Лош однос помеѓу татко и син

Сестра имам но таа е мажена, постара е, не сакам со моите проблеми да ја замарам и онака си и таа премногу, жал ми е и за неа.
Другари немам ни од школо ни од улица, имам само кога им треба нешто. А мене па таква ми е душата само помагам, а колку пати сум рекол веќе нема... Денот обично ми поминува вежбајќи или пред компјутер.
Што ќе ми прави психологот, како со моата ситуација незнам, немам веќе надеж, само чекам уште една година ако издржам вака и да си одам од тука.

 

Можеш да ја викнеш сестра ти и да поразговараш со неа.
Да, таа си има веќе и друго семејство ама за тебе би направила се, а најмалку што може е да те сослуша.
И јас имам брат на твоја возраст, па никогаш не би го одбила за разговор.
Нема зошто да ти е жал за неа, таа баш би се израдувала доколку ја викнеш и поразговараш со неа...ти си и помало братче и верувај ќе ти даде најубав совет.

Исто и психологот знае што да ти прави.
Тој е стручно лице и има диплома за тоа. Имал многу случки пред тебе и ич не се секирај, 1000% ќе ти помогне. Прво ќе поразговараш, па ќе ти даде совети.
Џабе се затвораш во себе...како викаат, мрди со прст за да промениш нешто...не може само пред компјутер да седиш и да се жалиш.
Дејствувај, рагирај, бори се за твоето психичко здравје.
Не се срами од никој.

 

Таа не е во состојба да помага на други за жал, има и таа проблеми.Мене никој не ме прашал како сум досега, толку ми фали за да бидам среќен. Јас сум вака од 13 години, и пред тоа сум бил само сум бил несвесен што се случувало со мене. Ако зборувам со психолог јас пак ќе бидам без пријатели, без љубов, без родителска љубов, ништо ама баш ништо нема да ми промени, само може моменталниот гнев да го истерам од себе. Не ми треба психолог, не разбирам како би ми помогнал.
Мене може да ми помогне само смртта или карта за еден правец. Сепак ви благодарам на советите, ова ми е првпат вака да се искажам се што ми лежи...

 

Делуваш на умен дечко и верувам дека ке најдеш трета опција(оние две што ги спомна знам дека никогаш не би ги направил)....а може и девојка да ти го смени мислењето( поработи малку на љубовно поле,нели рече дека знаеш да даваш љубов)

 

По пишувањето се приметува дека си ви депресија (штом спомнуваш смрт)...16 години имаш и не смееш да размуслуваш вака.
Верувај многу ќе ти помогне психолог. Ќе ти се подобри самодовербата, ќе разговараш отворено и ќе видиш како полесно ќе ти дојде...
А извини ако си спомнал не видов, мајка ти каде е во целата приказна?

 

Мене никој не ме сака.Особено па кога си со празен џеб, кој би те погледнал? никој. Мислиш јас не сакам да бидам сакан.. Тоа е најубавото нешто нели...

 

Ехе душо моја, треба да се потрудиш за да бидеш сакан...Ете ние те сакаме тука

 

Мајками кутрата е единствената што ми пружила се што има со срце. Кавги со мојот таканаречен ''татко'' Уништена е кутрата... Среќен сум барем што во последно време се смирени.
Ќе разговарам и онака од ништо не се плашам, не ми е срам да кажам дека немам, дека сум непожелен секаде, дека ме искористуваат, но не верувам дека ќе помогне.

 

Темава тек сега ја видов нема да коментирам ништо само едно ке кажам подобро да имав лош однос со татко ми од колку да го изгубев...

 

Не вели така, од татко до татко има разлика.. ова моево не е татко, демон е. Се што ми се случува е поради него.

 

Зашто ја отворив темава проклето да е се

 

Никогаш не сум кажала вакво нешто во мојот живот искрено ова е прв пат што кажав вака вечерва, не ни сакав да го кажам тоа, ама од што ме боли душата поради тоа што повеке не е покрај мене, подобро ке беше да е така, од колку да не можам повеке никогаш ни да го видам, ни да го гушнам. Затоа сонце убаво ке помине и ке се среди све верувај во себе, не губи надеж . Лек нема само за смртта иначе за све друго има и лек и решение.

 

Сакаш мајка ти да пати по тебе? Да биде тажна и да и го уништиш животот?
Не биди себичен мисли на мајка ти...
Добро е штом не ти е проблем отворено да разговараш.
Тоа ти е голема предност. Уште утре појди кај психологот и обрати се за помош.
Биди оптимист и верувај дека ќе ти помогне.... Битно е првиот чекор да го направиш.
И на нас ќе ни биде мило ако ти помогнеме и ако бидеш подобро
Можеш и тука да се обратиш во секое време за совет, не си сам, ама обрати се и кај психологот на школо.
Ајде, избори се за мајка ти барем

 

Темата е во ред мила

 

Темата е во ред, ама срце ме здоболе што си пишала оти и јас истото си го велам

 

И јас исто..секоја вечер пред да си легнам си го кажувам тоа зошто и зошто..

