Македонки во Германија

И јас за истото се распрашував пред некој ден. Има на АДАЦ на сајтот и исто одговор ми дадоа како на Yowannty, само и за Унгарија ми рекоа дека не може, значи само австрија и германија.

 

Женски што правите ? Арнички?

Уште три дена до одмор. 3 недели ќе уживаме дома .
Мм на работа како што си е редот , нема да имаме заедно одмор

Базенот го најде своето место. Трева ископана, ставено патека и целото место покрај базенот е поплочен .
Базенот како што е ред испушта од негде вода
Па ќе го замениме деновие . Малку вода испушта. И затоа е до колена полн . Ама не е проблем,.за децава таман вода е . Да се пљаскаат во вода .
Некогаш ескалираат , како сега во моментов. Па мора да се реагира
Ќе се потепаат во вода

Вие како ги поминувате деновие ?

 

Ми дојде некој тип за струја на врата и ми вика “Mama und Papa da?”
Му викам “Ich bin die Mama.”
Јас целата таква шизната во главата бушава по влечки како некоја женетина не знам како можев да му изгледам ко мало девојче ама фала му. Highlight на денот ми беше.

 

Немам среќа со порачки од Отто.
Ми стигна огледало скршено, 1 пукнатина е, може да се користи, ама не го сакам веќе, башка 15 дена го чекав за достава, па 300 мејлови до продавницата, ме правеа будала дека грешна адреса сум дала, отварам тракинг бројот- адресата точна... Конечно го донесоа и пукнато е на среде.
Има ознаки дека е стакло внатре не знам како го хендлале и што правеа со него две недели.

Им пишав да пратат ново и како треба да го вратам скршеново ако воопшто им треба.

Претходно имав фиоки порачано од друг продавач преку Отто, пак стигнаа после мејлови и барање каде ми е нарачката, среќа па здрави стигнаа.

Не се големи нарачки, ама памет за другпат за нешто поскапо. Не е ни до нив, ама ДПД и ДХЛ ги хејтам од дното на душата.

ДХЛ еднаш за една нарачка ми звонеа, се јавив на домофон, ми вика "имате пакет", му кажав кој кат сум, му отворив влезна врата, го мрзело да се качи, оставил ливче во сандачето да отидам јас да си го земам пакетот. Што звониш кога планираш ливче во сандаче да ми оставиш? Не беше ни нешто тешко, 1кг макс. Па возев до кај пикап шопот за пакети. Па пиз*ави матер, ако било да идам со кола до кај вас, ќе отидев до продавница да купам тоа што ми треба, немаше да порачувам онлајн.
Друг пат, исто ДХЛ, ја вратиле нарачката скроз. Добив додуша рефунд ама кога прашав што е причината, не можеле да ме најдат на адреса. Цел ден бев дома. Го мрзело доставувачот, пишал дека такво име на адреса не постои и скроз ја вратил нарачката. Му пратив слики од сандачето дека адресата е точна и презимето е точно, не знам колку мејла пратив до ДХЛ сапорт, не бре, мува не ги лази овие.

Имаше едно видео што вика "твојот најголем непријател во Германија не е ауслендербехорде, ДХЛ е" и сега сфатив што сакало да каже.

Досега, само со на амазон доставата сум презадоволна, пу пу да не ги подречам.

Јас се извинувам, морав некаде да се испукам.

 

Преморена сум. На работа турбо, дома веќе две недели со гости сме уште две недели ќе седат. По два слободни денови во неделата и ги шеташ низ Германијава од еден на друг крај. И како да не беше доста сето ова ни се најавија уште за крај на август и уште едни за средина на септември пред идење за мк. Морав негде да се испукам. Како се справувате со вакви ситуации?

 

Нема што да се најавуваат идат само тие што јас ги поканувам. Моите, неговите, брат му тоа се луѓе ние што седиме кога идеме. Сите останати гости на ручек, кафе остатокот се сметуваат во хотел ако сакаат да шетаат.

 

На гости идат само тие што ке ги поканиме во глобала блиските.
Сите седат во просек 5-8 дена макс и тоа е. Сега сме дома ем со мало бебе,така да никој не може да очекува дека ке биде шетан насекаде и онака со мало дете од два месеци имам премногу обврски,немам време ни за толку гости ни да ги шетам.

 

Отто се крш. Ние го земавме креветот од таму и ич не сме задоволни.

