Мајчински муабети (не е за барање совети)

@DaisyDoo тамам си е возраста за море. Ако немаш очекувања дека ќе се изнаодмориш очекувај убав помин. Сончање малку потешко
Спреми си фактор, електролити, нешто за температура, пробиотик, нешто за комарци, нешто против алергија... Не знам уште што...
Базенче мало ќе ви заврши работа на плажа до вас ќе си се занимава. Играчки исто
Јас малото на 2 месеци прв пат го однесов на одмор. Нас ни беше закажан за да одат маж ми и големиот, затоа што очекувавме близнаци па јас да сум дома со нив. Ама по се што се случи заминавме и ние во последен момент. Вода и пливање немаше за мене, ама малку ми се средија мислите. Сама дома со бебенцето ќе полудев.

@снежана2023 ех камо јас да имав некој да ми се понуди да ми е достапен 24/7. Почувствителна си периодов затоа е така. Цени ја помошта, ќе ти се најде многу кога ќе тргниш на работа.

Немам што да додадам. Имам за чистење не ми се чисти, ме има мрза фатено и некоја шопинг фаза. Од една страна се сакам, од друга страна ништо не ми треба, од трета се ми треба, па не ми се даваат пари и така натаму...

 

@DaisyDoo јас цела аптека носев за надвор од државава.
Парацетамол /блокмакс сируп
Алмацин антибиотик
Чепчиња за тт
Лоратадин сируп
Сируп против повраќање
Пробиотик /линекс, смекта прашок за пролив
Орс електролити
Синопен/бетаметазон маст
Против комарци спрејче
Јагленчиња за недај боже затровање (последниот одмор ден пред да си одиме јас се затрув со храна)
И риностоп носевме последно
Скромно ххаха

 

Исто исто скроз. Ме потсети сега на тоа време и си се насмеав Мм го осеќаше истото спрема мајка ми, јас спрема мајка му. А и двете никогаш ништо лошо не ни рекле или направиле. Нормално е мила, мене докај годината ми траеше, не ни приметив кога ми помина тоа. Џабе ќе ти кажам не одбивај помош, сите ми велеа и на мене тогаш ама јас во секоја помош гледав со одбивност и ретко ја прифаќав. Ќе почнеш да прифаќаш и ти кога ќе си спремна, кога ќе ти помине “зависноста” од бебе. Уживај сега во оваа најголема љубов

Едит: пребарај ми ги баш ланските мислења, тука во мајчински пишав колку ме нервира свекрвата, а уствари љубоморна бев

 

Жени,денес кога се разбудив некако омлитавено се осеќав. Ајде реков од времево е.Пијам кафе и хорор! Се гледам по рацете црвенила, осип. Прво си реков комарци ме каснале, и после ми текна дека се сипаници Син ми ги прележа пред точно 2 недели. Јас знаев дека ги немам прележано досега ама се надевав дека ќе ме одминат и сега, ама не. Искрено многу се секирам како ќе поминам. Прво за него се секирав со температирите како ќе врви мада што не качи над 38 сега за мене се нервирам да не не можам да си ги гледам децата, да не не можам да станам...Ми се плачи ако ми верувате..
Мм ме оспокојува дека се ќе биди во ред,тој ќе ме мачкал со пудраи ќе одел скратено на работа. Ме теши и дека до одморот таман ќе поминат. Ама јас знам дека нема. Што ако се нафрлам сета да не можам костим да облечам..
Не знам што и како ќе биде, не сум баш оптимист за ова.
Се надевам барем дека малава од 6 месеци нема да ја фатат баш сега. Уште тоа ми фали. Кај не спие како што треба навечер уште и нервозна да е ради нив..
Убав ден мајки јас ќе се потрудам да си ги соберам лошите мисли..

 

Со помин нека ти е. Со лесно.
Големиот од градинка фати, малото на 2 месеци ги прележа сипаниците, точно 2 недели по брат му.

 

Хелоу мамас
Прв пост како мајка на две деца. Што не кажеше некој дека разлика од едно до две деца е исто како од без дете до едно дете?! Барем по еден човек во фамилијава одмараше повремено. Сега на најјако двајцата. Од јутра до сутра и од поново .
Јас уште сум во бубањ цицање, мењање пелена со синко. Ич не ми се доеше, најискрено. Ќерка ми до година ја доев, еден момент не уживав. Сега одма имав млеко, бебево одма фати да цица и некако грев ме фати. Многу грчеви има, па ми е страв да му дадам ад да не му се влошат. На план сум од кај 3,4 месеци да почнам со ад, воопшто немам желба и нерви пак да дојам година дена.
Навечер сите четворица искачаме и пробувам да и се посветам на малата да не се осеќа запоставена сега. Го обожава брат и, само го бацува и го гушка. Едвај чекам септември, да одиме во Грција да се изнауживаме, Скопјево е прегадно летно време.
На тема вишок килажа, точно 1 месец после пораѓај сум минус 10 кила, остануваат уште 10, се надевам ќе ги снема за 3, 4 месеци. Јадам здраво, до душа од секогаш така се хранам и сега за сега само пешачам со бебе, па ќе видиме како ќе иде.
Пијте пивце, седете под клима и уживајте во бебињата и дечињата