 

@Bonus-Kombinator извини, надвор од темата е, но немој да мислиш дека никоја не би те сакала. Ако немаш финансии, ти сигурно имаш многу други квалитети кои се повредни од материјалното. Само мораш да се отвориш кон тоа. Немој да бидеш со негативен став.
Штом имаш гнев и бес во тебе, верувам дека психолог/ прихијатар би ти помогнал. Не е воопшто страшно или понижувачки да се побара помош од стручно лице. Ако веќе навистина тоа не е опција, пробувај гневот да го исфрлаш од себе со физички вежби, трчање... Не се труј со омраза. Знаеш, тешко дека ќе успееш да го смениш татко ти, затоа смени се себе. Прифати ја ситуацијата каква што е и престани да се нервираш за едни исти работи. Сврти се према твојот живот, твоето здравје, оди кон тоа ти да си подобар, поамбициозен човек од него, а неговите навреди примај ги порамнодушно. Немој цел живот да те следат овие сенки.

 

Ретко кој гледа квалитети наместо финансии денес, тоа е реалност не го измислувам јас. Гневот и бесот џабе што скоро секој ден ги истурам удирајќи во вреќа некогаш со саати или трчајќи кога тоа е повремено..
Што не сум преживеал и истрпел на 17 години па ќе пробам да ги послушам вашите совети. Ви благодарам.

 

Верувaј декa кaкo ќе oдиш нaгoре сo гoдините тaкa пoвеќе ќе сфaтиш декa зaлуднo си гo имaл тoј гнев и сите тие прoпрaтни рaбoти. Знaм кaкo е, сум бил и нa твoе местo и нa твoи гoдини. Дoбрo е штo спoртувaш и тaкa јa исфрлaш негaтивнaтa енергијa oд себе.

Зa девoјки и слични рaбoти. Знaм и свесен сум декa пoвеќетo девoјки не гo ценaт oнa вистинскoтo кaј спрoтивниoт пoл, туку гледaaт други рaбoти, кaкo финaнсии и дaли е "кул" вo друштвo. Меѓутoa, не се сите исти. Верувaм декa и зa тебе ќе се нaјде некoјa.
Втoрo, зa пријaтели. И јaс честo знaм дa кaжaм декa немaм пријaтели, a пoзнaнствa дa. Секoј не мoже дa ти биде пријaтел. Никoгaш пред другите не сум се искaжувaл кaкo ми е, штo ми е, зoштo ми е и тaкa нaтaму. Не ги спoделувaм мoите емoции и прoблеми сo oстaнaтите. Нaјчестo тие пoзнaници гo знaaт oнoј Рaјт кaкo штo се прикaжувa пред другите, a aкo "пoтгребеш" пoд пoвршинaтa, е тoгaш е пoсебнa прикaзнa.
Третo зa сестрa ти. Сигурнo aкo јa пoбaрaш тaa сo зaдoвoлствo ќе те ислушa, без рaзликa штo и тaa имa прoблеми. Пa, кoј чoвек немa прoблеми? Никaде не е идеaлнo. Е, сегa се нaдевaм декa немa некoи пoсериoзни прoблеми, пa тoгaш ќе рaзберaм декa не сaкaш дa јa oптеретувaш сo твoите прoблеми.
И четвртa рaбoтa, aкo сaкaш рaзгoвoр или нештo дa се искaжеш слoбoднo пиши ми личнa пoрaкa, пa кoлку мoжaм ќе ти пoмoгнaм.

@Crna Dama жaл ми е зa твoјaтa зaгубa, aмa не збoри нештo aкo не си билa oд другaтa стрaнa. Верувaј декa не е еднoстaвнo дa се живее вaкoв живoт и декa психички се уништувaш, a пoсле тoa ти требa време пaк дa зaстaнеш нa нoзе. Верувaм декa немa дa ми зaмериш зa oвa. Немaв лoшa нaмерa.

 

Немам зашто да ти замерам секој си има право на свое мислење. И не сум била од другата страна да никогаш и незнам како е, ама сепак разбирам, и не дај боже никој да осети како е и од моја страна. Не го сакам тоа ама ич. Ама ете така ми дојде да кажам од што имам преголема болка во душата што ке ја носам целиот мој живот, и се додека сум жива ке боли.