Короната и зголемена анксиозност

Дискусија во 'Коронавирус' започната од Misskirova, 27 октомври 2020.

  1. Misskirova

    Misskirova Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 октомври 2018
    Пораки:
    70
    Допаѓања:
    155
    Пол:
    Женски
    Дечки Здраво.
    Не најдов ваква тема,ако има поправете ме.
    Да дискутираме малку за анксиозноста во ова време.
    10 години сум на антидепресиви.
    Пандемијава ми ја зголеми паниката.
    реку глава ми е да слушам за починати.
    Се плашам дека ќе се заразам и ке ми се алучи нешто лошо.Секој ден сум се поиспаничена..Ја зголемив дозата на Депрозелот. Ми се смачи од оваа состојба . Анксиозноста и покрај апчињата ми е на 10-ка.
    Ве молам споделете како се осеќате и дајте ми малку надеж
     
    На AngIv и Guns N` Roses им се допаѓа ова.
  2. cresa-jagoda

    cresa-jagoda Модератор Член на тимот

    Се зачлени на:
    9 јуни 2012
    Пораки:
    6.219
    Допаѓања:
    29.144
    Пол:
    Женски
    Не гледај вести на ТВ, отследи ги порталите на социјалните мрежи кои пренесуваат такви информации. Не мисли на тоа. Биди опуштена, носи маска, одржувај редовно хигиена на рацете, дистанцирај се од групирање со луѓе. Не оди во кафичи/кафани.
     
    На senjorita-v, Mom_3, Brinetka и 10 други им се допаѓа ова.
  3. Guns N` Roses

    Guns N` Roses Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 август 2017
    Пораки:
    747
    Допаѓања:
    3.184
    Пол:
    Женски
    Пред моментот со корона, анксиозноста ми беше под контрола, имав стекнато нови навики кои ми годеа и доста успешно се справував со анксиозноста, ја снема. Од првиот момент, од март месец кога се појавија првите случаи позитивни на корона, почустував плитко дишење, и негативни мисли нормално ме преплавија, паниката беше огромна, мисли да не имам корона, да не заболе некој од најблиските. Карантинот дополнително влијаеше на мене, бидејќи затворањето дома и прекинувањето контакти(дружба) со блиски луѓе, па дури и со најблиските,кај мене предизвика повторно враќање на симптомите на анксиозност. Целата оваа ситуација многу ми влијае психички, а имам и физички манифестации на анксиозноста постојано, проблеми со дигестивниот систем, болки во телото, скочанет врат, панични напади, опседнатост со лоши мисли, деперсонализација, сетоа тоа го искусив овие месеци од март па наваму, повторно ми се јавуваат палпитации кои ми се немаа јавено со години. Не знам како да се справам со стресот особено сега кога бројката на новозаразени е висока, а јас сум принудена да бидем во контакт со луѓе исто и моите најблиски, деновиве ја гледам бројката на починати и тоа луѓе од градот што ги знаеш и едноставно тешко е да си присебен кога секој човек околу тебе има симптоми и е суспектен за корона.
     
    На Leonora_m, vivien_an и Misskirova им се допаѓа ова.
  4. LukrecijaBorgija

    LukrecijaBorgija Активен член

    Се зачлени на:
    12 ноември 2019
    Пораки:
    139
    Допаѓања:
    101
    Пол:
    Женски
    i jas sum sedum giodini na ad, koronava strese skroz, dzabe pijam apcinja, taka da site sme isti, pazi se da ne se zarazis, ovaa situacija ke tera uste
     
    На Misskirova и злоба им се допаѓа ова.
  5. supersandy

    supersandy Истакнат член

    Се зачлени на:
    3 октомври 2020
    Пораки:
    122
    Допаѓања:
    546
    Пол:
    Женски
    Секако дека нивото на појава на анксиозност кај поголемата маса народ е зголемено. Самата паника општо за вирусот, луѓето оставени во неизвесност, особено кога имаше полициски час.
     
