Мајчински муабети (не е за барање совети)

Не си сама, скоро сите поминуваме низ ова што го опиша, и јас сум странство и понекогаш ми иди да се затрчам и во зид да се манам
Ама кога ќе ми се насмеат најубавите очиња се ми врви.
За сопругот не си клавај на душа, сите се разведуваме секоја вечер а другиот ден како ништо да не било

И мојот бебуш е 5 месеци и само во раце сака, вчера му изнакупивме еден куп играчки ама не тој мама ја гледа, vtech мечиња, перничиња за тами тајм, подлога за играње v tech, абе вселенски летала, не бре брате, му ставам мече му збора тој во мене се гледа се смешка и ме гали, не го занима ништо
Не можам да приготвам јадење а почнавме со вкусови, станот ќе летни уште малце, алиштата седат на сушарка една недела можи, ако снемам боди дури тогаш ми текнува да ја соберам, и ми е гајле, иако на моменти ми иди да полудам

Зошто седиш дома, беба во количка и шетајте, јас дома не сум прибрана, секаде го носам, секој ден одиме во маркет пазариме намирници, два пати неделата обавезно го носам подалеку, живееме надвор од Минхен 15 мин со метро ама си се возиме, ужива бебе надвор а и мама е посмирена, ќе си се напијам некогаш чаша вино и топ.

 

Фала ти што сподели.
Не сака во количка да лежи во корпата. Во транспортер не сака, тесно му е веќе, и дека наоблечен, ич неќи. И неможам ни да го возам во кола .. За седиште е мал. Само испраен да гледа се . Го ставав во кенгур, ама сега ми е тежок и кичма ме боли. И да пазарам сама со него е тешко. Одма за в раце плачи и се турка со ножињата нагоре да го крениш. Легнат никако.

 

Пробај мајка со третиот дел од количката за седење, само на 60° ако сака да гледа.
Јас така со малата видов малку раат за количка, беше тетка се сакаше да гледа.
За другово, кај сите е исто. Моите се над мене, а пак се ми беше депресивно и исто. Ја сакав и сакам најмногу ама особено зима ми беше претешко на таа возраст. Ќе се стопли, ќе пркне,ќе биде полесно.

 

Пробај така како што ти напиша членката, на 60 степени агол во др дел од количката, мојот па само спие во количка, сега тро повеќе е буден и знае да ми се буни оти и мојот не го збира во корпата и ако е наоблечен со скафандер склет го фаќа, ама ретко тоа се случува.
Ајде ќе пркни, ќе запролети полесно ќе е каде каде

 

Мислам дека имате преголеми очекувања од себе и од животот како родители, а за тоа е крив овој виртуелен свет. Ништо не е розево како на сторињата и рилсовите, верувајте, сите родители ги маскираат условите како би изгледале инстаграмични сликите. Дајте си простор да се издишете, да повишите глас, да се расплачете ако треба, да удрите со рака во маса, да си легнете иако е полн умивалникот, да ги прескокнете лего коцките, да носите иста тренерка 4 дена по ред, да ви е мрсна косата, да немате авокадо и органска брокула за ручек, да излезете ако станот е хаос, да игнорирате купот алишта... Не бидете роб на домот, бидете човек. Мене каква мрза пост новогодишно ме има фатено, абе ми се темни, само прескокам нешто. Спалната ми е хаос, се е напикано таму, подароците под елка се куп, играчки насекаде, зимски режим по дома се е лом. Кујната никогаш не е тип топ, храна, садови, трошки, по земја ќеси... Ама тоа е моментално, ќе средам еден ден и за три дена пак е истото. И зошто да се замарам, не ми шетаат бубашваби дома, немам мувла, имам само понекоја пајажина, ама и неа ја игнорирам. Со 2 деца од кои едното е мало и моментално се однесува ко бебе од 6м во сепарациска анксиозност, богами и ова е многу.

 

Баш така, и кај мене е исто, чисти чисти пак растурено, мал ни е станот па затрупани сме со релаксатори, креветче, играчки за бебе, во кујната да не зборам, нема игла кај да се фрли, ама сами си сме дома со маж и бебе и не се замарам, нема кој да ми суфлира над глава, то ми е најбитно.