика, балонот пука се лепи на нос и со јазикот си го земаат пак во уста.

 

Кога родители своите болни деца ги носат надвор, по банки, школи, ресторани, игротеки, молови... Тоа што за вашето дете е можеби лесно вирусче за имунокомпрометирани луѓе може да заврши фатално. Себичност на највисоко ниво.

 

Кога луѓе ревносно бранат свои ставови кои се базирани на некомплетно разбирање на одредена материја и опасно поедноставување на комплексни теми кои имаат повеќе страни и длабочина.
Особено моментално со социјалните мрежи, гледањето на рилс и тиктокс или подкаст каде што повеќе луѓе само си ги валидираат ставовите ти дава чувство дека се едуцираш, а во реалноста само ти се потврдува она кое веќе сакаш да го слушнеш и добиваш чувство дека си во право да заземеш одредени апсурдни и екстремистички погледи базирани на половична вистина. Најлошо е површно знаење, многу поподло од комплетно незнаење.

 

Подбуцнување со благо потсмевање.
Пр. кога преминав во др. фирма колешка, низок ешалон, ме прашува нешто од моја струка професионално и од човечност и објаснувам најпросто што можам за да ме разбере.
И уште ми вика а ти ептен вредната, работливата... мислам кај и отвораш очи да не ја шурат она...
И не само оваа и мн.др.пр.

Но последниве месеци ова и не го приметувам бидејќи тука баш и не се вака настроени во деловниов свет или можеби па јас не перципирам се детално.
Работам, се трудам и во тоа ми е примарниот фокус.

 

Луѓе кои филозофираат за секоја тема и такви кои непотребно користат англицизми, иако постојат соодветни македонски зборови.

 

Удварање до присмрт а те гледа не си заинтересирана, он тоа па тоа...
Никад не сум носела бурма или веренички можеби треба(ЛО) .

 

Генерално, најмногу ме нервира кога луѓето се безобѕирни кон другите околу себе.
Конкретно: кога се влечкаат додека одат, застануваат на незгодни места и воопшто немаат осет дека и други луѓе треба да поминат, можеби и брзаат некаде. (ова ме нервира највеќе од се, бес ме фаќа и од самата помисла.)
Гласно зборување на телефон на јавни места, особено во автобус, на автобуска станица и слично. Која е потребата сите околу вас да го слушаат вашиот разговор?
Кога луѓе со кои не сум доволно блиска си земаат слобода да ми поставуваат приватни прашања.
Тоа ми текнува во моментов.

 

Кога менуваат начин на однесување, зборување, тон на гласот, стил на изразување во присуство на некој кому сакаат да му се умилкуваат или да испаднат во што подобро светло пред него.

Кога сакаат на сите да им угодат, ветуваат и се ставаат под притисок па после плачки кога не испаѓа сѐ по планот (low-key и јас бев ова некогаш лол, ама "интересно" е кога си и на другата страна).

 

Непочитување на јасно поставени граници.

 

Силно удирање по прекидачи при палење/гасење и нагло и силно фаќање за квака.

Гледам многу спомнавте дека не сакате да разговарате на телефон, преферирате пораки. Јас сум обратно. Ама не сакам видео разговори.
По пораки ми е понапорно да куцам и поспора ми е целата комуникација.
А да зборам може и на спикерфон додека рацете ми се слободни (и да речеме куцам на тастатура).

 

Ај и јас ке ги спомнам оние што немаат осет за просторот и луѓето околу нив, значи посебно некаде кај што треба ред да се чека не знам што е потребата да ми дишеш у врат, да ме допираш со лакт и да ти го осеќам и парфемот и здивот, а притоа има доволно место за сите, ама не, зашо да не сме како сардини.. Па и кога ќе им кажеш нешто те гледаат навредени

Исто и луѓе што лажат без потреба за ситници и после сами се фаќаат у лагата.

И кога некој се упорно жали за некој проблем, а ништо не превзема за истиот. Ќе сослушам неколку пати ајде и ќе дадам совет, ама кога упорно со прст не мрдаат за тоа и упорно се жалат за истото, не можам значи

 

Ова ми е интересна тема.
Мене не ми пречи ниту едниот, ниту другиот начин на комуникација.
Некогаш преферирам да пишувам, некогаш да зборувам, зависно од расположението и од тоа со кого комуницирам.
Доста брзо пишувам и некогаш ми е дури и позабавно, особено кога со другата личност имаме добра динамика во допишувањето, кога разговорот тече природно, има хумор, гифчиња, слики и сл.
Другпат, пак, ме мрзи да пишувам и многу полесно ми е да разговарам а и за видео повици е исто, се зависи од расположение и со кого разговарам.

 

Пред некој ден на каса во маркет, една жена позади мене ако можеше до мене ќе се залепеше, не знам само што размислуваат овие луѓе, ако ти застанат во личниот простор побрзо ќе поминат на каса?
Не пак ќе треба да чекаат да заврши човекот пред нив. (убаво си имаше социјална дистанца во короната, само и тогаш не сите ја почитуваа )

 

Еднаш една ми рече дека кога ќе и влезат во личен простор пред каса почнува да кашла па сами се тргаат.

 

хахаха не ми текнало ова, следен пат обавезно применувам

 

Мажи кои не ги познавам а ми го лајкнуваат под дифолт секое стори. Уште полошо, мажи што плаќаат за инстаграм премиум и праќаат super hearts.

 

Гласно јадење, гласно зборување, зборување додека се јаде, ПРЕ гласно зборување на телефон на спикер сите да им го слушнат муабетот.
За жал со овакви облици на живот делам воздух и просторија 40 саати неделно.