Мајчински муабети (не е за барање совети)

Не знам дали ми е за тука муабетов, извинете ако не е.
Тргнавме во градинка средина на декември и до сега има можеби се на се 20 дена отидено. Болен е веќе трет пат, со температури, кашлици, вентолини инхалации нон стоп, еднаш и на антибиотик заврши. Одеше настинат една недела во градинка, ни рекоа само со растечено носе и ако поткашлува не е ништо, ама викендот после тоа крена температура. Матичната вика уште еден вирус закачил. Знам дека е нормално и дека мора да се истрпи, ама како? Немаме слободни баби и дедовци.

11 месеци е, мал е, ама нема кој да го чува дома. И еве веќе две недели сум на боледување со него, од понеделник маж ми ќе зема недела дена одмор, после него јас за да го оздравиме убаво и да почне после пак од март. Ама што потоа? За една недела пак ќе се разболи. Пак ли по 5ти пат ќе правиме инхалации со вентолини, кортико, не знам уште што? Пак ли боледување отвараме? Стварно не знам како се функционира вака, пред се ми е за детето, што константно се мачи со симптоми, од декември навака може 10-12 дена вкупно бил здрав.

Како сте го прошле се ова? Ми треба некое искуство да слушнам

 

@Peperutce6 , мислам повеќе гледав првите месеци кога се роди дека јас дома, бебе повеќе спиеше. Можев бар на една дремка да гледам нешто. Сега на 3 години тешко тоа.

@1209 , бројче, на телефон можам и најчесто го правам тоа кога пеглам. Инаку останување 3-4 часа после неа ни под разно. Пред 7 наутро стануваме двете за на работа и градинка, одвај до 22, макс 23:00 доседувам навечер.

Ај стварно може ко ќе е 5-6 години ќе се вратиме во форма. 3 поминаа, ене кај се уште 3.

 

@Трагедијаупмм првиот син ми беше 15 месеци на ексклузивно доење. Тук и таму некоја смока и нешто овошје. Господ ми е сведок што се не направив да јаде. Никој не ме разбираше каква мака имав и колку грижа на совест сакаа да ми протнат ехеее. На педијатар не ме разбираа па што повеќе, го гледаа буце и стварно си напредуваше детето само на цицка ама 15 месеци веќе требаше да има и оброци и ужинки и да цица ама тоа најмалку по некое правило. Не знаев што да праам, не знаев веќе кого да консултирам и го одбив како крајна опција. Јес да два три дена пред да го одбијам почнуваше да покажува голем интерес, ама не знаев дали ќе трае тоа или само е така момент некој пролазен и го одбив и мораше да пројаде. Тоа е. Некои деца не само што не се по книга туку отстапуваат така малку повеќе. Ако ти е некоја утеха.
Ќерка ми во градинка ништо не јадеше. Цела година и требаше да пројаде. За нејадачи можам книга да напишам. За ќерка ми додуша, признавам и верувам и до мене и маж ми беше. Помина многу промени, селења, чуда, градинки и ај да и удоволиме оти и двајцата осеќавме многу вина за неа, не сакам ова, не сакам она, престана да јаде се. Мислам дека ние двајца имаме улога во нејзиното не јадење, ама за тоа друг пат. Сега јадат и двајцата, многу балансирано, ама и доста сум строга за храна. Е затоа за најмалово кое исто не јадеше ништо за жива глава почнав полабаво, почнав да му давам наша храна готвена да видам реакција. Гледам прифаќа, сега готвам без сол па ние си посолуваме отпосле (под ние мислам јас, моиве дома без ич сол можат да јадат не им е проблем). И така. Ме погодува темава за нејадачи.

Фешти за родендени не ми значат ништо. Ги обележувавме како сметавме дека треба и верувам дека на неа сега овие и се баш битни кога разбира и си има другарки. Мене ми е криво што смеш кејк не беше популарно подолго. За првиот смеш кејк нејзин зедовме балони, хелиум и тортата и брзавме да го фатиме зајдисонцето на плажа. Најубави слики како се свинчосува со нејзината прва торта имам. Корона беше, немаше никој ама беше преубав момент за памтење. За син ми исто праев смеш кејк ама дома, фантастично излезе. И за третово ќе праам, не сакам да го делам. Знам дека ниеден од нив нема да памти ништо од тоа, чисто за моја љубов е.

 

Еве сестрами, внукава ја пушти на годинка точно, ако веруваш во цела година нема месец активно одење да собереш. Иде ден два.. болна со антибиотик со све... ќе ја чува дома две три недели, комбинации триста за чување и здрава ја носи и пак два дена иста песна. Незнам дали све децава ги пуштаат болни или она е чуствителна... Одма закачува по три вируси на панел па спушта. И некако сега поучена од неа, моево па и прематурче, било во инкубатор, зреено вештачки. Не ми се пушта одма. Моментално решена сум од дома работам ( страда позиција, плата све тоа) ама и да ја пуштам пак боледувања пак зачаран круг а дете ќе се мачи. До кога ќе издржам незнам, и мене на психа ми влијае седењето дома ама тоа. е. Незнам како да те утешам ама еве сестрами омале со внукава и само се надева више нема да е така ќе ујача ама како да ујача кога не поминува настинка без кортико и антибиотик.
Има деца не настинуваат толку тераат по месец два без настинка. Хаха викам тие со имунитет ко во дебар да се растени не во загаденово Скопје.

