Мајчински муабети (не е за барање совети)

Јас со свеки моја си имав нормален однос. Не бевме ни преблиски ни далечни. Не се мешала за ништо, ги почитувала нашите одлуки. Кога се роди ќере, помагаше за чување, за по дома ретко, до кај 40 дена. Потоа слабо поминуваше да не види. Ги чува трите деца од ќерката. Мораше да се договараме со дениви однапред да дојде да ја причува, за да завршам работа. А внуците други по цели денови се таму. Им купувала и им купува се што ќе посакаат. За нашево до сега ретко ако купила нешто. И само плаче на телефон дека ретко ја гледа. И кога ќе и кажеме да дојдат, ќе ни рече да видам со Х(ќерка и) како и е планот, кој ќе ги чува децата. Еднаш се нафати навечер да ја чува, ние бевме излезени за роденден и пред излегување ја оставивме таа да ја заспие, и кажавме се како е навикната, ако и смениш рутина плаче. Женава си направила по свое, бебево плаче ли плаче корнеше. Премногу вознемирена беше. Тогај прв пат почна по мене Мама да вика. Се вративме и ја гушнав, ја смирив и заспа. Не сакав да гледам на камера што се случило. Тврдењето од свеки беше дека била уште гладна, сакала млеко. И реков дека не сака, затоа што пробав да и дадам да цица, но не сакаше. После две недели не бев мирна, вратив камерата и што да видам. Малава скоро заспана, оваа ја зема во раце и и бутка цуцла, не знам зошто го направи тоа. И нормално моево почна да вришти, ја рассонила и ја зема ја става во креветче и буквално ја фрла од повисочко. Кога го видов тоа, имав напад на бес. Ми се фати нерв и бев укочена на десната страна. Не сакам ниедна мајка да го доживее ова. За некои не било ништо страшно, но за мене беше многу. Од тогаш нема дојдено. Не сме ја ни викнале. Немам ни зборувано со неа. Ни го сјеба и тој однос нормален што го имавме. А од секогаш сум ги почитувала со свекорот. Затоа сега викам, помош веќе не тражам. Ќе си ја изгледам најдобро сама.

 

Денес бебка ноќта убаво наспана, нацицана сабајле, играна, спастрена, запазени сите рутини, прозори на будност чуда и пак на сите 3 дремки едвај ми заспива и ми се лепи на цице. Деновиве дур цица нервозно ме тегне и со денови некако непријатно ми е на брадавиците ама си викам ај можда од што добив (конечно). Ама сега никако не ми заспиваше, се тегне на цице (иако цицаше пола саат пред успивање) и нагло ме здоболува и сфаќам дека ме загризува, кога да пипнам непце ми го шмата цел прст и осеќам гребка така да конечно се појави првото запче колку дена ќе се мачи скроз да избие или чим гребка веќе нема да и е така?

П.С Не се жалам од свекрва пошто немам хах.

 

Ти секако ќе си ја изглезаш сама, и да ти помага некој од бабите, целиот терет паѓа на родителите за гледање и воспитување на децата, така да немој да си мислиш ич дека некој ќе ти изгледа дете ако побараш помош од него, понекогаш.
Скроз си во право за се што си пишала, патем.

 

На тема свекрва - уште откако дојдов ставив јасни граници, иако често има по некој бисер без разлика дали за малово или општо, веднаш си добива одговор и си ќути. Друг начин со неразбрани луѓе нема, што е најстрашно и маж ми и маж и истото го прават, и она и со нив си продужува..небитно.
Денес фала богу 1 смена, синоќа до 12 чекав сушари перални, сабајле 10 до 6 доручеци, ручек за мало, кафе, да се упристојам и трк на работа. Вчера обеќав ручек пошо 2 нед втора смена и викендов болни, ништо немав пипнато.. јадевме што најдеме, од надвор, маж ми ако запржи нешто набрзина или тортиља тост.. и синоќа маж ми ми ја праќа сликава
Дојдов набрзина, исецкав стекот, изрендав тиквица морков, зачини, магдонос, малце сенф се динста доста време, сварив макарони, измешав и изрендав куп кашкавал..мераци. Ова ни е еден од најомилените оброци. Чекам беби да стане, кој знае од кога не спиел вака касна дремка да го шетнам малце на сонцево, па дома садови, туш и да си го изгушкам јастуков пошо цел ден го мислам
П.с пазете се не знам што вирус е ова, нема кој не е болен, ние океј протеравме, ама успеавме мајка ми и неговите да ги разболиме пошо му помагаа на маж ми минатава недела..еве ги од кревет не можат да станат

