Мајчински муабети (не е за барање совети)

Не се справувам. Чекам да помине или налго правам нешто да и одвлечам внимание. Пример вчера 15 мин вриштеше зошто сум и го соблекла фустанот , што и е нов за на свадба ( и го пробував). Се тресеше од вриштење и чекав чекав и само на сец и бутнав цуцла и дојде во мене се смири. 2 години е за месец, си ги има секој ден скоро.
И да. И мм ми вика зошто сум подвикувала. Ама ако пробуваш во тој момент да смируваш, бетееееер е.

 

Јас мислев дека само јас така правам дека и подвикнувам понекогаш, не од лутина туку да и скренам внимание, си викам Боже луда да не сум, хахах ама кога ве читам гледам не сум единствена, полесно ми е.

 

Јас џабе викам. Мојава го научи зборот не. Знае дека викам не кога прави бељи. Па така, иде кај штекерите и вика нее, отвара врати од кујна и вика нее.. Аухх што карактер е уште од сега, а читајќи ве, тек почнува

 

Хахаха леле исто, мојот само не вика за се, ама буквално за се, и кога сака нешто да добие вика не не не, дека ние по цел ден не ваму, не таму, и тој кутриот само тоа повторува
А за подвикнувањето и јас имам грижа на совест некогаш кога ќе повишам тон, ретко ми се случува а во принцип многу викам и гласна сум ама еве за чудо некако се контролирам, повеќе кон маж ми привикнувам
Мирен е мојот, не можам да се пожалам и кога ќе му речам не, онака се сецнува и се трга, освен за цицка, е таму зборот НЕ не поминува

Е сега имам јас друга мака, пошто маж ми е на работа доста време од денот а јас сум по цел ден со него абе одвај го чека да дојди, му се џитка во раце и не сака ништо живо да го земам, се тоа супер за мене ама има еден проблем, само што ќе го земи мм сака да го патка, кефој е кога патка, се треска од смеа, не сака ништо живо во количка да седи кога сме заедно тројцата, кога сум сама со него немам никаков проблем, и така не можиме нигде да одиме оти господинот мал сака само да патка и во раце кај тато, се тато капнат од работа
Друго, не сака да спие кога е татко му дома, ништо живо, го асоцира на игра и сака само да игра со него и да патка тоа го кажавме
Многу е разгален со него и тогаш почнува да кемка, да се буни, сака по негово да е, кога сме сами скроз друго дете

 

Како знаеш дека не прашала?
Не знаеш што муабет си има со синот на само. Можда мажот не ти пренесува све.

 

Оти цело време се слушаат пред мене на телефон кога е дома, немаме ние тајни со сопругот, не функционираме така

 

Не треба да имаш очекувања за ништо. Ниту за чување дете, ниту за помош, ниту за пари. Секој свесно и сам влегува во брак и свесно и сам одлучува да има деца.
Ако помагаат добро фала им, ако не помагаат пак добро. Колку помали очекувања имаш толку посреќен живот ќе живееш. Не сте веќе заедно, па и да сте, никој нема обврска за апсолутно ништо освен ако сам сака. Не може да се омажиш да родиш дете и да очекуваш дека родителите и понатаму ќе се замараат со нас. На запад на 18 години им викаат чао и родителите живеат втора младост.
Остави ја свекрва ти, нејзин живот, нејзини пари што сака нека прави. Гледај вие да сте среќни, да се сакате, да имате почит и разбирање и сами да си печалите. Очекувањата само создаваат непотребни разочарувања и нервози.

 

Така е, ама на запад имаат услови затоа и така живеат. Ние се трудиме тој живот да го оствариме, да не мора од никој да зависиме и после да ме влече некој за јазик. Никакви очекувања немам јас ама постапките ме чудат. Не можи да ми звониш секој викенд и да ми ја полниш главата со тоа што си изнакупила за реновирање а тука ни ја знаеш ситуацијата, тоа е себичност и никој не можи во спротивно да ме убеди.

