Македонки во Германија

Гуте бесерунг

и кај мене така почна , држи една недела.

 

Данке

Ова не се издржува. И покрај тоа што имам температура, нормално функционирам. Кашлањето е

Земав капки од Росман, па кога ќе дојде маж ми ќе му кажам да ме измасира

Некој совет што да пијам. Освен чај и прегорен шеќер. Синоќа не спиев добро

Бев до плоштад. Морав да излезам. Многу народ и таму, и по бутиците. Што ти значи Блек фрајдеј Некаде ќе има попусти и во понеделник.

 

Мене ми помогна сега за грлово ангал и прополис. Случајно имав земено од мк дека и тогаш бев грипосана со температура и све салтани.
И многу топли чаеви со мед исто периодов конзумирај и повеќе одмор дома.

 

@Marge убав поклон ти одбрал нема што мојов барем лаптоп да сака, подобро, ама не строго морало компјутер герјмерски да биде. Не сака лаптоп, а со конзоли и контролери не игра.
@SummerGirl фала на понуда нека играат децата, јас имам еден колку за серии гледање и офис доста е.

Брзо оздравување и тебе и на сите што сте болни.

 

Како сте сега , нека поминува побрзо

 

Добро е Санела. Бевме вчера на контрола и може да се намали полека терапија.
Ама ќе си остане така со напади, рече и педијатар. Не може ништо да се спречи, едноставно има деца на кои така им реагира организмот во допир со вируси. Дури вака вика ајде до 7 години, после се надраснува. Што значи уште 5г без душа ќе остануваме на секое кивнување . Немало врска ни алергии, ни трети крајници, ни ништо. Демек како што имало деца што добиваат на секоја температура грчеви, од необјасниви причини, имало и вакви деца.

Некоја друга мама со pseudokrupp дете има ли?

 

@gjoker4e зошто на тебе ми текна ?

 

Ова учам сега јас од јутјуб.
Комуникација ми е слаба страна на којашто треба да работам.

И така налетувам на едно видео како да изгледате паметно.
Сите паметни луѓе биле подготвени пред време, долго е за раскажување, и јас размислувам за мојава ситуација и наоѓам неколку работи за на работа што знам дека следат и Long Story Short испаднав паметна.
И си помислив, ех да знаете дека сум спремна, а не паметна.

Знам дека не сум нормална ама мораше да го применам тоа од видеото.

Мене и повеќе од јазикот не ме бидува за комуникација. Ти и да преведеш нешто буквално одма не е точно и не се изразува тука така. Треба на памет да се научи како се изразува тука ама со текот на времето здравје ќе знам се повеќе и повеќе.

Плус на македонски одма се караш и пцуеш, а на германски прво мораш да покажеш разбирање па да дадеш свое мислење, и тоа бара трпение и време, што ние како народ ги немаме.
И во тој погледот мозокот многу ми брза, немам живци за дискусија, ама вежбам еве…

 

Ајде добар ден..Една тема да ви пуштам имате ли издувен вентил, што правите за сами себеси читате, спортувате или нешто друго. Имате ли навика да речете ги оставате децата и идете на викенд со пријателки ..Давајте идеи, споделувајте..Јас како да влегов во зачаран круг реков на породилново ќе уживам ама Господ имал друг план за мене . Додека се бориме со се што не снајде здравствено , припремам големото за училиште, термини, активности од друга страна со бебето кое патем не спие преку ден се бориме со шишиња, пелени, други предизвици и така мајкава изгледа анксиозна стана . Порано ќе си купев нешто одма бев подруго, денес тоа не ме интерсира. Се повеќе размислувам да се вратам една смена на работа да одработувам неделно.
Инаку за мајкиве јас ептен сум друштвена и имам доста контакти со мајкиве од градинка и ми беше убаво и јас кога бев дете да си одиме со другарчиња по гости, ама еве овде нешто не кликнува како што треба. И со тие што кликнавме со обврски, термини тешко одат дружбите. Следниот месец закажав термин на психо
лог па се надевам ќе ми се оправи главата и психата малку.
П.с ако чита членката што си имаше бебенце скоро да пише како е таа и фамилијата. Другите имајте си убава недела.

 

@SanelaS мојата омилена тема Selbstfürsorge. Прво браво што си го направила првиот чекор посетата на психолог дефинитивно е прва помош за излегување од тој "зачаран" круг.