 

Ти си победникот дефинитивно женска Хахахахсх

Со мојата е зборено безброј пати, на крај ќе се спобудалам скроз не знам што ќе напраам. Иначе и мед сакаше на цуцлата да и стави, и јаболко кога јадеше ја фатив како и дава да вшмука, е тогаш ја направив партали.. Мм и попушта и многу се нервирам.

 

Ќе му сснеш малце посилно на маж ти зошто со него повеќе можеш. За жал чим е таков карактер (си знам по мојот), ти повеќе ќе се нервираш отколку што он ќе превзима нешто, ама за работи како давање вода, МЕД да не зборам и сл. ќе го седнеш и ќе му објасниш убаво него зошто и како не треба да се дава. (ако треба малце и црна хроника биди ако не му е јасно, може и он размислува Ееее еве нас ни давале што ни фали, како мојот што прави некои глупи муабети дека југословенското воспитување било океј?)

 

Како спомен освен злато ништо нема да остане, кога правевме ние прв роденден на сите останати им кажав само играчки да купат. Тротинет/балансер е исто добра опција, кога ќе е малку поголема можеби ќе сака да вози тоа.

 

Те верувам. Мнг поважни работи има за нервирање од глупите муабети. И ми се чини откако ја искулирав, како и да не ја слушам баш што збори хахахах.
Па кога ке прашаат зошто "така", зошто не "вака"...ич не објаснувам. Викам "зашто јас така кажав". Со будала на крај не се излегува, па зошто да не бидам ЈАС будалата во муабетот?

 

Јас многу сакам да можам да ја игнорирам и да не се нервирам од мубаети ама ич не ми иде

 

Ни мене не ми иде. А мојата не е ни до толку лоша, повеќе си ќути отколку што збори зошто знае дека џабе ќе збори. Ама едно нешто што мора ако не секој, секој втор пат кога ќе се видиме, да го искоментира е дека Само по мајка и била и дека Морала да се научи со други да јаде, спие, се бања, итн... Како детево 8 години да ми има, а не 8 месеци и денес и искоментирав тоа. Си заќуте одма.

Ама затоа свекорот го обожавам. Нит се меша во нешто, се повлекува ако гледа дека плаче, сум им кажала за јадење дека јас ја хранам (зошто јаде БЛВ) и дека и одвлекува внимание ако некој седи и ја гледа како јаде со Леле како си ручкаш ти , и откако еднаш го кажав тоа нема помислено, дури и на свекрвата и збори да седи и да не се меша.

Ама сум сфатила дека бабите се такви, и мајка ми е. Со неа се откачив за јадењето барем зошто и е страв од БЛВ. Оваа се прави дека нема проблем, а да не се лажеме дека е така лабаво да следиш бебе како јаде парчиња, бар јас си знам. Ама мајка ми, она да ја заспие, она да ја избања... И на крај се откажува зошто тоа е, детето стварно ми е мајкарче, ама јас не гледам ништо лошо во тоа.

 

Леле а мојата свекрва а ја викнам да ја почува малата, ме чека да излезам и одма и звони на јатрва ми да дојди кафе да пијат кај мене дома, .. има голем страв од неа да не и се налути бидејќи дошла кај мене, а јас ја викам внука и по која името и го туривме да ја гледа. Тоа го прави од прв ден уште од кога се породив..Еве јас со стомачен вирус легнав да одморам, таа пак на јатрва звонеше да дојде..барем може нешто низ дома да ми помогне таа само кафиња управува. Значи како да и кажам дека јас со мало дете мене не ми е секогаш до гости дојдено

 