 

Дојдов да се пожалам.Прво дете долго очекувано денеска ми прави месец а јас еден месец не наспанауморна и нервозна ...ова со нервозата не знам како да го контролирам веќе.
Жешко е повеќе сме дома освен навечер што пробуваме да го изнесеме на воздух и се осеќам дека треба повеќе да излегувам од дома бидејќи имам лоши мисли. Како да сум во некој бубањ нонстоп млеко пелена дремки.Јас имам проблем неможам преку ден да предремам кога немам домашни обврски икао а лежам до бебо
Не мислев д ае вака сакам да ми е релакс и да уживаме двајцата а не нондтоп под тензија. Веќе страв ме фаќа како да се осеќам подобро да не е вака повеќе со мисли и ептен даун...

 

Ајде и јас да си ја олеснам душата..

Беба ја тера 6та недела и можам да кажам дека стекнавме некоја рутина. Редовни дремки преку ден, навечер си врзува убаво станува само 3 пати за млеко. Се навикнав и јас со неа, си ги завршувам и домашните обврски и ми е супер дека не зависам од никого во смисла да ја причува за да можам јас да средам. Малку ми е досадно дека ради жештините сме постојано дома, но тоа е што е. Си велам до Септември таман ќе е потпркната и времето ќе е по салам за шетање со неа.

Годинава нема одмор, не дека и предходните години сме оделе кој знае каде но сепак, знаевме да си истераме убаво. Како ми се леже на плажа со ладно пивце леле.. нека се напие некоја од Вас за мене

А сега за поголемата. Луѓе срце ми се кини за неа, не си го познавам девојчето. Имам пишувано неколку пати и уште е исто, ако не и бетер. 24/7 седи доле со баба и дедо никако не доаѓа горе кај нас, не сака да чуе. Не не' слуша, не оди во градинка абе тотален хаос сме со неа. Јас до некни плачев секој ден ради ситуацијата мислам ради тоа и ми прекина млекото И ја оставив веќе скроз од вчера, нека си седи долу не можам кусури да фаќам со 3 и пол годишно дете. Што да и зборувам она само се фрла на земја и вриска, не сака ниту да прошетаме, абе ништо ич. И средив и наместив ајде мама и велам денес ќе имаме спа ден само за нас и ноктите ќе ги лакираме, почна да вриска на најсилно и ширинт доле. Мене срце ми се кине.. Па на моменти си велам што ми требаше второ дете од сега па ми е криво за таквите мисли па му велам иш иш. Анксиозноста на најјако

Морам само да стиснам заби дека е период што мора да се истрпи дури помине, и за некој месец/година ќе е се полесно и подруго. Мајки бе, колку тежина носиме со нас само ние и оној горе знае.

Убав и мирен ден да си имате и чувајте се од жешково

 

Мајка лајкот е дека те разбирам...во истиот бубањ сме

 

Нормално е. Хормони до плафон, едно исто во круг како робот.
Ако имаш кој да те замени, земи воздух малку саат време сама, издиши се и смени средина и рутина.
Проаѓа време, ќе летне, секој ден си поблиску до полесното.

 

Кај мене е 6 месеци па истово го мислам цел ден. треба да ми дојде, ненаспана, станував од 2 на секој саат до 6 и нешто кога веќе стана, цел ден кенкава, дома бомба, и се си велам зошто неможам да уживам прво бебе си го чекам некои си 2 години,си го сакам најмногу на свет никогаш нема да ми биде волку мала пак ама ете неможам. Во 12 ја успивам она плаче плачам и јас. Енергија 0, сакам кафе ама несмеам има грчеви и така. Ништо неможам а најмногу тоа ме нервирашто се почесто велам неможам. Едвај чекам на работа да тргнам изморена да, она в градинка ама мислам што ке излехуваам 8 саати од дома ке здивнам. Сега колку и да шетам некако пак не ми помага

 

Само да знаете дека скоро сите сме такви, додека да ги пораснеме па после други маки и проблеми

Малиот ми е 2г и 8 месеци, во Септември здравје треба да се породам.
Неколку пати помислувам како ќе се снајдам со две деца, толку многу работи сум заборавила од првото што мислам пак на ново ќе учам.
Гледам веднаш да ги тргнам тие мисли, бидејќи им нема крај.
Ама кај и да е ќе не снајде вистината, само нека ни бидат живи и здрави.
Со првото кога се породив хормоните ми беа страшни, не се препознавав.
Само плачев за се' и сешто.
Мислам жената воопшто не е сватена и стварно што се поминуваме тоа е чудо.