 

Јас не реков дека не е себична, само ти кажувам дека треба да не се замараш. Не можеш ти да ја смениш. Таква е. Помири се. Како и да е мајка му е на маж ти, ќе се јавува, ќе си зборат, ќе кажува и ќе сака да го гледа детето. Не вреди секое јавување да си оптеретена што ќе каже. Добро, купила што и било кеиф, среќна е, супер. Не мисли дека треба да ви даде и не ви дава. Тоа е. Ако веќе сте толку во лоша ситуација па речете и ако може да ви помогне. Побарајте. Може ќе ви даде. Не чекај да се понуди, на некои луѓе едноставно не им текнува.

 

Цигара додека рика? Па да не е мајка некоја со самиот крик ќе притрча да смири..

 

Влеговме во тешкото ниее мајки. Кратко пред да направи 10 месеци, почна да се исправа по мебел, а пошто за да стане стои на коленца, му текна како се лази, па и пролазе нормално. Војничкото му е уште џокер за ако сака побрз да биде. Пред некоја недела се жалев дека сака само во раце, епа сега сака само доле да се исправа и да оди по мебел. И да патка сака, дааа, почнав и да го паткам детето, пресреќен е кога патка. Ама надзор бара 24/7, многу е блесав, се пушта да стои самиот, главата ќе си ја искрши ако го оставам така. Многу е поразличен од првото дете дефинитивно. Тој на сигурица си одеше, оваааа камиказа реков веќе еднаш. Наапан е на "одење" дечкото, ако не е доле на нозе вришти. Се надевам фазава нема да трае долго, зошто ојде кичма, живци и све по ред . И нормално, моите совети за непаткање и правилен моторички развој отидоа низ вода. Затоа се вторите деца, да ти докажат дека се што било погодено со првото не е поради нас, туку поради самите деца.

 

Ние некни со паткање еден километар изодивме, ама ништо живо да не сака ни во раце ни во количка, патка и се паѓа од смеа.
А да тргни сам не ми изгледа ич спремен, се фаќа за мебел ама не оди, се држи само

 

Кој беше херојот што остана без кичма?

 

Те читам и се пронајдов и премногу те сваќам. Во момент кога ви се случува толкав пресврт во животот гледаш дека немаш помош од нај блиските. И да... не се должни ама доколку имаат зошто да не помогнат. Да, изборот е нивни ама сепак за нивно дете даваат. Јас моето дете 10 години го чекам и дај боже да дочекам внуци и нема сила што ке направи утре да не помогнам колку можам или да не ги чувам. Тие луѓе се со посебна дијагноза. Да немаат финансиски или да не се во состојба физички никој нема да бара ама кога се гледа дека можат а не сакаат е многу тешко. Само не дозволувај да почне да влијае на односот меѓу тебе и сопругот. Вие држете си се и ке успеете.

 

Здраво мајкички)))

Влегов во темава да се пожалам, да се пофалам, да си кажам што ми лежи на душава
Уште малку па година како сум мајка.
Не знам за вас, но јас од како станав мајка многу се сменив, мислам на подобро. Станав многу посмирена, многу повеќе ги разбирам луѓето околу себе, размислувам многу повеќе пред да кажам и да направам нешто.
Како да пораснав од еднаш 10 години

Правам планови за роденден, ќе биде во дворче со најблиски ама пак сакам да е убаво да се сликнеме за спомен. На море одиме после роденденот и тоа подолга релација па ќе видиме како ќе биде. Битно женската си доби сто пара купаќи и секој ден се брчка во базенче и си ужива

Фазава со проодувањее некако баш доста трае, ама страв и е не е сигурна. Мојава, за разлика од бебчето на Чери што пиша погоре, е страшно претпазлива. Нема шанси да се пушти ако не е сигурна. Затоа, и многу ретко паѓа иако ми беше страв дека ќе паѓа многу. Некогаш знае да се заборави ако фати две играчки во раце ама брзо и текнува и се враќа во комфор зоната

Од како станав мајка, па до сега, а тоа не е толку долго време сфатив една работа. Дека мајчинството не е лесно.
Неспиење, болно дете, доење, па не јаде, па не кака.
Ама исто така, е нешто најубаво што ми се случило во животов и секогаш ќе бидам најблагодарна што ја имам мојата бушавка да ме баци(излиже) и да ме изгушка.Па кога ќе каже мама