На тема свекрви. Јас и мојата имавме ок однос пред да се породам, се почитувавме никогаш си немавме замерено. Кога останав бремена правеше планови, со внука ми ова ќе правам она ќе правам итн. Се породив и жената комплетно се смени На почетокот ми се мешаше за доењето, слушнав на свекор ми му кажа не сум била упорна а мене најголема желба ми беше беба да биде на ексклузивно доење. Проба еднаш дури и да го потбуцне сопругот да се кара со мене. Виде дека не и успева што секаде се меша па сега може и 10 дена да поминат а да не дојде да си ја види внуката камоли да помогне нешто а замислете во иста куќа сме, посебни спратови Но тоа не е случај со децата од ќерка и кои ги чува од сабајле до вечер а се 6 и 11 год. Пред некој ден пишував дека сум преморена, епа тоа ти е секој си жали своето чедо.
Сега последно на секое видување ме прашува кога ќе почнам со кашички, што и е толку важно?

 

Јас од мојата нема да се жалам, се обидувам да игнорирам тоа што ми пречи, ќе видам до кога
Туку, наскоро правиме крштевка за малата која нема ни месец и пол, ве молам дајте ако имате предлог за некој ресторан во кој навистина не се пуши во затворено (без оние нивни финти со терасите). За Скопје прашувам.

 

кастело бај аликас, не се пуши

 

И така тежок ден, добив напад на жолчка, каква болка, ние без кола, колата на сервис нешто од мм. Марфи све во едно, сега додјов од клиника. Шетање од инфективна на ургентно на гастро на токсико. Да умреш таму.

Тоа цела недела не ми е нај нај тело кажува нешто... денеска едвај со неа ја држев и кога дојде мм јадевме и хаос. Сега кога помина све, иста болка на пин кога бев дента кога ме породија, даваат реглани, фамосани. Тоа.
Бебе спие ја гледав на камера со зет ми беше. Заврши денот да пробам ако можам да заспијам.

 

И ние правевме крштевка на 2месеци и недела, летово. Супер ќе биде уште се поспанки тој период во Форца новата во Dianond mall, амигос исто во Diamond преубаво

 

Ќе те скокне ли тебе нешто од муки годинава на полноќ за 2026та да си посакаш само МНОГУ здравје, изгледа се друго имаш

 

Моментот што најмногу го мразев и се плашев дојде. Две деца одеднаш болни. Се тешам, големата прв пат на 3 месеци се разболе, ова 7,5.
Почна со ларингит кај големата, премина во гадна сува, деноноќна кашлица и очекувано спушти надоле. Ајде некако почна да се подобрува детево, малово се раскашла. На секое нејзино закашлување анксиозноста што ја имам од кашлиците на големата само расте. Сум заборавила колку е гадно и мачно кога кашла бебе. Големово разбира, соработува. Ова гревче. 100 пати ја преслушувам дали свири надоле, ама чиста е. Сега. Ќе видиме за неколку саати. Дента пред да почнат видлививе симптоми се откорна од плачење, цееел ден во раце. Маж на пат, големо кашла, мало се дере, не можев да одам да мочам буквално и толку, пукнав. Почнав да викам по малово, па после се каев. И уште ми е мака, ептен е жална. А она сиротка само мене ме бара и ми се смее. Добро и сестра и, ама неа од старт ја обожава и само со неа е мирна кога си игра.
Скоро 2 недели неспиење ми се собра, со маж ми веќе не знаеме кај тераме. Ноќеска на смени ја држевме исправена на гради да ни спие.
И треба на работа да одам, да функционирам таму. Подочњациве веќе и носот ми го зафаќат и пола образи мислам. На човек не личам.
Ќе се отрујам, не знам што ќе направам.
Може звучи лошо, ама ми треба оддишка, сама, некаде далеку, да не мислам на никој и ништо. И некој ќе рече будала оваа, ама ми фали теретаната, се осеќам прегадно вака. Немам ни сила да отидам до таму, а камоли да кренам нешто повеќе од 2 кг.
Иста приказна ли ќе тераме пак? Како брзо се сум заборавила.

 

Незнам, ич сила денеска, уште нагони. Дете немам сила да гледам. све луѓево болни со таа настинка со кашлица.Нека помине ова, што викаш цела година тешка.