Мајчински муабети (не е за барање совети)

@Stone и ние слично функционираме т.е си имаме рутина што ја тераме, зошто баш од што го следам детето согледувам дека рутина и предвидливост и прија и на нејзе. Знаци дека и се спие покажува прекасно, некогаш се занесува толку во играта што мислиш цел ден може треба да тера без да спие. Сум пробала 100 пати да ја легнувам според нејзините знаци и секогаш е преморена, ќе се унервози и се успиваме по сто саати, ај тоа, него и не спие убаво, се буди. Имам заклучено дека на ќерка ми 15мин покасно легнување многу и играат улога, а не па повеќе. Исто е и кога ќе се успие од сабајле и ќе стане покасно од вообичајно. Колку и да одложиме се соодветно - покасно дремки, јадења..едноставно не иде. Се буди порано од дремките, после успивањето навечер трае 600 саати и следното утро станува обавезно порано што значи минимум еден саат и бил пократок ноќниот сон. Точно дека ни ние не спиеме секој ден исто, неможеш да натераш со сила да спие дете, али исто така сметам дека во првите години посебно сонот и те како им е битен за нивниот развој. Така што правам се што можам да го заштитам нејзиниот сон, за да биде убаво одмерена и да има сила да совладува нови вештини. Кој што сака нека збори, и мене знаат да ми спомнат: “еј па ти се држиш до распоред”. Да се држам и што? Ако гледам дека тоа му одговара на моето дете и има доволно сон во текот на денот, што е лошото тука? Секој си прави како смета дека е најдобро за своето дете. И јас сум таков човек што сум организирана и се губам ако цело време се ми е непредвидливо. Сакам да имам некоја структура во текот на денот. Ова посебно ми стана важно од кога почнав да спремам по 3 оброци за неа. Кога ни беше по флексибилен распоредот за ништо не наоѓав време, ни да се прошетаме, ни да завршиме некои обврски, ни ништо…Така што робот или не, кој како сака нека си ги дефинира работите, ич нека не те тангираат такви коментари. Секој си има различен начин на функционирање и ако е различно немора дс значи дека е погрешно.

Во однос на спиењето заедно во кревет, те разбирам комплетно. Јас имаше еден период кога спиев со нејзе зошто стануваше и цицаше по 600 пати и цело време спиев во грч и под штрек нешто несакајќи да не и направам. Од кога почна па и немирно да спие и да де превртува…око не склопував. Сд помачивме малце ама ја вратив во кревет. Сега сите си спиеме раат. Ние имавме голем проблем со спиењето до негде 9-10 месеци, посебно кога совладуваше некој нов скил како вртење, седење, лазење, исправување…Траума имам уште од тие ноќи, уште па кога ќе се расонеше скроз и по 2 саати ќе беше будна хорор! Таа хронична ненаспаност на се почна да ми влијае, многу бев понервозна со краток фитиљ и без трпение. Земав консултација кај др. гуднајт и некако ми даде сила и храброст да пробам да ја научам да спие самостојно. Јас го сфаќам самостојното спиење како некаков скил што мора да го научи. Некои деца го учат порано, некои покасно, но дефинитивно станува многу полесно од кога ќе почнат да преспиваат. Највеќе ми помогна тоа што и го прекинав ноќното цицање и што една недела маж ми ги превзимаше ноќните станувања. Јас спиев во друга соба, секако се будев кога ќе заплачеше, ама оставав на сопругот да се справи. Од тогаш да не урочам, ама еве скоро 2.5 месеци си спие цела ноќ без проблем. Некогаш ќе ја осетам, ќе се подрасони и ќе почне нешто да си зборка и да си се вртка, али сама си презаспива, најчесто без никаква интервенција од наша страна. Со нас најверојатно се чувствуваат најбезбедно и имаат најголема слобода да си изводат, ѓубренца мали .

Верувам дека многу ти е тешко што си сама и изолирана, влезена во бубањ и истото е секој ден, посебно ако немаш услови да излезеш и да се помешаш со луѓе. Ама еве, уште малце ќе тргнете во градинка, ти како што разбрав работиш од дома, ќе можеш и повеќе да се посветиш на работата и мислам дека колку толку ќе ти добие друга димензија денот и ќе ти биде поубаво. На крајот на денот ако толку ти е тешко и неможеш да се пронајдеш да живееш толку подалеку, разговарајте со сопругот да се вратите назад во град. Не сите можат да се пронајдат да живеат подалеку, што исто така е океј.

Те гушкам и како што вика Владо Јаневски - “Што и да е, ќе помине”. Времето лета, дур трепнеме ќе ни пораснат, па ќе ги молиме после да ги гушкаме

 

Loco croco имаш, офис плус.

 

Од А до Ш зборовите преточни,се надевам и дека други мајки кои ги мачат истиве и слични работи ќе им помогне оваа поддршка.Мора да идат подобри денови,верувам во тоа.

 

Уште вечер ќе пробаме па ќе ви пишам резултат

 

Од една вечер не може, да знаеш.

 

Па ти буквално сама се правиш жртва, не дека сите викаат дека мајчинството е жртва. Убаво ти кажуваат членките пробај вака, пробај така ти упорно следиш некој си ред кој не ти одговара. Не е тренд бебе да спие на спална, секогаш е тренд да спие во креветче затоа постојат и тренизнзи за спиење во ова време, а не порано кога сите бебиња си спиеле во креветче. Тоа што не излегуваш никаде и не одиш по затворени простории е исто до тебе,не е толку страшно во молови како што си замислила, настинка секако дека ќе хо фати некогаш го пазела ти или не, сега кога се помали поминуваат полесно.
Треба да се опуштиш малку и да се препуштиш на улогата мајка а не да си ствараш притисок за секоја можна ситуација оти е лошо само за тебе а и за бебе бидејќи си под стрес и тоа те осеќа.

