Мене не ми се враќа паметот после пораѓај, после вториов можеш да замислиш. Јас пегла заборавив дома цел ден, на работа си заминав. Само не памтам дали бев трудна вториов пат или пред тоа беше. Среќа нагоре сум ја оставила па не направив пожар.
Синко го имаше првото шишање.Мајка ден претходно се уби од плачење ама па...никад нема да го имам во таа верзија веќе повеќе.Мм ми се чудеше дали забегав ама како да му објаснам.И еве дома си имам друго бебе...што личи на момче.Ох колку го сакам.
Не знам дали ќе те утешам, ама ја секое нивно шишање го доживувам емотивно и како да преку ноќ ми пораснале. Денес пред спиење гледавме слики кога биле мали и на нив они со косички со локни и ме прашува едниот мама зашто сме биле како девојчиња со долга коса А мене ми недостига тоа време кога само шишки им фаќаше татко им, и личеа на бајчиња добро не ми фали кога едниот си напраи дупка и косата со машинката на татко им
Пунев вода во пластично шише , за мл што ми требаа да ги загреаам во гезве . Си го загреав и стопив шишето на рингла .