Прво ме зачуди како има некој толку слободно време 4 недели да седи на гости а да не се деца за распуст… или деца се? Немаш обврска никого да шеташ, кажи “Одете вие јас имам дома работа.”
После ме зачуди како некој си се поканува така од нигде никаде оп ќе дојдам крај на август.
Кај нас во главно е ствар на договор “Можете овој викенд? Ако не следниот или кога можете.”
Трошок е и да ти дојдат гости, не е трошок само ако одиш. Имаш право и да ги одбиеш your life, your house, your rules.

 

Пред некој месец имавме гости девет дена. Мораше да си одат во понеделник а не во недела зошто тогаш биле картите поефтини а тоа што мм мораше дополнителен ден да зема од одмор само за да ги носи до аеродром не е битно.
Така да, поради тоа што тој мораше да земе шест дена одмор а богами и поради дополнителниот трошок(оти нели они се на гости па ти мораш за сè и секаде да плаќаш) за тие девет дена моравме да го откажеме одморот и одењето за Македонија за Велигден. А кога ние си одиме во Мк истата таа личност ни 10% не се замара за нас колку ние со неа тука.

Реално сè што е повеќе од три дена ти го нарушува редот и функционирањето во секојдневието и после ти треба доста време да се вратиш во нормала. Ама не секој има осет за такви работи.

 

Кај мене доаѓаат моите најблиски и секогаш ми се повеќе од помош никогаш не ми се терет. Никогаш никој не барал да го шетам. Да, купуваш за јадење за дома, спремаш, ако одиме во ресторан може да платиме еднаш ама за шетање на нивна иницијатива си плаќаме посебно.
Мој совет Find better friends.

 

Цел месец е превише.
Искрено само моите родители би седеле толку доколку некогаш се одлучат да дојдат. Би сакала и три месеци… ама ете мом. не се во можност ни една недела да можат да не посетат.
Едино за сестра ми би направила исклучок, можат да седат подолго, ама цел месец не верувам дека и тие би сакале, ниту би имале толку одмор.

Како викаат “сваког госта три дана доста” и така е.
Најблиските што ги спомнав не ги ни рачунам за гости, туку за свои, пред кои за ништо не би се устручавала.
Се останато 2-3 дена максимум. Бидејќи само за викенд сме слободни. Во никој случај не би користела одмор за гостиџок.

 

Јас летни гости немам, само зимни, ги шетаме и ние но подолго возење од 1 и 30 мин не одам. Маж ми знае да земе одмор и да шетаме турбо. А да го откажувам мојот одмор за некој друг да дојде нема да го направам. Тоа ми е ту мач. Инаку зависи од гостите некој има осет некој нема… Така е најубаво како Санела ете ви хостел, хотел резервирајте шетајте.
неговите не ги канам сами се канат- Да дојде ли дедо, да дојде ли баба?
Моите пак немаат желба имаат побитни внуци од моите деца.
Инаку пред идење во мк ми е толку стресен период несакам никој.

 

Ми текна кога си ја откачила бившата колешка за да не ти дојде на гости. Мислам дека и понуди хотел

 

Да , зашто мене таа во Скопје ни на кафе не ме поканува. Секогаш кафето по кафичи го пиеме. А таа сакаше дочек, пречек , испраќање, екскурзии и алл третман.
Мислам тогаш не се нафаќав на сите тие работи, а сега не ни помислувам. Малото ми е триста на саат. Сега пак незнам колку е нормално или не имам друга ситуација поголемиот има другар во градинка 4 години и вчера мајката ме прашува да дошол на спиење. Незнам дали јас пак некое заостанато мислење имам ама мене четиригодишно дете на преспивање ми е некако несватливо.Башка и малото ми се буди 10 пати наноќе. Инаку и ние се спремаме за Македонија и овој пат навистина ми тррба подршка и одишка физичка и психичка.

 

Леле ова со оставањето деца во туѓи куќи така ноншалантно од страна на Германците и мене ми е несфатливо. Ние со душа чекаме викенд да дојде за да прошетаме некаде заедно и на двапати од две мајки од нигде никаде говорна порака на whatsapp, да ги донеле ќерките кај нас да си играат со мојата. Едната ја прифатив, некако неспремна ме фати, а другата ја одбив, тоа беше баш за нашиот Велигден таа недела. А никоја спонтано така не јавува да рече, донеси ја твојата кај нас.