Во врска со свекрви и мајки и јас таква бев само за мене си го чував.
Посебно свекрвата дека тогаш живеевме во иста куќа, ама различни спратови и сакаше да доаѓа многу често и да кажува правила.
Ние клучот на врата и само кога ќе се најават може да дојдат.
Онака ептен е досадна, на етрвата и ги исчува децата во 6 сабајле ни влегуваше во спална да провери бебето при мајка и татко
Јас така неможам да функционирам и поубаво си направив.
Може ми е сто пати потешко, ама сега во странство кој ќе ми го чуваше
А, да дојдат тука заедно да седиме нема шанси, ќе побудалам.
Мајки ми сега здравје ќе дојде на 1 месец кога ќе се породам, да биде со поголемкото додека сме по болница.
Јас иако сакав барем недела-две да седи пошто мислам со хормоните мои толку можам да издржам.
Ама за толку неможе да земе одмор, па може и убаво ќе ми се најде еден месец.
Иако и таа вели ти знам дека можеш и немаш гајле, сепак на 3 месеци не би ја обврзувала.
И ние некако многу си ја сакаме приватноста, па така е најдобро.

Да пишам дека се чувствувам и уморно, ме боли главата овие денови од што е променливо времето.
По сто пати ќе заврне на ден, се помирив дека тука лето нема да има.
Ама може и подобро е така, моментално не трпам топло се потам страшно.
Секој ден во круг.
Стани, јади, миј садови, собирај играчки и така по цел ден

 

Година и пол, не сум излезена од тој круг на млеко/храна, памперси, време за спиење, неспиење и така во круг. Во брзо време и не можам да се замислам со плус дете на сето ова.

Во врска со помош имам во близина и свекрва и мајка. Може за нијанса бев/сум пољубоморна на свекрвата ама пак и мајка ми знае да се однесува посесивно и бетер од свекрвата што се фаќам себеси кај што и нејзиното однесување ми смета.
Да сум во иста куќа со мајка ми тоа, очи би си ваделе сигурно.

Со враќањето на работа, бебе во градинка само ми се зголеми заморот, овој пат настинки, бактерии, месеци и месеци лошо спиење, што скокови во развој, што заби, што други случки, така да ќе потрае периодот додека речам сега сум одморена и спремна за второ дете.

 

Хормони се ЧУДНА работа. Не ми се веруваше дека тоа јас можам да го мислам, дека тоа сум јас. Ќе го земе некој бебе од другаркиве да ја прошета во количка, нема да ми е на видик, во глава филмови да не му направи нешто, а на 2цм од мене. Сега се чудам. Презаштитнички настроена бев, свеки се плашеше да ја земе, не помислуваше Сега сум лабава, ми пројде ама нив им остана, уште се со доза на резерва дали смеат, што смеат и на кој начин.
Ново, чудно, шок, хаос лелеееее.
Кога ќе ми текне за второ пак низ едно исто ауу, ќе почека, ама ајде валјда е поразлично.
Баш би сакала да слушнам од мајки со две деца? Дали низ исто поминувате, беше подобро или полошо?

 

Искрено полабаво ми е, не сум под стрес цело време како што бев за првото. Обврските се дупли и тоа може да знае да направи притисок. Имам помош од сопругот максимално ама со оглед дека сум цел ден сама со двете не постигнувам се на време. Знае да ми биде хаос целиот ден, а опседната сум секоја работа да биде на место знае да ме направи нервоза, ама и сама се смирувам дека кога ќе заспијат ќе средам.

 

Јас треба ноември да се породам,синко 2 г и 2 месеци.
Помош ќе имам само навечер зошто и свеки и мајка ми работат
Па мислам подобро нема кавги така,може првите месеци дур се видиме кај сме што сме нема ручеци,нема чистење често ама битни се децата

 

Јад исто како да немам чувства еве 30 дена уште неможам да се поврзам убаво со бебо и да го сакам како што ми викаа дека ќе биде.
Не дојам на формула сме од старт пошо и со доењето не знаев да се снајдам неколку дена и ми збореа сите не си упорна имаш млеко вака така ...
Мислам дека треба повеќе.да шетам и да рсзговарам до луѓе.Засега јас мм и повремено свекрвата од долу под нас ми се комуникација и онлине со другаркиве што комуницираме а воглавно се жалиме ...
Се осеќам чудно и не расположено и осеќам вина што така се чувствувам место да сум среќна мајкс

 

И кога ќе уживсмр и ќе е полабсво а не вака не знам кој ден кој датум е и како обврска све осеќам а не глатко да оди денот?
стварно неубави чувства ...не се препознавам дама себе...

 

НИКОГАШ
Ова ви го пишува мајка на 21 и 17 год деца

 

И јас вака се осеќам како членката и ти сега ме утеши
Само си го зацврстувам мислењето за кога второ, а тоа е никогаш