Од кога почна летово овие неколку мисли: - Пак го преспав цело утро -Денес мора да направам нешто корисно освен легачењето низ дома и излегвање (аха ќе биди ) -(ако станам малку порано) Една шетња сабаљечка низ град и после средвам алиштата
(Додека идевме на школо)мај-јуни месец: - Памела, пак ли се успа. Сега: - Памела отспи се душо намачена , има време за се денеска.
Мојата прва мисла утрово, мислам дури дека уште бев во сон... - Леле ова жешково не ме остава да се наспијам!
Кога ке станав веднаш си се прашувам колку е саат и дека до мене е мобилниот го зимам и гледам со полу отворени очи ако е рано си викам ај поспиј си уште малце, а исто така и кој ден сме зашто сеа сме на распуст и си немам поим!
Ќе бидам искрена - пошо сум риба во хороскоп и сум гоолем песимист порано коа се будев се будев со прашањето - да не имам температура ? Сеа коа ке ми текне на тоа ваква сум у фаца - Сеа малце си се подобрив и секојпат коа се будам си се прашувам - којзнае колку е саат? У последно време овие 2-3 недели си се будам со тоа -ај ке си поспијам уште малце, ме мрзи да станувам - а оној малушанон (за брат ми така си го викам ) нека си се справува за јадење или нека му даде мајка ми !