Мајчински муабети (не е за барање совети)

Јас после 5тиот месец почнав да се здебелувам бебето намалува со подои и некако исчезнува тој postpartum glow

 

Нормално е мене ми е така сеа ,додека со првото бев жедна многу.
Е сеа јас не се замарам нешто мн со килажа ,бебето ми е 11 м и сите ни велат дека сум ослабната дури послаба од пред бременост а јас јадам како скината сеа и дека почнав на работа уште толку по 10 пати денот нешто јадам.
Индивидуално е ете другата членка па вика многу ослабела
Реално 3м ти е бебето ,рано е за враќање кг таму после 9 ти месец рачунај.

 

Јас...бев послаба и од пред да забременам. Почнаа да ме маваат сериозни напади поради тоа, па запнав да јадам како што сум јадела претходно за да си докажам дека е од недоволен внес на храна. Успеав, се вратив на 53 за кратко време. Паралелно со тоа се намалија подоите.
Така што, како што и сама знаеш, финти нема, едноставно мора да се храниш колку што треба, во доење нели и малку повеќе

 

и мене ме фаќа паника. Зошто иско на вага имам 5кг повеќе од претходно, јас изгледам ко да немам 50. Ајде се тешам здравје со второ пак ќе изгледам како што сакам година дена хахахах

 

Сакам да си кажам дека многу го сакам бебешкото здивче Она кога ми дише директно во фаца, и осеќам топличко и некој мирис, малку на млекце, малку на бебе, не можам ни да го опишам точно Кој би рекол дека на вакви работи човек ќе се радува
И исто, се радувам што бебе ми расте, купуваме нови бодиња, пантолончиња... ама ме фаќа некоја носталгија и тага кога ќе ми текне дека толку е, никогаш веќе на бебево нема да му чинат тие алишта, дека ми расте толку брзооо И скроз ме фаќа ќеф за многу бебиња, тоа баш му викав на мм, сакам уште 10 И тука е 'вината' дека бебево ќе ни се 'лути' ако имаме друго бебе, пошто веќе нема да ни е единствено бебе... А и стравот од бременост дека првава ми беше ризична и ич на ја поуживав, тоа друга работа...
Објавава каша попара

 

Бејби ми текна дека имаше ти пишано за искуство со фустанчиња од minifashion па ти го барав постов . Мене ми стигна денеска и ич не сум задоволна, ептен сум напета. Ни бојата е иста, ни фалтите личат како на видеото од нив, позади не се закопчува исто...ептен се разочарав некако . Незнам дали имаш веќе нарачано, ама ако немаш и се мислиш ми текна да споделам може ќе ти смени моево искуство..

 

Каков е тој постпартум glow? За другарка прашувам.

 

Не, се предомислив и си нарачав готово… ми стигна од Приштина преееекрасно фустанче, некако не ми се свиѓаше односот при муабетот со овие и како сликите да им беа од нет а не реални девојченца на клиенти мн ми е криво што ти го уништиле вајбот, за роденден нарача?

 

Јас првите три месеци имав некој преубав сјај и ептен убаво се осеќав во своја кожа после стана тешкото хахахаха ај можда за второто ќе го осетиш и ти

 

Веќе почнува и сафра да ме фаќа, а и голема грижа иако досега си викав дека се е нормално, последниве денови не можам веќе да се тешам со тоа.

За десет дена прави 16 месеци и не сака и не сака да прооди. Значи оди кога не држи за рака, тоест доволно е и за еден прст да се држи, дури и трча што се вика, ама никако не сака да се пушти. Стоење во место сама е мисловна именка, ако пробам јас да ја застанам одма се џитка накај мене, ако пробам да ја пуштам додека оди одма се витка за да падне, и сето ова завршува со еден 10 минутен тантрум.

Веќе сум во мисли дали е време да ја носам негде. Работата е што мене ова се ми изгледа повеќе како некој страв отколку способност односно неспособност, ама верувајте ми немам што не сум пробала за да и покажам дека нема од што да се плаши...

И да многу повеќе се развива во мисловниот дел, знае дваесет звуци од животни, ги учи од еднаш само што ќе и ги кажам, има зборови, мозокот и тркала како мене што не ми тркала за логика (не знам пред неекое време и дував на манџата за првпат зошто беше многу топла, и сега дува сама на секоја манџа), ама па не бива само тоа...

 

Ти паднала ли на почетокот кога почна да стои? На другарка моја прооди на 18медеци од таков страв при пад… баш како што опишуваш се виткаше и почнуваше да кенка кога ќе ја пуштеше од раче

 

Нема паднато класично, ама сестра ми зашто е многу паметна, на сила ја тераше да стои иако она ќенкаше и не сакаше. Инстинктот ми кажува дека тоа го направи цел проблем.

Ама ова беше пред 6 месеци...

ЕДИТ: Веќе со месеци оди со држење за раче...

 

Не би требало да е од тоа пиши му еден маил на Талески ибјасни му ја ситуацијата да видиш некој совет може ќе даде…

 

За многу битна свадба . Можеш да ми пуштиш од кај нарача? Да си имам бекап во случај да го убедам маж ми дека мора нов .

