И јас едно време се надевав така. Сега си се смејам сама на себе. Сфаќам дека првото дете не било толку лошо . Ајде се, се, бебиња се, ама како можеше од неспијач да ми се погоди второ ултра неспијач не можам да верувам. Ме убива тоа неспиење значи во поим.
Е вака кога ќе прочитам си викам сепак да не раѓам второ неспиењево со ќерка ми ме убива во поим и мене стварно, уште со едно вака да станувам и ќе скренам. За друго не можам да се пожалам добра си е ама спиењетооо ноќее
Најтешко неспиењево ми паѓа. Сношти легнав во 1, тој стана пред 3 со плачење, ќе заплачев и јас со него за малку. Па нишкај, гали, не и не, не знам ни колку беше саатот кога презаспа. Уште чекам и денскиве дремки да му се подолги од 30 минути, додека чекам ќе премине на една дремка
Моево прво дете не спиеше асално до после годинка и беше инает, специфично имам пишувано и затоа чекав толку за второ. Ама стварно толку се пролазни тие работи. Сега ни е тешко затоа што во моментот ни се случува и ни влијае, ама е толку краток период, што ќе се стегнат заби и ќе се издржи. Уште малку на работа тргнувам, тогаш може уште толку да почнам да пекам, али јбг. Си ги читам сега и другиве теми за помали деца, сите на одредена возраст имаат слични проблеми што изгледаат страшно, а пак, ќе летне времето и бледо ќе се сеќаваме на се тоа. Само да се живи и здрави нашите дечиња, ние со нив се учиме меѓу другото, на трпение. Ама сепаккккк, јас сакав ќерка, сега викам нема шанса . За некоја година и ова ќе избледе, па може ќе се предомислиме .
Можно е можно. Вчера маж ми се изнервира застана на сред постројка, вика седнувај напред, се смири дете, а седнав до него да му дадам да јаде. А и општо мирен е со сите, штом ме види мене, посебно кога ќе се вратам од работа, тоа е вриштење... со ништо не се смирува