Ллеле да не мора да станувам толку рано, ми се спииие уште и една честа мисла која ја кажувам кога ќе се разбудам наутро: Аууф, сонот беше супер, ех да беше ова вистина
секоа ден е таа една иста мисла.... каде е телефонот (и барам со рацете под перница), и каде е дечко ми, и звонам автоматски ало кај си, со кој си, зошто и уште милион прашања уште не разбудена
Коклу е саат, имам ли уште неколку минути за во кревет, дали каснам за на школо, дали денес ќе ме испрашаат?
Кога сум на школо: ,,Зошто сум уште жива'' Сабота и недела: Алелуја конечно и јас да се разбудам наспана....
Кога сме на школа: Дај боже овој училишен ден да номине супер. Сабота и недела: Конечно да се наспијам.
Ми се гушка под јоргани не ми се станува,па тегнење,мрзеливо отварање очи...се насмевнувам, добро е жива сум
Секогаш различни мисли ми пролетуваат низ глава. Еве на пример утрово : “Дали WC-то е слободно или не“ :Р
На првата не можам да се сетам еден тел повик ми ја заде . Ама втората ја знам. Јао како волим да сваки дан буде нерадни осим петак кад би радила на припреми за викенд Мрза
Денес прва мисла ми беше,ОМГ колку е саатот јас сум втора требаше да станам порано и скокам од кревет го зимам мобилниот и се смирувам,уф добро е има време..