Ти ја сфаќам загриженоста, најверојатно и јас би се нервирала, ама ако нешто сфатив е тоа дека нема ние кога сакаме, они кога ќе решат, џабе ние и на глава да застанеме. Нема рано, касно, секое дете си има свое темпо на раст и развој. Внука ми од брат ми на 18 месеци прооде…сега има 10 години и е префизички активна, по 3-4 пати неделно тренира тенис, од школо тренира одбојка 2 пати неделно и само скока, вози нешто…Ништо не и фали, здрава права. Има деца што сакаат да си бидат 100% сигурни пред да проодат, ама кога ќе се случи директ шпартаат и трчаат. Таква беше ќерка ми, она многу рано почна да лази и да се исправа, пред да наполни 8 месеци. Брзо после тоа се пушти да круза по мебел и цело време клекнуваше. Ние сите мислевме леле детево пребзо ќе прооди, ама за тоа да се деси требаше 5месеци. Јас тврдам дека минимум месец дена порано можеше да прооди, колку беше стабилна. Ама си прооди кога нејзе и дојде и кога она се осеќаше сигурна и одеднаш почна да врти кругови низ дома. Има некои деца се похрабри, побрзо пуштаат чекори и им треба малце повеќе за да одат стабилно. Како и да е, на крај сите завршуваат проодени и 300 на саат. За некој месец тотално небитно ќе ни биде, а и нема разлика дали некое дете проодело на 12, 14, 18 месеци. Ама мајка мора да се грижи за нешто

 

Веќе си го знаеш одговорот како и решението.
Треба само да и' дојде, нејќе детето да прави нешто толку важно "на сила".
Само спокојно и полека, да си се осети сигурна и смирена. И да си се пушти она кога ќе реши.

 

Да не се секираш
Исто беше син ми со 22 месеци одеше само за првче фатен пушти го и одма седнува
Го однесив на др ај вика да видам како оди
Па оди детето шо сакате вие несигурен е
Дојдовме дома испаднавме од кола и се пушти сам
Претежок беше мислам и тоа многу значеше исто и приматурче со дијагнози
Мислам дека и ме осеќаше мене дека го форсирам и се плашеше

 

Јас мислам светнав постпартум зошто после првото дете едни акни почнаа да ми искачаат како тинејџерка да сум. Откако останав трудна и до пред да добијам лицето стакло ми се направи. Е сега добив пред 2 месеци и одма почнаа акните, значи некој хормон ме ј... а толку убаво се осеќам без пудра да шетам

 

Јас како избацена од поплава бев. Никогаш поужасно во сопствена кожа не сум се осеќала.

 

Девојчињата побрзо се развиваат ментално. И е типично да се поспори кај моторичките вештини. 16 месеци се обично големиот пресврт. Ама до 18 се толерира. Машките трчаат доста порано, генерално, ама ментално совладуваат подоцна. Тоа не значи дека доцнат ни едните ни другите туку биолошки е така и тоа е во ред.

Ќерка ми исто прооде на 16. Се пушти сама на 14 и падна. После 2 недели не сакаше да се пушти. Па пак се пушти сама па пак падна, па пак после тоа 2 недели не сакаше никако без држење да се пушти и се така се додека на 16 месеци се пушти и се ослободи конечно.
Нешто ја држи. Може е уплашена, можеби совладува друга вештина и е фокусирана на неа. Додека некои деца совладуваат повеќе вештини во исто време, повеќето се фокусираат само на една додека ја усовршат пред да преминат на нешто друго. Се е тоа нормално.

Оставија да те држи и шетајте. Ќе и кликне еднаш. Јас на ќерка ми и купив едно шарено количе и едно авионче од Џамбо и и ги давав да ги вози надвор додека шетавме. Покрај море имаше ѕидче ниско, ама таман пониско од нејзиното раме, и по тоа ѕидче го возеше количето или авиончето секој ден и еден ден, внесена во играта си прооде како да е родена одејќи.

На оваа возраст, секако кукли не им се интересни, купи и количе некое шарено и звучно и покажи и како да го вози по софите и креветите прво дома и ако имаш надвор негде опција таква. Ќе и биде многу интересно и ќе се пушти.
И друго, оние тркала на стап. Со една рака нека те држи тебе, со другата нека турка тркалце, ти ќе одиш бавно, таа ќе сака да брза оти тие прават ужасен звук за нас ама нив им е преинтересно. Двајцава големи пораснаа со такви тркала сегде ги носевме со нас, на повеќето слики и видеа што ги имам од двајцата од 1 до 3 години надвор секогаш туркаат некое такво. Сега имам две ми стојат во кола и најмалово турка едно и дури кога го возам во трицикл. Па пробај, чисто за стимулација. И не бирај по лепота, земи го најшареното и најгласното тие се секогаш најинтересни.

 

И мене ми беше безвезе со првото, 2 години така шетав како избацена од поплава, немав желба да се средам. Сега како да ја немав таа фаза. Мислам јас факт е дека изгледав како избацена од поплава на моменти, ама едвај чекав да се потсредам, да си бидам лична сама на себе во огледало.