Мајчински муабети (не е за барање совети)

Да бидам реална со моево работно време не дека и во есен/зима е сјајно. Додека си дојдам веќе е темно ама бар во викенди не чекаме 2/3 од денот да залади за некаде надвор да се шета.

Се опремивме со гардероба за дожд со ќерка. Добив коментар од блиска другарка дека на глупости трошам пари. Немало потреба од гумени чизми и јакна/пантолони за дожд за дете. Се знае кога врне со кола и кај треба ќе стасаме.
Мене пак ми е уживање да ја гледа кај што шлапка во вирчиња без да се нервирам дали ќе се водени или не. Дали 3 дена после тоа ќе сушам патики.

 

после долго време ни беа роднини да го видат бебуш.Многу ме иритира кога некој ќе ми рече леле вие се по правила во толку треба да спие во толку да јаде,што било тоа секогаш во 20ч да спие,како јас сум била многу потресена за се нешто многу напната сум требала да се опуштам да не се замарам толку.Луѓе кои им ги израснале бебињата баби и дедовци на нас сами што тераме (не по своја желба)ќе ми солат памет.Секогаш само едно одговарам...секој за своето дете.

 

Полошо од дете без ред нема, верувај. Мене такви совети ми делат млади мајки, замисли.

 

Ауу па и ти што им се замараш. Јас таквите ич не ги перцепирам. Ене ги збореа за мене, па сега бебе до 12 ч на полноќ им седи будно, си лупаат главите. Ама трач муабетите надвор, никако не се пропуштаат.
Терај си како што мислиш и треба и ич не се замарај.

 

Овие неколку дена верувајте на секого ќе ја дадам само да одморам мозок, незнам викам не ме удри ваљда постпородилна депресија сега 4ти месец па детево неможам да си го истрпам. Значи ме иритира кенкањево, тешка е за хранење се врти со главата лево десно јас со цуцлата по неа па ќе плаче сака да се врти и да и тече ама јас неможам да ја постигнам и цуцлата и излага од уста, незнам некако ме тера телово подалеку од неа, како да сум психички изгорена заморна. Па што гледам луѓево на одмор мозоков ми врие...Сама би отишла негде.. и со мм се караме, седнувам да јадам или кафе да пијам и абе секунда да кенка он да е во вц и одма ее детево плаче... а таква е заш ја држи во рака јас неможам кичмата ме боли мн а седната несака. Незнам дали е период ова чуствово на одбивност... утешетеме. Сега он ја заспива јас неможев пола сат пробував она нервозна јас уште повеќе од неа и така.

 

Да не добиваш, мене така ми беше пред да добијам, мислам не до толку, али се ми сметаше.

 

Незнам и тоа уште недела има до циклус, ставам сега флажил некоја бактерија ми најде на пап и брис докторкава од болница па од нив може и ќе ми се одложи незнам... мн се осекам неубаво тоа му зборев пред неколку часа во кола.. коса ненормално паѓа, лицето лом исфрлено, дебела... Неможам во огледало да се гледам.. Вежбав пола месец и почна нешто колената да ме болат и не отидов. Све ми е собрано и ова сега. Па се нервирам што се осеќам така... викам зарем јас љубов за детево мое немам па неможам да ја истрпам.

 

Имаш, ама ти се собрало се. А вежбањето не си требала да го прекинеш, ако прекинував на секоја болка немаше ич да вежбам. Јас патики купив за трчање сега, планирам и тоа да пробам, ти па колено те откажало. Јас денес сред генералка кога спиеше малото застанав да извежбам, јас без физичка активност не можам, тешко ми е.

 

Мислам дека бебето сега ти е во споени четврти и петти скок, најлош период ми се чини, тек сега ти доаѓа тешкото и си напната, немаш слобода, не можеш здив да земеш. Јас би ти рекла застани со се, темпото малку намали го, малку повеќе маж ти нека биде со бебето, а ти земај си 1-2 саати во денот да правиш нешто што те исполнува. Дали кафе со другарка, дали точак, дали книга ќе прочиташ. Гледај да здивнуваш од бебето за да го издржиш периодов.
Батали тоа дебела, ваква таква, тоа сите сме го поминале и сме се потресувале, а скроз нема потреба. Нека порасне уште малку бебето, барем 5ти скок нека помине и ќе можеш раат и дома да вежбаш, да пешачиш километри со количка (можеш и сега ако е мирно во количка), ќе дојде посветол период ќе видиш. А сега се осеќаш како што се осеќаш и застани малку. Скоро си породена, се навикнуваш на нов живот, не можеш да се осеќаш како претходно. За утеха и јас некогаш не можам да ги издржам децава, се спремам и искачам сама да издишам.

 

Исто го поминала секоја од нас. Такви периоди и чувства имав и јас.
Мојата само во раце и ништо друго не прифаќаше. Помош од мм кога е дома и толку. Кога одев кај моите , ме одменуваа , ама 95% од времето само јас и она сами. Сега душа ме стега, што не сум уживала максимално периодот кога бев на породилно, од што бев цело време нервозна и напната. И беба нормално ја осеќаше таа енергија. Кога беше мм дома, му ја давав и одев до маркет, надвор кафе пиев на тераса, успат брзам ручек, чистење, перење. И се тоа се собира на куп.
За карање со мм, еве ја година ќе прави за две недели, уште се прикаруваме. И тоа најинтезивно е кога беба ја мачи нешто. А не е во ред тоа. Ја осеќа цела наша нервоза и она е бетер од нас нервозна.
Викаат ако издржат маж и жена, првата година откако се раѓа бебе , ќе тераат долго. Еве уште две недели имам простор и ќе споделам дал се разведуваме или ќе тераме.

