Последниве два три дена се будам напалена, и нормално, ми текнува на него, после ми текнува каков кретен е, и станувам, инстантно си варам кафе и правам вежби за да не ми се фрустрира телото.
Ова е првиот ден од остатокот од мојот живот. Излегување од Maryland со сите тркачки коњи, белузлави самовили и неколку видови на ролеркостери и вртелешки во магично виолетова боја.Приказните се создаваат под трепките и под прстите, очите широко се отвараат и секоја боја од спектарот околу зеницата се растопува во просторот, се шири мирисот по топлината на телото, соновите се пакуваат во правоаголни коцки и се ставаат на stand by во најтемниот агол од плакарот кој што никој не го отвара.
Што порака за добро утро да му испратам на мојот вереник инаку ми е далекууууууууу, далекууу па со ова го потсекам дека баш ми недостига..најубавиот дел е што и тој го прави истото ..секој ден..и покрај 6 сата временска разлика, малку е смешно ко ке видам добро утроо во 4 сат поручек, но и пре преубавооо
Can you smile for me once? ( цртежот од дечко ми закашен на вратата ,секое утро прво него го гледам ) И потоа следува една огромна насмевка и еден одговор во мислите Yes i can ALWAYS!