Имаш ли кој да ги гледа децата за ти да почнеш нешто ? Колку ќе биде тоа слободно време ? Во што уживаш?
Еве неколку идеи:
Можеш да видиш дали се нудат курсеви за готвење, уметност. Да организираш спа ден со некоја другарка, ден за шопинг и ручек или пак да одите на пливање.
Да закажеш термин за масажа 1 неделно.
Фитнес студио е исто така добра идеја. После вежбање се ослободува хормонот на среќата па така правиш нешто добро и за физичкото и за психичкото здравје. Може дури и нешто со децата. Пример во селово мое има понуда ако не лази бебето да одиш на јога со бебе. Исто има и зумба со дете. Децата учат здрави навики а ти пак правиш нешто за себе. Друго има кафичи за со деца тука па можеш со пријателка или едното дете да си одиш на доручек во таков кафич. Друго можеш бебето да го оставиш со таткото или бејбиситер па со школарчето да одиш на кино.

За работа мислам ќе ти биде дополнителен стрес оти термините и се друго ќе ти остане, а ќе мораш и да работиш. Се што ќе заработиш ќе ти биде одземено од Елтернгелд. Плус никаде не бега работата. Уживај во ова слободно време.

 

@SanelaS Нормално е да се чувствуваш така. Треба, па макар и само на кратко, да излезеш од секојдневието.
Под тоа подразбирам и да отидеш на фризер миење, шишање и фенирање.
Да отидеш сама на кафе.
Да прошеташ сама.
Да испиеш сама кафе на тераса додека мт ги чува децата.
Да вежбаш 10 минути дома.
Маска на лице да си ставиш 15 минути и да лежиш.

Деца немам никому оставено освен на мт и градинка.

 

Единствено што правам е овде што блеам и толку. Не дека не сакам, туку не е возможно па како сакаш врти го.
Помеѓу милиони домашни обврски, кои ако не ги завршиш тековно, ќе те задушат, меѓу готвење два пати на ден и раскревање маси, убедување со тодлерот за секоја една ситница, на крај на денот освен да блеам како едноклеточен организам, немам сила за ништо. Некогаш ни да се избањам.

Порано кога она ќе дремеше јас ко будлаа одма ручек, машини и додека се свртам, она станала свежа и одморена за игра, а јас веќе изморена. Сега барем оокам кафе и скролам во тишина и кога ќе стане заедно готвиме, заедно переме, заедно се раскреваат ствари.
Сега што сврзано имаше 4 недели во градинка па се освежи малку, одма нешто да се подновам, па нешто да прочитам, па планови. Средив и станот колку толку. Еве веќе е пак една недела дома, пак во истиот барабан сум.
Немам опции. Кои се тие опции и како и на кој да оставиш дете и да отидеш негде. Ајде и да ја оставам на маж ми пола ден, ко навечер ќе зајде за да спие со мене, да чита книга со мама и слично. А и кога да му ја оставам? За викенд. Кај за викенд во градов, не можеш од гужва три чекори да направиш.
За нас за сите ние да се одмориме малку од секојдневието, одиме на викенди во хотели со топол базен, со сауни со ол инкл. Скапо е, ама тоа е единствениот начин за сите тројца да смениме и да не сме се на распоред кој да готви, кој да мие, кој да збира алишта. Вака во хотел со соба за играње со кидс клуб и она ќе се загледа по деца, ќе се заигра малку, ќе се измори и ќе помине ден.
Со мајки гледање после градинка на убаво време, ама не многу зближување и тоа е.
Кога ми беше па бебе колку твоето, ни наспиена ни најадена бев. Како зомби. Можам да си претставам како ти е тебе со две.

Малата од едно ја лечиме, сега друго. Дали е можно во петок да фати маген дарм и еве од вчера попладне со тоа мака? Нигде не сме биле. Дома нон стоп бевме, со никој не се сретнавме. Единствено излегување беше во петок на контрола кај педијатар. А и таму одма ја примаа, со никој немаше контакт. Не ми е јасно сега од каде ова . Јас мислев вчера последица од една омега 3 што и дадов е, ама пошто еве продолжи и денес, не е од тоа.
Ќе ја оставам до среда дома секако, па белки се опорави. И така.
Излегоа за да ја фати воздух и еве во времето за себе што го имам, да раскренам кујна од ручек, да соберам играчки, да избришам купатило на брзина и тоа. Од утре пак ние двете цел ден .
Ама добра е барем, само да не ми клапнува, другото се ќе издржам.

 

Спојлер

Во школо на пауза, ако некој немал со кого да си игра требало да застане тука и одма доаѓал пријател да си игра со него.
Многу ми се допаѓа ова, а јас баш си се замислував како сум во тоа школо и скроз сама! Трауми од детството!

