Ama nas toa ne NE interesira,ako saka nekoj i so avion neka se simne pred restoranot,znaci tie si sakale so si sakale,i si napravile KAKO SO SAKALE A od kaj ke si gi vratat parite ne e nasa rabota,kako si gi zele taka neka si gi vratat,gostite ne treba da im se krivi,ili Sneza "prodavackata" oti im donela 30 eur u plik
Кога бев старосватица на свадба ја прашав другарка ми дали сакаат поклон или пари. Ми кажа што сака да и купам за да и остане во спомен. Сама ми кажа што сака, нема да ти се верува: и купив преубав сервис за ручање, комплет тањири и прибор за 12 особи. Сега кога имаат некоја свеченост со мерак си помислува на мене и на свадбата. Таа ми подари саат, ич не ми е гајле која марка е саатот, си го оставив стариот саат и овој си го носам секој ден и немам зборови да кажам со која радост си го носам. На двете не ни беше важно колку пари се потрошени затоа што тоа ни беше за убав потсетник една на друга. Пак ќе речам, среќа во друштво сме си погодени да не запишуваме кој колку пари дал, туку си ги броиме убавите спомени.
Имав 80 од моја страна и 60 од невестата. Од моја страна ги канев најблиските другари и луѓе шо ги ценам не зато шо имаат пари туку зато шо биле во мојот живот без разлика шо ми се случувало мои гости беа околу 30 души додека останатите беа роднини кои си ги викаа родителите не ги ни знаев. Од страна на невестата незнам како канеле. Свадбата ја покриле моите. И еве отворено ќе ти кажам излезе многу помалку да добијам на поклон отколку шо се потрошило. Еве сеа животот ме носи втор пат да правам свадба, сам ќе ја правам овој пат сигурно пак ќе ги викнам истите луѓе затоа што и кога било убаво биле до мене и кога било лошо биле и не не ме интересираат парите ни поклонот битно ми е да ме ценат како човек затоа шо јас гиги ценам ради човечноста а не ради нивната финансиска моќ. Ама ваљда ова е прашање на карактер затоа и секој неможе да биде другар со секој
Ние сме цел живот другарки, ако јас не можам со неа да си направам отворен муабет тогаш зошто би губеле време??? Ние двете си дадовме подароци што си ги чуваме и за кои си се потсетуваме со убаво, никогаш не сме криеле ништо одна од друга. Не беше воопшто за пари, нас ни требаат спомените. Пак ќе речам, зависи од друштвото.
Во право си е , би ја избркала од свадба.Ајде враќај се назад бесрамничке. Одиш на одмори,скапа облека носиш а ми носиш тука 2000 ден. Оф бреее... Нема цена другарството,пријателството,семејството... Колку имам...ако немам ќе кажам дека немам па ке надокнадам кога ке имам ...Порција ќе ми плаќат гостите Па зошто правиш свадба ако не стоиш добро финансииски? Од алал би им дала и 1000 евра на тие што ми се блиски.Ама ете кога немам?! .И мене подрагоцени поклони ми се од двор китка да ми скине ама да ми дојде со мерак и љубов,отколку да дојде ради реда да гледа кој како е облечен и каква свадба се прави што има по масите . фуј
Луѓе, сè тоа убаво што пишувате дека не ви е битно кој што ви донел, ама после свадбата на пример ги дониравте парите негде или си ги задржавте за себе како би си покриле дел од трошокот? И што правевте со 10-те сервиси за ручање? За мене крунисувањето брак меѓу двајца е секако најубава работа но свадбата како настан ја сметам како трошок особено ако викаш многу луѓе. Апропо @Realist1 парите што ги имам заштедено не ги чувам за свадба затоа што не планирам да ја правам скоро но и да ја правам ќе биде со најблиските 10 луѓе - реално колку поблиски можеш да имаш? Ем прославуваш со најблиските ем не влагаш во преголем трошок.
Тоа е друго, горното мислење ти има друга поента. Реално тие се 10 души кај секој да не се лажеме. Тука се согласувам со тебе потполно Не ги донирав ми останаа ама колку беа толку
Ние правевме свадба со 30 души.Најблиските ,ама буквално најблиски. Шведски стол,музика,забава до бескрај.И ние задоволни и гостите.И пред тоа ни беше се испланирано според буџетот, а не да чекам на гостите па да си покријам трошоци
На пријателка сервисите за ручање и се во подрум веќе 14 години. Толку време има поминато од свадбата. 1000 денари еден сервис. 10 по 1000 ете ти 10000. Таман да си купат нешто младите. А не поклонот да фаќа прашина во подрум.
Имам прекривач за спална од другарка, комплет - преубав, редовно го користам и го обожавам. Имам исто од тогаш подарок даска што се врти за сервирање, преубава, маста и ја вадам, особено гости кога идат. Сервиси немав добиено, ама кога ми требаше мајка од чеизот нејзин одма ми даде хаха Кога ги сакаш луѓето, се од нив ќе ти е мило и убаво. Може па така јас го гледам светот
Па никој не ги терал да земат кредит за свадба, како земале така нека си вратат. Да не треба гостите да им го враќаат кредитот? Пишале барем да се покрие порцијата, а некои ако прават луксузна свадба во луксузен ресторан? Јас може сакам свадба на јахта, ама не се должни гостите да ми покриваат порции и трошоци, сакам, ќе правам, а не немам пари ама важно кредит ќе земам да видат комшиите каква свадба сум направила, а утре ќе кукам како гостите не ми ставиле доволно во плик. Исто како што младоженците не им го плаќаат превозот на гостите ако свадбата е во друг град.
И купив преубав сервис, мајка и и купи преубави чаршафи и сега кога се собираат како семејство за секоја убава работа не спомнува макар и во себе. Поентата е дека свадбата се прави за радост а радоста се продолжува со поклонот, те потсетува на убавото... Парите ќе ги спечали и ќе ги потроши, ова ќе трае. Нас како друштво најважни ни се спомените. Кога читам по темиве сфаќам дека стварно имам среќа што сме погодено друштво, не сме многу луѓе, ама како една душа сме си.
Ако правите свадба, и очекувате да покриете трошоци со парите во пликот, подобро и да не правите. Тоа мислам се прави за да го обележиш денот, уживање, доколку веќе си се одлучил, и материјално имаш доволно, па кој колку сака толку нека носи. Имав јас едни пријатели, кога правеа свадба на поканата пишуваше без поклони (плик)
Па тоа си е мој проблем како ќе си ја платам прославата. Не ми се должни гостите да ми ја платат. Или роденден нека е, неважно. Дали сум земала кредит, сум заштедила, заработувам ептен многу или семејството ми дало, не е проблем на гостите.
Исто и јас си реков искрено. Фала му на Бога што не си мериме со поклони со блиските, ама па секогаш си се наоѓаме кога си требаме. Може за поклони со помалку сме си поминувале меѓусебно, ама кога требало физичка помош, заем, поддршка тука сме.
На неблиски им давам пари ако веќе одам, од проста причина што немам поима што да им купам. На блиски најчесто е подарок физички затоа што и самите ми кажале што сакаат или сум знаела веќе што сакаат и сум ги изненадила. Лично преферирам подароци пред пари, од мое искуство со подарок пари секад има негде нешто да се "закрпи". Не сум си купила подарок, освен како дете кога со парите од роденден си планирав работи кои сакам да си ги купам.
Па кога ќе видиш поубави биле тие времиња, не знаеле цена на тенџерињата и филџаните и сите среќни до крајот на животот.