    На Misskirova му/ѝ се допаѓа ова.
  6. macencef

    macencef Популарен член

    Се зачлени на:
    20 јуни 2011
    Пораки:
    1.448
    Допаѓања:
    1.999
    Пол:
    Женски
    башка што имам биполар, и ова со кризата ми направи огромен стрес. едно време многу лошо ми беше. но сега ми е полошо - детето нема кој да го чува односно мора само прва смена да најдам работа и толку. денес и морав да се откажам од работно место заради сменско работење. изгледа ќе треба да чекам син ми да порасни па да барам работа. изолацијата ми е дополнителен стрес, нема кафичи, нема социјализација, нема прошетки по шеталиште и уживање во чист воздух. станавме роботи и мислам дека и после ова долго ќе си имам последици по се
     
    На Misskirova му/ѝ се допаѓа ова.
  7. eliesaab

    eliesaab Популарен член

    Се зачлени на:
    27 април 2013
    Пораки:
    1.921
    Допаѓања:
    5.835
    Пол:
    Женски
    Уште откако почна немав време за да мислам на ситуацијата со короната, но мајот мислам беше врв. Буквално се' ми се врати во еден ден..ми се засили анксиозноста, ми се јавија потешкотии со дишењето..и се тешев оти сите сме на истото, иницирав разговори со одредени личности што мислев дека се осеќаат на сличен начин.. И тука толку увидов дека нема шанса да зборнеш, оти на крај одма дефинираат токсична особа. Не ја прифатив ситуацијата со маските, ама почитувам заради другите. Не сакам кога луѓето на улица се тргаат уште подалеку, тоа ми создава дополнителен стрес во текот на денот.
     
    На Misskirova му/ѝ се допаѓа ова.
  8. Misskirova

    Misskirova Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 октомври 2018
    Пораки:
    70
    Допаѓања:
    155
    Пол:
    Женски
    Исто.
    Само да се заврши се наскоро.
    Психички попуштивме.
     
    На eliesaab му/ѝ се допаѓа ова.
  9. prominent

    prominent Форумски идол

    Се зачлени на:
    8 март 2014
    Пораки:
    4.756
    Допаѓања:
    58.020
    Пред некое време налетав на статии во кои се пишува за тоа дека анксиозните луѓе полесно ја пребродуваат кризата, од психичка гледна точка. Од лично искуство можам да кажам дека чувството на паника и страв е нешто со кое живеам скоро цел свој живот, па сега не ми е нешто ново и недоживеано. Дури можам да кажам дека не сум воопшто исплашена.
    Од друга страна, луѓето што никогаш претходно не биле анксиозни, сега се судрени со нова ситуација.
    Ќе ги постирам линковите ако ги најдам. Интересно е да се прочита.
     
    На senjorita-v, Leonora_m, pikabu5 и 9 други им се допаѓа ова.
  10. vivien_an

    vivien_an Активен член

    Се зачлени на:
    28 октомври 2020
    Пораки:
    12
    Допаѓања:
    10
    Пол:
    Женски
    Здраво... постојано го читам форумот и сите вас, но дури денес направив профил.

    Последниов месец имам преголема анксиозност, со панични напади (вистински панични напади, ги имам и општо па можам да препознаам), тресење на целото тело повеќе од 3 недели - овој симптом никогаш не сум го имала и премногу ме исплаши... Симптомите на COVID ми почнаа на 1-ви, бев дијагностицирана на 6-ти и од тогаш до 26-ти во самоизолација.

    Периодот го поминав УЖАСНО, претходно цел месец септември (буквално цел месец секој ден) имав страшни главоболки кои ме спречуваа нормално да функционирам, имав премногу анксиозност и страв и тоа што ми се случи COVID дополнително ме уништи.

    По препорака на психијатар за прв пат во живот пијам 3 недели дијазепам и само тоа малку ми помогна.

    Не знам како понатаму, немам искуство со оваа нова моја состојба и премногу сум исплашена.
     
    На Leonora_m, Guns N` Roses и eliesaab им се допаѓа ова.
  11. JoyJoy

    JoyJoy Популарен член

    Се зачлени на:
    30 март 2017
    Пораки:
    1.986
    Допаѓања:
    6.799
    Пол:
    Женски
    Не би да солам памет некому, ама сте пробале ли барем сега во ситуацијава да се консултирате со Психолог/Психорепевт.
    Медикамнетозна терапија/лекови се ОК во ублажување на чувството на анксиозност на кратко, ама ако не се реши коренот на проблемот, а во ситуацијата со анкзиозноста коренот не е органски тогаш леквоите помагаат моментално,ама не ви го решаваат проблемот.
    Имате дури и телеофнски линии бепслатни за психолошка поддршка.