 

Да се пријавам и јас овде со бебе што спие по 30 мин на мене преку ден. Тодлер што сака целосно внимание и татко им што поголем ден од денот не е дома. Значи обврските се на мене. Тој учествува но поголем дел се на мене. Тешко е многу , си зедов книги да читам една читам може пола год и уште е недочитана. Кога да читам навечер кога ќе заспијат раскревам по нешто и јас сум кома.
Дружам со некои мајки со децата сите заедно но јас во последно време моите неможам да ги трпам а не и туѓите. Кога се во градинка секој си има обврски работа итн. Почнав и повторно бгаго да јадам и тоа многу. Што вели марге како алкохоличар.

Во зачаран круг сме и ние со проблеми и оваа безизлезна ситуација.

Гости се најавени , станот е во потполен хаос јас неможам да се помдрнам незнам ни од каде да почнам. Свеки прави план кој каде ќе спие. Зошто се мешаат во туѓа куќа уште неможам да разберам.
Колку не сакам гости ова зимо.

Си пишувам со другарка во мк вели за викенди го носам кај некоја баба. Од работа детето е веке згрижено од градинка земено стокмено, ручек исто се зема од некаде зготвено се . И ми вели како издржуваш незнам ….

Сите болни побрзо да оздравеете да минува полесно.

 

@SanelaS првото дете ми е хохсензибел, неспијач, плачко, родено во корона време, од тешко - потешко. Ме дотолчи тогаш постпородилната, ама едно нешто успеав да сфатам од сето тоа - дека сум имала преголеми очекувања од се, пред се од очекувањата колку време ќе одвојувам за себе. Кога сфатив дека мојот хроничен умор нема да исчезне и 5 саати да одмарам или пола саат да одмарам, си го врзав тоа во крпче, што се вика и сфатив дека многу полесно ќе најдам пола саат за себе, отколку саат или повеќе и верувај ми дека тој мој пола саат ми носи потполно исто задоволство и ми е доволен. Си зацртав уште во бремноста дека нема да отстапам од 2 работи кога ќе се роди второво - нега на лице наутро и навечер (мада навечер некогаш заспивам додека ги успивам) и моето утринско кафе. Вкупно за сево ова ми требаат 10-15 мин максимум, со се пиењето кафе (маж ми ми го прави кога оди на работа, веќе е оладено и го пијам за неколку минути). Станувам порано, 80% од времето стануваат и двајцата со мене, старата јас би се изнервирала, ама веќе не - јас мојата утринска нега на лице не ја скокам и кафето си го пијам. Тоа се МОИ лични потреби и децата мора да почекаат. Ако очекувам да си правам кафе, па да се олади, па да го пијам додека скролам, тоа нема да се случи и ќе бидам фрустрирана, затоа за мене лично она што помага е - намалување на очекувањата и радост поради малите задоволства.
Со маж имаме договор - 3 дена во неделата има тој време за спорт (временски подллго вежба од мене) 4 дена јас (по пола саат отприлика вежбам јас). Тој повеќе сака да вежба дома, јас од друга страна повеќе сакам да излезам и одам најмалку 3 пати во неделата на трчање. Пак се сведува на тоа - очекувањата, пример ако јас очекувам саат време да трчам, ќе се вратам дома кај што бебе вришти, ќе се туширам на игли и ќе бидам нервозна, вака со пола саат за мене - шансите дека се ќе помине добро, се многу поголеми. Мали победи на денот се тоа.
Сакам книги да читам и наместо да ме фрустрира книгата која што стои месец дена непрочитана, еве и совет до @joana18 решението за мене е - Аудиокниги (препорака за книгите на Нора Имлау)
Учам сопствените потреби и личната граница да си ја препознаам, пред да ја преминам. Ако веќе осетам дека полека се трупа во мене некој немир - ги оставам децата со татко им и излегувам пола саат или ако сум сама со нив дома - ставам една слушалка во уво и слушам тивко музика во едно уво, со другото нив ги слушам. Ако дозволам да ми се натрупа немир, после тоа веќе влегувам во магичен круг на лутина/нервоза/себекритикување итн. Подобро да се спречи, него да се лечи е муабетов. Разбирам дека немаш внатрешен порив за ништо, ама некогаш со овие работи важи тоа - фејк ит, тилл ју мејк ит.
За дружби, со една мајка се дружев така повеќе, ама некако нон стоп само они кај нас доаѓаа и кога ќе дојде кај нас, по 3-4 саати седеа, некако ми беше мачно дека и со бебе и се дистанцирав. Одам некогаш на доручек со колешка што е исто на породилно, големиот во градинка - малово со мене. Еднаш до два пати месечно се гледаме со пријатели исто со дете доаѓаат кај нас или одиме кај нив.
Никаде немаме отидено со маж сами без привезоциве

Исто многу зависи и од бебето какво е. Второво е сеуште многу мало и многу помирно и понезахтевно од големиот, барем сега за сега.