Постов е малце хаотичен, ама многу сум емотивна. Деновиве и ги гледам сликите и видеата кога била новороденче и не можам да си ги контролирам емоциите Па како големо девојче да имам Се надевам не сум единствена генерацијо

 

Хелоооо
Дојдов да се пожалам јас..
Сите викаат ќе ги бараме оние денови кога се мали, ама јас мислам,yствари сигурна сум дека нема да ги барам.
Со двете близначиња од две години и другото од пет и пол..многу ни е напорано со мм.Дома немаме помош од никој ни 10 мин.сами си тераме како знаеме и умееме.
На крај на ден веќе со резервите функционирам.
Така да,едвај чекам да пораснат се надевам дека полесно ќе биде.
Е така си се пожалив и јас.
Знам не сум единствена што ми е напорно.Една гушка до сите

 

Тато нормално
За раце го патка додуша не се наведнува многу ама сепак

 

Јас со едно на крај не можам да излезам со три пак, плус близнаци алал вера жено, наклон до земја

 

+1

 

Пред малку се расплакав на сред скролање, дека ми излезе текст поврзан со бебе и мама, што викаше нешто во смисла, сè што некогаш сме направиле за прв пат со бебе, еден ден ќе го направиме и за последен последен пат. И доста примери со коишто соживеав, и така почнаа да ми течат солзи
Спиеше врз мене на почеток, па еден ден престана да спие. Плачеше многу, го шетав од спална во дневна, кругови низ цел стан во 3, во 4, во 5 наутро. Седевме по 2-3 часа будни, цело време во раце. Да не беше тоа немаше да знам дека во далечината се гледа возот кога поминува... и немаше да знам дека комшијата секое сабајле во 5 го шета кучето. Немаше да знам колку магични бои носи изгрејсонцето, дека реално преретко сум била будна толку рано, а кога сум била било ради обврски и не сум имала баш време да гледам во небото Се сеќавам една приквечер дур го нишкав видов како паѓа магла и 'иде' кон нас. Колку безвеза звучи вака кога ќе го напишеш, ама дур гледав си викав wow колку јако
Омилените алишта му се смалуваат, со тешко срце ги паковам секоја големина, викам здравје, да се најдат за следно бебе, ама никогаш веќе тебе нема да му чинат него. И баш и во текстот тоа пишуваше - никогаш веќе нема да си ТИ.
Цело време го сликам и го снимам, се плашам да не испуштам нешто, да не заборавам како било, да не ги заборавам малите детали, звукот што го прави дури се кикоти, дури брбори по негово, дури се влече по земја дур се труди да почне да лазе... еден куп моменти, дури заборавам што сум снимала, пред некое време гледав некои видеа од почеток и си викав леле сум заборавила скроз на ова, сум го заборавила дека сум го снимала. Телефонот нема одамна меморија, се трудам одвреме навреме да направам мала чистка, бекапирано ми е сè, ама пак душа не ми дава да избришам слики и снимки од него.
Времево ми лета... се чудам кога поминаа 9 месеци.
Не знаев дека е вака да имаш бебе, љубов и емоции незамисливи. Му викам на мм да знаев дека е вака многу порано ќе сакав бебе ама па така немаше да биде ова бебе, туку некое друго, ова бебе било за сега да ни дојде
Кога гледаме какво беше на почеток, се смееме. Беше, што викаме ние, згужвано како старо човече првите дена. Веројатно ви излегла една фраза што вика, има причина што бебињата кога ќе се родат се збрчкани и личат на стари луѓе, а тоа е дека ние нема да сме покрај нив за да ги видиме кога толку ќе остарат, па тоа е 'начин' да видиме како ќе изгледаат
Па после се смееме со мм беше како глувче И колку успорени движења правел на почеток, а ние па памтам како едвај го држевме од страв, кога си го подававме како стаклена топка да си подававме. Сега прета, скока, се врти, се превртува. Која разлика

Изнапишав, ама ме преплавија собрани емоции, и баш нека ми остане вака за некогаш да си се потсетам кога ќе читам