Период е верувај ми. Барај помош фа ја оставиш саат два и луфтирај мозок.

 

Исто ние ќе си тераме по наше секако..ама врв е старосватицава кога ќе ми рече - Си имала ти среќа, многу е мирно твоево

 

Тоа ми треба.. некако нема луѓе. Сите со обрвски сите далеку... Сестра со внуката све настината. Сама океј е ама сакам муабет ваљда нешто што не е за деца. Мислам кога ќе дојде мајками идам ја носам дома со кола и.. накај дома мозокот на пасење музика во кола и одмор ми е.
Ми се споени сите жички.

 

Човек сум што одмара само кога спие... значи не седам така, све наоѓам раб и нешто да се прави, време иде јас исполето. Сега неможам ништо да фатам некако како заробена со неа. Нема помош од нигде освен мм, и он почнал мисли ме мрзи да ја нахранам или успијам.. а јас сакам да се тргнам од неа и тоа уште повеќе ми прави нервоза. Сега му зборев како се осеќам... вика земи бедоксин ох сиротиот сака да ми помогне незнае како се осеќам и зошто, ни јас незнам. Искрено да, не уживам и тоа викам ќе ми помине времето детето ми расте јас сама со себе неможам да се средам. Плачев сега се туширав да ми олесни. Се надевам побрзо ќе помине.

 

Второто бебе е втор тест, ние за малку ќе го падневме Се шалам, кај нас е проблем што немаме никаква помош (буквално никаква), работата ни е стресна и немаме работно време, второто дете не раздрма ептен. Многу кавги, многу плачки, среќа мирно бебе беше и покасно сфативме дека од умор сме се карале цело време. Сега со третото топ не не бие
Мајки се поминува верувајте, тешко е претешко знам ама издржете.
Еве го најлошото бебе на свет (сега 5 годишен дечко) секоја вечер во 9 мие заби и си легнува сам во кревет, сам заспива и сабајле креветот си го мести Второво пошо го имитира цело време и он оди по него си легнува. Не знам што се деси овие две недели нагло се смирија, јас само посматрам и ќутам да не ги урочам.
Ќе биде подобро.

 

Како јас да пишувам…
И незнам зошто, ама маживе не разбираат како се осеќаме и тоа отежнува плус.

 

Имам луѓе во теорија наоколу во пракса штом сум тука магично ги снемува.
Во последните недели неколку пати се обидоа да земат дете демек за шетање, од врата им вика со мама сакам.
Секојдневието, нередот по дома (мислам на играчки на сите страни) не којзнае каков неред, истото па истото секој ден мислам ме уби.
Скроз ми фалат промени, па макар и на себе да се посветам.
Може лош родител ќе ме сметате ама уживам во тие 1-2 часа повремено ако успеам да искраднам за шопинг или раат да чистам дома или да седнам 15 минути насамо пред Тв ова најчесто за време на дремка во викенд.

@Skyler , викаш на кај 5 ќе се научи само за заспивање?
Јас до 3 давав граница, ако не совреме да ја преместам.

 

Имаше период на 3 години кај што спиеше сам во соба ама морав да легнам до него и да му раскажам приказна. А и детето искрено си е маза, залепен за мене. Второто ми е посамостојно, да ми беше он прво дете може и порано од 3 години сам ќе заспиваше
Затоа и си пишав најлошото бебе на свет зашто многу плачеше, многу. До 2 ипол години во раце само заспиваше, со огромен стомак го држев И кога дојде време он сам да си отиде во соба и да си легне значи има надеж за сите

 

Добар ден

@Ladyme пробај да се ослободиш малку од притисокот, 4 месеци па и воопшто не е така многу време, колку и да се убедуваме дека ете сме се прилагодиле на приновата, факт е дека прилагодувањето трае со години, не па само 4 месеци. Види на форумов бебињата до 6 месеци се едни, па до 12 месеци други, па до 2 години пак менуваат и така до бескрај. Во меѓувреме настинки, заби, лази/не лази, проодува, одмори, викенди, прослави, а ТИ? Мораш секогаш и секаде - во меѓувреме и за себе - да си добра. Ако имаш каде да ја оставиш подолого од еден час, земи си време за себе, па дури и неколку дена со ред. Пробај еден ден да се измориш од нешто друго. Ако немаш, тогаш сопругот нека ја преземе грижата за бебето на неговиот слободен ден, а ти како што реков - измори се од нешто друго. Период е, ќе помине, само смирено размисли што ти треба во моментов и како до тоа. Многу сила ти посакувам, за периодов и сите наредни

 

Majki, po svoj volja so potpis za dete, moze da se napusti detska klinika drzavna?

 

Може, само после ако се вратиш многу мрчат.