 

Советов воопшто не ти е добар, дури се чудам како сте функционирале вака. Децата од премора се будат повеќе, а не од многу сон. 2 дремки по 30-45мин е премалку на 10 месеци, до 14 месеци се препорачуваат 2 дремки и тоа севкупно 2 до 3 часа да се. Јас се сметам дека имам low sleep needs дете па пак спие 1.30ч и 1ч дремки.

 

Мајкаа 2 месеци веќе имам проблем со ноќно спиење. Ноќеска стануваше на секој 1 час, а во 3 реши дека е време за игра и си гугаше, се смееше, ќебето преку глава си го ставаше. Исто од бебе што до 3ипол месеци си спиеше во креветче со едно, максимум две будења ноќно време. Денски во глобала му е запазен редот ама пак не е по книга. Имаше дремки од 1ипол час сега сум среќна 45 мин да преспие. Инаку го оставам на спална или во креветче и јас имав мака со спиење во раце ама ризикував неколку дена да се буди по 15мин дремка и упорно го спуштав.

 

И сега успешнп ли ги спие дремките во креветче?

 

Бебињата се будат и од премор поради недоволен сон дење, ама и ако премногу спиеле дење можат да имаат пофрекфрентни будења ноќе. Тешко е да се одреди до што е некогаш ако вклучиме скокови, скилс, заби и разни промени што ги доживуваат.

А општите препораки апсолутно не се правило за секое бебе. Еве моите никогаш немале повеќе од 30-45 минути дневни дремки, едноставно не спие поише од тоа и толку е. Еднаш на сина месечина како денеска саат ипол. И автоматски нема да ми спие во 7 вечер. Ама се буди расположен не е раздразлив и поспан. Двајцата ги отфрлија дневните дремки на 2 години иако препораките се за подолго. Секако дека кога имаа потреба си дремнуваа за power nap, ама не секој ден. Некои деца со помалку сон веќе ја задоволиле потребата од истиот. Ќерка ми можеше на 2 години да издржи до 10 навечер, син ми на 3 години сега, во 8 и 15 најдоцна ако не е легнат заспива кај стигне. Ранобудни двајцата. Проблем е ако се будат и се раздразливи, поспани, нерасположени, нервозни. Ноќе исто. Ама ако станува длабоко во ноќта и два саати си игра расположено, тоа е наспано дете.

 

Моето се буди и стои,значи си стои во креветче некое време си прави стани седни не плаче.Ама чим го земам во раце заспива веднаш.Без да се трга да кенка било што такво.

 

Бебе што е уморно и ненаспано не е мирно бебе. Ќе плаче, кенка, ќе биде нервозно, раздразливо.
Тоа што заспива кога ти го земаш, е фактот што твојата близина и мирис му дава спокој. Ноќта е време кога децата се чувствуваат особено ранливи, оти е ноќ, знаат дека е време за спиење и дека се сами. И затоа твојата близина му делува како опијат оти со тебе се чувствува сигурно и комфортно.
Сигурна сум дека имаш некое слично искуство од дете, сите имаме, кога бев дете и ме болеше заб, мајка ми ќе ми ја ставеше раката на образ и сите болки ми ги лечеше. Пошто мајка е сигурност, стабилност и комфорт и тоа бебе не знае поинаку.

 

Да разбирам дека му е сигурност ,само не разбирам од која причина е ова.Еве денес почнав да му намалувам денските дремки да не му се 1.5 саат туку по 1 час отприлика.

 

И намалив дремка на мојата од 3 на 2 и сега, од 4 ипол часа дневен сон што спиеше, сега спие 2ипол - 3ч. Се буди еднаш за млеко навечер, тоа што го дадовме една вечер од немајкаде. Сега и е навика ама почнав да намалувам количина и ќе го исфрлам. Сега е 9 месеци, пред месец ипол почна да бунтува немирно да спие, беше скокот ама и дремките јас не ги попуштав она плаче јас ја заспивам мислеќи и се спие на 2ч, од страв дане се премори. Требало мн порано да скратам дремка и да намалам дневно спиење, еве сега не бара ни цуцла спие од 8 до 4 и млекото го бара и спие до 6 ипол. Млеко да исфрлам мислам ќе спои скроз како претходно што спиеше од 3 месеци до 7 ипол спиеше цела вечер. Одкако воведов храна и заб и излезе почна навечер да е немирна цуцла да бара да плаче и од тоа што незнаевме што да правиме мм ме натера една вечер да дадеме млеко. Грешка ама тоа е, имавме месец ипол слаб сон и дома нервоза тешка. Можам да замислам како е тоа да трае со месеци. Пробувај секако, пак ќе вратиш ако не бива со намален дневен сон.

 

Сепарациска анксиозност.

 

Посакувам мојата да спие саат ипол, како аларм е 40та минута отвара очи и нема шанси да презаспие

 

Помалата ќерка по 15 минути спиеше денски. Ако ви е за утеха.

 

Не очекувај дека од 1 ден ќе се среди, пробувај повеќе работи по неколку дена.
На крај сите ти рекоа може твоја близина бара. Ако не до тебе на спална пробај и остави му блуза, крпа, било што твое, со твој мирис во креветче. Може ќе го смирува.

 

Јас буквално до него спијам ,не очекувам дека ќе е за еден ден ко се до сега што не било така лесно од прв ден,се надевам ќе покаже резултати,нервозата ме уништуваше.Фала уште еднаш за секогаш убавите совети,злато значи твоето искуство