 

4 годишно дете на спиење да го пратат !? Немаш заостанато мислење. Тие се или многу напредни или не се замараат.

Јас во Македонија повеќе се изморувам кога одам. Нели од тука си мислам ќе ги причуваат децата има на кој да ги оставиш, кога беше големата мала не сакаше во никој да оди. Исто и со бебе, во мое присуство само јас сум битна. Многу лошо чувство сме се собрале на ручек фамилијарно и не се ни обидуваат да го земат, као демек плаче во нас. Јас го држам во раце и сите го задеваат без да се обидат да го земат. Ги оставав и двајцата со плачење и излегувавме, секоја рутина беше срушена, мојот збор ако кажам треба да јаде сега, ќе му дадеа после 2 часа, ако кажам треба да спие не се почитуваше, се држеа децата до касно навечер со мисла колку покасно легнат подобро и до покасно ќе спијат. Може некое друго дете , но не и моите. И затоа наредниот ден беа преморени, плачење па едно друго. Големата не сакаше да спие преку ден се на сила. Беше многу хистерична , па коментари зошто е таква, што и е…
Толку време помина уште рутината за спиење неможам да и ја доведам во ред. За јадење се нудеа само нездрави работи.
Ајде свеќи барем ги чуваше со еден збор ние ќе излегуваме и толку, без разлика на сите негативни работи.

Моите пак посебна приказна , толку ме разочараа тие имаат само еден внук.
Ручам јас со децата кај моите дома, внукот и моите деца. Јас во раце го држам бебе и јадам, а татко ми стои над главата на другиот внук и гледа дали јаде и колку , дека многу слабо јаде. Место да го земе бебе да го подржи…

Ајде да не те разочарам може кај тебе ќе биде друга приказна.

 

Гости како гости, ќе се истрпат ако се некој ден, кај мене се доаѓа по две недели и повеќе. И тоа ал инклузив, башка шетање и плаќање. Баш тоа ао размислував пред некое време. Зошто ако ми дојдат гости, се очекува од нас да платиме и купиме? Не зборам за ручек или дома за јадење, но за посебни желби. Пример облека, прибор, додатоци нешто. Па плус и некои желби за храна ова сакам да пробам, или она ама никој не фаќа новчаник. Истото и во Македонија, скарата секогаш мора да е од нас, па ние што сме донеле, ние што сме купиле за нив, а тоа што на моите деца ни чоколадо не дале, нема врска. Тоа ме лути.
Не разбирам, јас ако одам негде и сакам да купам нешто, одам си купувам и мирна бачка.
Најмногу кај гости ме нервира менувањето на рутината на децата. Не можеш после ред да со вратиш, а ним секако не им е ништо.
И така.
Изгледа сите ги имаме истите проблеми.

 

Леле луѓе зарем ова се случува стварно? Зошто дозволувате? Не сте должни.
Јас секогаш велам деца да чуваш е луксуз, ни тој детски додаток не ми стига за малата за нејзини трошоци а не па цели плати да оставам на гости.
Вие им се нудите да ја платите облеката или заедно одите на каса и тие не вадат новчаник? Или ви кажуваат “Тоа и тоа сакам, купи ми го.”?

 

Не се нудам сама, дотолку будала не сум. Но пример, идеме на каса и ај плати ти со картичка, па дома ќе се раздолжиме. И нормално, дома заборавено. Или веќе во продавница еј ова сакам да го пробам и не можеш да не го ставиш во корпа, и така 10 работи пример. За облека ај купи ми го демек на зезање и некако пред свршен чин си ставен. Или ај седнеме овде да го пробаме ова, или многу сакаме сабвеј сендвичи, само нив ги мислиме.
Еве досега, колку време сме преселени, буквално никој не донел чоколада за моето, играчка некоја.
И си реков веќе никого не чекам. Или кој и да дојде, карти ќе си купи сам и три дена е добредојден, повеќе не, фала.
Се осеќам као да сум будала што дозволувам некој така да ме користи.

 

И карти им купуваш? Сега сфаќам зошто толку гости ви идат па вие сте им спонзори или да не речам sugar mommy и sugar daddy
Кога ќе ми рече плати ти па ќе се раздужиме ќе и кажам дека продавницата прима и кеш или дома ќе ја потсетиш на парите што ти ги должи.
Никој вас не ве испочитувал толку време ниту со чоколадо за детето и сега сфати дека ве користат? Зошто толку се давате не ми е јасно…