 

Го прочитав муабетот за родендени и се сетив на интересно искуство од една западноевропска земја. Родендените се 'традиционализирани' и се слават така што гостите седат во круг и јадат торта, пијат, грицкат ова, она. Подароците се отвараат таму пред сите. Непишано правило е дека подарокот не треба да е над 5 евра или 10 зависи колкави се дечињата. Кога бев поканета на роденден на мене како странец ми беше неколку пати потенцирано (најмногу од други колеги експати) дека не треба подарокот да е повеќе од 5 евра. Колку и добро да мислам, заради општо прифатените норми таму, околината би мислела дека се докажувам пред некој и се правам некој и нешто на еден начин. Така е и за првите родендени, скоро сите роденденски забави се исти. Оваа воспоставена пракса во државава потекнува од таквите правила во градинки и школи, а логиката им е сите дечиња да се чувствуваат еднакви и да нема социјални поделби. Во превод некое дете да не се чувствува помалку вредно затоа што направило помала забава од другарчето или затоа што подарило поефтин подарок.
Ова го споделувам за да видете и друга преспектива од вашата и тоа дека кој колку може и како му е мерак ќе си прави. Не е ова судење туку само споделување на друга преспектива. Не сум човек што ги величи западноевропските земји, ама тука на форумот често ги споделувате како позитивен пример па може ќе ви звучи интересно. Или пак лутете се, ваш мозок, ваши можности.

 

Смеш кејк не е популарно? Оф бе, остарев.
Па јас веќе се настрвив сама да правам. Тесто со јајца, банани и овес, фил со кокосово млеко, кокос и грчки јогурт. Мало тортуле, 20ина цм во дијаметар, бебе само по пелена и нека се шљака.
За големата исто демек смеш кејк беше, ама госпоѓица само ја допре со прст и се откажа. Ама малово е ураган, така да очекувам успех.
Не било популарно. Мене ми е баш симпатично засекогаш

 

Оф.. па не знам. Јас имам чувство дека никој одамна не прави веќе. Пред 6 години тоа беше целиот муабет и целата возбуда околу првиот роденден, за смеш кејк. После мене еден куп братучетки и другарки имаа бебиња ниедна немаше смеш кејк. Ниту сум слушнала во последниве години за некој друг. Кој знае. Мене ми е многу убав момент и пак ќе праам.

И двајцата не знаеја што да праат со тортите, доста време се чудеа. На крај ние им покажавме.

 

@thinkerbell @Yowannty јас и правев сега на малата пред 10 дена. Си ги изеде сите боровинки госпоѓица одозгора (омилени и се) и плачеше за уште после не сакаше да ја мачка тортата, ама културно си изеде 2 исечени парчиња останатата остана и се дојадува за доручек/вечера

 

И мене нејадачи ми се болна тема.
Ете баш денес со мајка ми се скарав оти ми направи да се чувствувам онака ептен како да не сакам да го нахранам детето.
Ама отсабајле 100 разни работи му понуди и не сака ништо да јаде, на крај ни ручекот не го сакаше и реков нема да јадеш ништо до вечера, он почна да плаче дека сакал макрони без ништо и мајка ми одма и она се расплача како мало дете оти ја било жал и стави макарони, и јас и викам мене не ме е жал, тебе само те е жал, ама од ова давање само тоа што сака, јас не можам да го нахранам.
Ќе наполни три години и веќе е екстрем.
Искрено и јас не знам што го хранам секој ден и како живееме.
Јаде само ориз и спанаќ, макарони без ништо(јајце и путер ставам колку да не осети), тост, ќебапи и некогаш тортиља со пилешко. Само на овошје живее.
Секогаш нудам и од она што јадеме ние покрај сејф храната, никогаш не проба ништо ново, дури и нагони на повраќање има ако проба.
За доручек обично јаде овес, чија пудинг, разни мафини и палачинки, јајце со кашкавал на леб, пржено лепче, ама за ручек…
Јас веќе сум толку исцрпена со јадењево што не ми се ниту збори на темава.
И потоа нормално се буди цела ноќ по 100 пати оти му кркори стомакот и е гладен.

 

Оиии душе мало, не не викал
Еее, ете кај нас кај лежи проблемот, неможам да и дадам АД зошто има интолеранција...
Здравје ќе се стрпам уште некое време.


Нејадачи... тарана, јуфки, макарони, абц. Некогаш во 2 сабајле станува абц да јадела. Финито. Сме имале и денови само на цице, нека каже кој што сака. Такво ми е детето и нема со сила да и ставам храна во уста.

 

@merriel0 Охх и друга мака кај вас, комбинација со нејадење плус, да не сум ти во кожа

Секое дете различно ете со ова докажав дека детето не ми станува од што е гладно како што ми зборуваа постојано од страна па туку се крстев во воведување вкусови, па вечера па не знам што, едноставно си станува и тоа е. Така да и вие ќе најдете чаре eventually.

Моево и јадеше и не цицаше онака да има подои асални, ама од навика ете. Дење прилично лесно се одби, ќе го залажев со нешто, ама ноќе постојано цицка во уста и скренав веќе. Јас работам втора смена и од работа мислам директно во друга смена продолжував, една вечер ми прекипе и толку.

Ќе си дојде времето, stay strong