    Инаку нормално е да се зголеми анксиозноста животот каков што до сега го зневме е драстично сменет, а целата ситуација е комплетно неизвесна (не знаеме кога и како ова ќе заврши, кои ќе бидат економски последици и слично) што е погодно тло за наксиозност.
     
  12. magnolija09

    magnolija09 Истакнат член

    Се зачлени на:
    15 март 2020
    Пораки:
    1.118
    Допаѓања:
    831
    Пол:
    Женски
    koga za prvpat e pojavi virusot i mene strav me fati i nervoza , gi izbegnuvav duri i moite doma
    policiskiot cas i karantinot bas naprotiv, me smirija i super mi dojde mir i bez kontakti
    a sega skroz otupev, se pomiriv so toa deka najverojatno site ke se zarazime ..ni mene ne mi se umira no ako i toa se sluci i so toa se pomiriv
    mislam deka sekoj problem (pa i ova ) mora da se prifati i da se pomiris so toa , dzabe e se drugo samo poloso ke si napravis
     
    На Leonora_m и jagoda777 им се допаѓа ова.
  13. Bojana890

    Bojana890 Истакнат член

    Се зачлени на:
    22 март 2019
    Пораки:
    183
    Допаѓања:
    248
    Пол:
    Женски
    Верувам дека на мнозинството свет му е вака.
    Има многу статии кои подучуваат како да управувате со вашето ментално здравје за време на пандемијата.
    Читајте, едуцирајте се, колку повеќе го запознавате 'непријателот', послаба му е моќта.

    ЛИНК
     
  14. Ugly Duckling

    Ugly Duckling Истакнат член

    Се зачлени на:
    16 август 2018
    Пораки:
    810
    Допаѓања:
    12.808
    Пол:
    Женски
    Да ви се придружам и јас.
    Имав проблеми и претходно меѓутоа краткотрајни. Ги знаев причинителите па наоѓав начин да се справам. Конечно имав активност која ја сакам и ми помагаше, но поради ситуацијата веќе не можам да ја извршувам.

    На почетокот на пандемијата имав онлајн предавања, последен семестар па колку толку пополнував време. Имав причина за среќа, конечно ќе го завршам факултетот, па се спремав за дипломски, апсолвентски и слично. Гледав да имам различни активности, вежбав, планинарев, имав мотивација да направам нешто за себе во карантинот. Ми беше лесно, ионака не бев некој кој често излегува и се дружи.

    Ама, имав надеж и дека се' ќе заврши брзо, но еве уште трае и веќе немам надеж.

    Гледав да избегнувам секакви информации иако е невозможно, само сум игнорирала па сега ми е дупло потешко.
    Мотивација за ништо, тешко да станам од кревет, се' што правам е без концентрација. Сите планови и желби кои ги имав пропаднаа, а бев мотивирана како никогаш.
    Сега стресот почна да ми се одразува и физички.

    Се изнаширив негативна енергија, ама ајде, мора да сме силни за себе и за тие околу нас. :muscle:
     
    На Leonora_m и prominent им се допаѓа ова.
  15. prominent

    prominent Форумски идол

    Се зачлени на:
    8 март 2014
    Пораки:
    4.756
    Допаѓања:
    58.020
    На senjorita-v, pikabu5, poenta и 2 други им се допаѓа ова.
  16. MissDior

    MissDior Популарен член

    Се зачлени на:
    24 декември 2011
    Пораки:
    1.045
    Допаѓања:
    8.927
    Знам дека многу луѓе се под стрес и имаат анксиозност откако почна короната, тоа се веќе 7 месеци. Навистина станува тешко да се држиш стабилно емотивно кога ништо околу тебе не е нормално како што било. Како што доаѓаат пократко есенски и зимски денови ќе биде и потешко знам. Јас лично целиот овој период сум под голем стрес, на периоди и поизразено, секојденвиоето ми е сведено на дома и работа, прошетка во природа, неопходно пазарење, контакти со многу многу тесен круг луѓе. Реодендени, свадби, крштевки кафичи, пијачки, ресторани, ништо од тоа не практикувам за цел да знам дека ризиците свесно сум ги намалила да се заразам. Исто така не сум била на фризер, депилација, козметичар, аеробик... апсолутно никаде( се практикувам во домашни услови сама). И како одминува времето и гледам дека луѓето живеат нормално (и покрај огромни бројки на заболени) а јас чекам, се прашувам до кога ќе чекам? Ја знам целта на ограничувањата што сум си ги наметнала, ама на крајот на денот гледам дека јас тонам емотивно, а немам друг избор.
     
