Ден денес ако се разбудам сред ноќ, ми треба еден саат да презаспијам. Па средувам алишта, машина, сушара. Се додека не се клатиш лево десно, во маркет, на автобуска, на тезга додека чекаш продуктите, арна си. Ова се фаќав дека го правам и којзнае што мислеле луѓево околу. Сигурно за некоја тешко, психолошки, оболена особа ме гледале.
Од најсмешни инсерти во мајчинство ќе издвојам дека пред некој ден во маркет отидов сама вечерта, пазарам и додека стојам на фрижидери и чекам месо да ми исечат ја клацкам количката за пазарење како да е количката на ќерка ми напред назад од навика ми текна во еден момент дека детево не е со мене
Истово и јас го правев. Мм напред со неа во количка, јас си стојам разгледувам и ја клацкам количката за паразење. Мм урлаше од смеење.
+1 Денес го правев ова баш. Стојам со количката за пазарење во место и ја возам малку напред назад. После гледам мм го земал бебе
Ете не сум сама улава полесно ми дојде уште една смешка и да легнувам пред некој ден со колешка ги шетаме децава - 3 месеци ни се разлика во парк и ми вика: абе нели скроз сме сменети откако станавме мајки, не трчаме по состаноци, не сме во штикли, не сме нашминкани, скроз не личиме на претхидно… ја гледам вака викам да бе, сроз нормално е тоа во овој стадиум…. И од другата стрна према нас иде наша клиентка со години и не поминува, не ни вика здраво викам дај си рака, потврдено … сменети до непрепознатливост се изнасмеавме
Хахахаха...еве јас да те утешам, јас имав таков период од од прилика месец ама после тоа повторно почнав лесно да презаспивам. Сега буквално во полусон му давам да цица (креветчето е споено со спалната со едната извадена страница, па одма до мене ми е) и си продолжувам. Пред некоја вечер ми правеше драми сред ноќ не сакаше да цица, па морав шише да му давам, со едната рака го држев шишето а другата му ја имав ставено под главчето за да е поподигнат и буквално така со шишето во рака имав заспано. Он пиел што пиел, си ја свртел главата на друга страна и си заспал. Јас се разбудив тек после два часа и нормално раката што ми беше под него ми беше цела вкочанета, ама битно поднаспана бев
Дочекав ќерка (3 години) да ми рече ајде да си ги собериме играчките и стварно да почне да собира Плус да ги врати сите кутии наместо и се со ред. Мала победа за човештвото ова Надежно желбата ќе и потрае и за понатаму.
Леле јас па кога и да шетаме, јас ја буткам количката, маж ми не може да ја допре од мене, ми вика што не ја даваш количката хахаха, леле викам не знам да одам без да гурам количка, толку ми станало навика да чудно ми е друг да гура, а јас така со рацете.
Одам вчера до маркет сама, на 300м ни е и обично со дете пешачиме со таму. Прва помисла - ејј ептен брзо се стасувало до маркетот Тоа без влечење, без застанување да видиме камче, куче, маче, порта, не знам што, не знам кој .
Мене идење во сити мол сама ми е терапија - без количка или кенгур или без тодлер што го барам меѓу алишта и 500 пати повторувам не тоа, не пипкај таму . Едноставно кога имам брн аут одам сама да пазарам тоа ми е издувен вентил.