А кога ми е премногу од се, си ја пеам: just keep swimming, just keep swimming, swimming, swimming, swimming..

 

иста другарка имав , тоест имам и јас . Секоја дружба беше кај нас дома , кај нејзе само за родендени . И премногу ми доаѓаше . Како без осет , седеше до вечера . По 4 , 5 саати . И целата енергија ми ја црпеше . И престанав да ја викам и од тогаш се немаме видено
Година ипол . Па сега ми пиша пак и ја поканив , да не се лути , зашто приметувам што постира на Инстаграм или ФБ , статуси што да ти кажам .
Моментално славиме родендени , сите собрани кај нас . Освен золвата и нејзиниот и одма се осеќа посмирена атмосфера. Деверот со детето е дојден , да не запознае дека има и роднини од другата страна . Освен мајчината

Свеки и она е тука. Со момчето
Одлично се избегнуваме .

 

Мене уште некна ко кажа многу позната ми стоеше името. И после ко да видам, две од книгите на маци се од неа напишани. Баш за препознавање на чуствата. Едната е за крокодилот Јули што плаче и другата е за кенгур Квирин.

Јас моментално читам по десет книги на ден . За деца се разбира.

Инаку супер организација за со бебе имате. Браво.
Мојата мала беше мачно бебе и со нејзе ништо не можеше да се прави. Сега реално за вежбање имам време, дома барем, оти и она сака да вежба со мене и супер вежбите ги изведува, ама мене ме мрзи постојано и треба да се засрамам. Вака почесто пишувај колку трчаш и кога одиш да трчаш, евентуално ќе почнам и јас да се движам.

Кафе и кај нас прави маж ми од сабајле и ми го носи во кревет, па го пијам на раат. Инаку а се откријам да станам и радарот е буден од сабајле. А без кафе немам сила да почнам да зборам и така.

 

Додека се бањав ми текна нешто. Направете ме луда ама ако.

Се бањам и размислувам како може да е до толку тешко со мали деца.

Е со саати се трудам и никако не успевам да допишам
Нека седи вака ќе пишам утре

 

И јас имам утринска рутина, скин каре е муст хаве кај мене сабајле вечер. Кога пијам кафе сакам да го пијам на раат.
Инаку мене најмногу ме фаќа криза накај 6 поручек. Се полнам нервоза. Некако најкритичен ми е тој период. Пуштам музика дали детска дали моја омилена и играме со малите. И едвај чекам да помине денот да ги успијам и ете го него се буди 100 пати во текот на ноќта. И знам ќе го барам ова време кога се малечки и зависни од мене.

 

Од скин кер на малата биодерма маслената за туширање, до сега најдобро ми се покажала за миење на лице. И крем за лице. Тоа е. Истата рутина сабајле и вечер.
Јас немам акни и имам релативно чисто лице, особено кога добро се хранам. Кога не нормално имам рогови.
Повеќе проблем ми е што кожата ми е многу сува и секогаш имам подочници. Некогаш ко не ме мрзи ќе ставам бб крема. Ама тоа многу ретко, ако сакам така негде да изгледам понормално.
И ја гледам еднаш малата зела тоа силиконското што ми е за лице и она си мие лице .
Порано редовно си ставав и серум за лице хиалорон, па за под очи, па четкав заби по пола саат. Сега и двата серуми што ги имам се за фрлање оти не знам од кога се отворени.
А уште порано па и секој ден се шминкав дури . Ама тоа во еден друг живот беше.

Мене ме фаќа нервоза исто навечер. Особено периодот кога одолговлекува за ноќно спиење. Па тоа во кревет се скока, па се тестира граници. На крај еве ко денес ќе избијам и ќе излезам, па го вика татко и. И така малку разлигавено, распрдено не знам како да го наречам веќе. Кога ќе си легнат сами еднаш и да заспијат сами, да не морам да лежам еден саат во кревет додека ме клоца и кубе.
Си го сакам детето немојте да ме разберете погрешно, ама моментално е на некоја регресија-транзиција со спиењето. Кај што дневната дремка и треба ама после не може да заспие ноќе. Па јас денес демек болна ја оставив 1ч и 40мин да спие. Тоа после она абер нема за заспивање. А во градинка некогаш и 2 часа си ги отспива. Навечер 10 ја фаќа некогаш. Јас не можам до толку да издржам оти пред неа ми се заспива. Кога после немам желба за ништо веќе. Сакам само да си легнам и јас.