    На Leonora_m му/ѝ се допаѓа ова.
  17. Fallen.Angel

    Fallen.Angel Популарен член

    Се зачлени на:
    18 јуни 2014
    Пораки:
    2.714
    Допаѓања:
    7.058
    Мојата анксиозност не е толку од короната колку што е од луѓето околу мене што ми набиваат чувства на вина.
    Ако одам до кај моите слушам коментари дека не е момент да се шета. Ако некој близок ми се покани на гости одма превртување очи.. Во ред сфаќам, со мало бебе сум и јас не сакам никој да се зарази, ама работава на подобро не оди туку само на полошо. Се нервирам што се оддалечувам од блиските. Ете сакам и со другарки да се видам, избегнувам многу луѓе, никаде не излегувам. Ама брат ми, сестра ми и сите други блиски не сакам да ги одбегнувам. Не можам да функционирам така.. Дома сите ми ствараат притисок и едвај дочекувам да се стемни и да заспијам и се молам утрото да не го дочекам и да не биде ист секој следен ден.. Буквално како робот сум. Син ми ме буди во 6 наутро, пиеме кафе со свекрвата (со сила, едвај ја гледам), излегувам на тераса пушам цигара, се враќам и си играм со малиот, во денот јадам 100 пати и на секои 3 часа да правам АД за бебето и се така. Потоа накај 17ч вежбам, пијам протеин, се туширам, околу 20ч го бањам малиот, па го шетам, го заспивам и легнувам. Секој ден е комплетно ист. Проследен со милион нервози и страв да не избие кавга помеѓу мене и сопругот заради мојата нервоза и напнатост. Едвај се воздржувам да не кажам некои работи. И што е најлошо не можам никаде да одам и да се издувам. Барем со тетка ми сакам да се видам или со брат ми или сестра ми. Не можам ќе пукнам. Ако излезам одма имам коментари и ми набиваат чувства на вина, па и сопругот знае да каже да сум седела дома дур не помине короната,неговите биле стари,бебе сме имале толку ли не ми било гајле.. Не знам кој ќе биде денот кога ќе ги изгубам нервите.
     
    На mal.ecka му/ѝ се допаѓа ова.
  18. Misskirova

    Misskirova Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 октомври 2018
    Пораки:
    70
    Допаѓања:
    155
    Пол:
    Женски
    Преплашена сум. Си правам филмови дека ако закачам корона ,нема да можам да дишам и ке ме стаат на респиратор.
    Анксиозноста ми е на 100ка.
    Незнам како да си помогнам.
    Пред три месеци ,правев тест и имав антитела..незнам дали ќе ми помогнат...
     
    На Leonora_m и jagoda777 им се допаѓа ова.
  19. jagoda777

    jagoda777 Истакнат член

    Се зачлени на:
    10 септември 2014
    Пораки:
    235
    Допаѓања:
    391
    Пол:
    Женски
    Да,се плашам се плашам за себе се плашам за тие околу мене ама повеќе од стресот него ли од самиот вирус! Ми се затна носот и секој ден психа ме јаде а не сум била у контакт со заболен ниту некаде без маска,обична настинка е ама паника до даска :(
     
  20. prominent

    prominent Форумски идол

    Се зачлени на:
    8 март 2014
    Пораки:
    4.756
    Допаѓања:
    58.020
    @Fallen.Angel не дозволувај кој било да ти наметнува чувство на вина. Возрасна, разумна личност си, верувам дека расудуваш и одлучуваш правилно. Наметнатото чувство на вина е најбрзиот пат кон депресијата.
     
    На senjorita-v и mal.ecka им се допаѓа ова.