Мајчински муабети (не е за барање совети)

Среќна Нова година
Феминки мои
Ви благодарам на сите што бевте тука во 2025 за мене
Мислам дека да не беше форумот и многу совети од тука ќе ми беше многу потешка година од што беше, навистина ми ја направивте по поднослива
Мноооогу предизвици
Оваа година за прв пат се осеќам остварено малку, мислам дека 3 години ми беа спакувани во една...

Некако многу работи се случуваа, а и генерално многу работи се случија и надвор од мојот живот како на пример тоа со Кочани што се надевам никогаш нема да се повтори

Нека биде една лекција 2025 и 2026 да доаѓаат поубави денови

Се уште не ми се верува дека имам бебе, како на 01 јануари да почнав да се свестувам
А ова за разводот очигледно не било само кај мене олку препирања не сме имале никогаш и се осеќам скрос оддалечено дека сме еден од друг, но можеби ќе помине оваа фаза полека
После повеќе од 15 год заедно и став дека нема да правиме никогаш свадба и сл ние само се регистриравме и на секоја караница, а ги имаше неколку на крај тоа се зезам дека уште не потпишани ќе треба да се разведуваме
По се изгледа дека бебињата кај сите имаат ваков ефект


Па ви посакувам на сите пред сѐ ЗДРАВЈЕ
Да сте сите живи здрави
Да имате многу среќа
Да имате многу љубов
Сѐ останато само да си доаѓа

 

Среќна нова девојки. Сега стигнав да пишам малку напорно започна новава година со болно дете ама мине веќе добро е. И од мене едно благодарам до вас што ова ми е место малку да си го релаксирсм мозокот и да добијам совет што од пресна мајка не може некој подобро да ти каже. Во овие 5м изгледа само јас немам дојдено до развод од кога е роден малиот господин. Некако и кавгите се многу ретки како да не смири и ни покажа дека не вреди за глупост дома кавга да се направи. Ни покажа дека има ммогу побитни работи во животот. Мојот Дарко ни е дар од бога затоа и името си го носи, ни ја направи 2025 најубавата година во животот до сега.
Се расприкажав не поврзано ама ете нека стои.
Многу среќа, многу љубов и најбитно најмногу здравје да имате во Новата година. Се друго само ќе си дојде. Ве гушкам

 

Добро утро мајки, бебе спие, доручек изеден, маж гледа филм јас чилам

Пред некој ден зборував со другарка на една тема која искрено мислам дека е малку табу кај нас.
Тоа е менталното здравје на мајките после пораѓај.

Јас имам кажувано за мојот пораѓај. Трауми. Кога ми ја ставија ќерка ми на гради јас бев како дрво, мислам дека во тој момент во мозокот само ми беше ок е, преживеа ти, бебето е добро сега ништо не е битно.

Не ја осетив таа автоматска блискост кога се роди, не се поврзав со нејзе веднаш, и од сегашна гледна точка ми е премногу криво за тоа, зашто таа за друго освен за мене не знаела.

После тоа почнаа предизвиците со доење, можеби некој има прекрасно искуство, ама за мене поболно нешто немало. Јас буквално бегав од ќерка ми кога требаше да ја дојам, ете толку ми беше страв.

Мислев дека сум лоша мајка, мислев дека се правам погрешно, дури и ми доаѓаа мисли зашто останав бремена не сум јас за да бидам мајка и слично.

На почетокот, како и на сите верувам ми беше многу тешко. Плачев заедно со нејзе, имало моменти каде што не можев да ја смирам па сум се нервирала.

Физичката промена мислам дека многу влијаеше на мене. Стомакот ми беше цел распукан од стрии, не сакав да го погледнам при бањање, одма ми доаѓаше да плачам. Цел живот слаба, да кажам и згодна, ова ми беше огромен шок. Градите веќе се гледа дека не се тоа што се, ама знам дека никогаш нема ни да бидат.

Јас сум личност на која и е многу важен физичкиот изглед, и може некој ќе помисли дека се лигавам ама мене тоа страшно многу ми влијаеше на самодовербата, а потоа и расположението нормално.

Сега можам да кажам дека се снајдов во улогата мајка.Ќерка ми си ја сакам најмногу на светот. Веќе имаме некој ред и веќе не се трескам кога вришти, знам да ја смирам, знам што и како треба. Стриите ќе ги тргам на пролет здравје со ласер, тогаш мислам дека многу подобро ќе се чувствувам.
Со маж ми имаме подобри односи конечно, иако јас на се му наоѓав мана и причина да се караме зашто бев лута на себе, докторите, на моето тело на сите.

И не тврдам дека на сите мајки им е така, посакувам никој да нема проблеми и мисли какви што сум имала јас. Но многу ќе ми беше полесно, да ги споделувам со некој. Многу полесно ќе поминев низ сите предизвици ако знаев дека сето тоа е нормално, и дека не сум лоша мајка.

Ова го пишувам за да се зборува повеќе и погласно за менталното здравје на мајките.
Мајчинството не е секогаш еуфорија и инстант љубов, и тоа е во ред.
Таквите мисли и чувства не те прават лоша мајка, туку човек кој поминува низ голема промена.

 

Да се цитирам сама
Имам печатна грешка
Остарено
за прв пат се осеќам во една година ко да поминале 3-5 год
Сите тие прегледи сите фази во бременоста па пораѓањето
па доењето лелее тоа беше црешата хахаха
Па во болница за воспаление
Ама и покрај сите овие и многу други предизвици и со мм и со животот и сѐ фала богу влегов во 2026 жива здрава со живо здраво бебе и пре благодарна

Ви посакувам уште еднаш на сите навистина многу среќа
И благодарам што сте присутни тука

 

Од старата година тргнав да пишувам во темава .
Среќна нова година, бидете здрави, среќни, весели, успешни, сакај те се и гушкај те се најмногу со вашите малечки и најсакани.
2025 ми беше дефинитивно најубавата година, станав мајка на едно преслатко, прекрасно бебе што секој ден ми го прави посебен. Уживав во секој ден од бременоста, имав лесна бременост, како и кај секоја трудница проследена со милион прашања, измешани емоции на радост, среќа, страв, возбуда, неизвесност. Спремањето за доаѓањето на бебето, бирање мебел за соба, облека, креветче, количка таа возбуда не се опишува, а во август ни стигна нашето сонце. Првите месеци беа предизвик додека се прилагодиме на бебка и таа на новата средина, како одминуваше времето љубовта кон ова мало човече се повеќе растеше, а ние станувавме се подобри во новата улогата родители.
Нова година, спремни сме за нови предизвици, ќе се обидам максимално како и до сега да уживам во преостанатото време од породилното заедно со бебка, да се гушкаме, галиме, сакаме, да и помогнам заедно да го осознаваме светот, да растеме, времето брзо минува и нема кочница.
Имам уште многу да пишувам, но дремката на мојата ѕверка мала заврши, па тука ќе застанам.