Македонки во Германија

Тоа им е тактика за разговори со родителите, прво кажуваат се убаво и после проблемот на крај и со советување и сл.
Ко демек така помалку ќе боли.
Не се замарај со што и да пишуваат, за пола година децата менуваат толку многу, созреваат и примаат се поинаку. Ако работи со логопед, нека продолжи.
За концентрација дома повеќе лего коцки или тие магнетните што се, слагалици и фина моторика. На пример вденување на монистри на конец или слично нешто. Со кнете работа, со пластелин, нешто со раце. Вака на ладното нешто да се занимава низ дома.
Форберајтунгкласе е особено добра за деца кои немале типично форшуле.
Ама се безобразни до крај и баш на вакви професии им се осеќа колку многу прават поделби на децата и не работат како што треба. Ама на хартија, ој ој само протоколи пишуваат ли пишуваат. Наместо тоа време да го искористат во работа со децата, они измислуваат проблеми и после ги документираат, демек за транспарентност, а всушност за да не се замараат да работат со децата.
Кој не ги знае само. Туку ај.


Јас да ви кажам уште еднаш фала за сите искуства кои ги споделивте и сфатив дека надзат ми е зимата мене. Ова не е ништо што сега се мине, во споредба што иде.
За мал апдејт од денес, многу фини беа на убергабето, не се спомна ништо за ситуацијата и мислам дека ја заборавиле и сега им е незгодно да не се жалам. Е сега во жалбата ко што бев нанервирана, собрав еден куп глупости што им се простуваат и ако ме згаснат пак, нема да им е сеедно.
Јас сакам да имам мир, заради дете и да не кревам галами, да не ја малтретираат неа после.
Она ок и е. Сега дека уште само 10 деца, мала група имаат многу понуди, одат на прошетки, многу убаво се организирани.
Па дури и денес ми рече дека ради моево надвор ги извадиле поголемите, за да имаат прилика да се подружат. Абе фала им шо да кажам, не дека мојава после земање од градинка не се дружеа пак надвор. Баш до моето им дојде. Ама ајде.
Па друи ќе размислила таа што и е бецуг, да даде предлог која градинка најмногу ќе одговара за ќерка ми и ќе ми се јавела на телефон.

Сега за градинката, фала ви стварно за сите совети, немаше многу да му ја мислам. Добро кај нас уште стои опцијата дека ќе се селиме, ама дека не е дефинирано кога и каде, мора детево да се згрижи негде.

Јас што гледав во трите најблиско што ми се, едната е такава вилд, едната е полуотворен концепт, едната е типична градинка.
Таа што ја ставив за приоритет е малку мулти култи уствари. И таа до мене. Таа со полуотвпрен се повеќе дојчовци. И сега сваќам дека ќе мора да бирам уште некоја, ако воопшто има опција.
За тие двете имаат отворени денови кога ние не сме овде. Па планирам да им пишам мејл и да ги замолам ако може да направиме термин дополнително. Така може, ако не друго во сеќавање да им останам. Па ќе видиме.
Генерално овде е ок маало, па се надевам дека и градинките имаат некој стандард. Познавам деца кои од на маци градинката се низ овие три и ќе се распрашам неделава како се задоволни родителите.
Ама во сите три овде до мене, се по две групи и по 25 деца во групата. Уште сега ме фаќа страв, ама тоа е. Сегде фали персонал, секаде се нон стоп болни и искрено ко што велите крипе е бајка во споредба со градинка. А градинка на сите ни треба и така. Нека се јачаат децата, шо друго да кажам. Дома да седиш и да го чуваш, не е па и тоа добро, оти кога тогаш мора да се научи да комуницира и да се справува со другите деца.
Ко что рече Марге, местење и бегање исто не е решение. Мора да се научат и они и ние да се избориме за нашите потреби.