Мајчински муабети (не е за барање совети)

И јас да се надоврзам. Не си сама. На сите под ред им реков, што не кажавте дека не е зафрканција бебе? Јас премногу наивно влегов во улогата мајка. Ме стигна реалноста уште од првата вечер дома, јас мислам бебе ќе спие во креветче, оно уопште не сакаше да спие, па така цели 4 месеци врз мене, па во марама дење ноќе, до вц не можев да одам.

Коментари од почеток до ден денес колку сакаш, ама од едно уво влегува од другото излегува, не слушам никој. Мајчината интуиција не греши, плус имаме сите право да грешиме и учиме и растеме и ние во улогата мајка со нашите деца.

Како и кај тебе, така и кај мене бебече е многу захтевно од раѓање и активно. Затоа сега на скоро 8 месеци ми застанува здивот секој ден, дека нз каде ќе се лупне попрво. Ама нека е живо и здраво, ќе порасне.

Дали станува полесно или потешко нз, знам дека ќе се навикнеш.

Како што ти пишале погоре прошетки, прошетки, прошетки дури и кога немаш сила. Кафе во рака, што и да ти помага да те држи будна и цепај. Кога спие, а ти не можеш да спиеш, серии, скролање по интернет и мозок одмарај колку што можеш.

Опседната бев и јас првиот месец со грижи за доење, па пошто не можев веќе психички да издржам, го одбив и пие од тогаш ад. Јас и немав време ни опција кога да јадам и да се хранам здраво.

И децата на адаптирано растат нормално како и доените деца, тоа да не ти биде грижа ( ако ја размислуваш таа опција).

Плачи кога ти се плаче, хормоните се уште ти се хаос, се е нормално како се чувствуваш, ќе си дојде се на свое место со тек на време.

Се друго е кажано и од другите членки, те гушкам виртуелно. Мајките се чудо и се можат да издржат.

 

Ќе бидам дрска, ама тури им Х на сите такви. Секое дете е различно, секоја бременост и пораѓај се различни, секоја динамика во домот е различна од фамилија до фамилија.
Има тешки и потешки денови, има денови ти доаѓа да полеташ. Ама најбитно е дека се' поминува и искрено тешкото дур е бебе се заборава. После некој период ќе се потсетиш со насмевка на сите овие мигови. Уживај си со бебето, гледајте да сте здрави и живи - тоа е најбитно. Кој ти ја цица енергијата едноставно не заслужува твое внимание.
И јас после пораѓај не добив ни едно како си од личности кои мислев дека и физички ќе ми помагаат. А добив помош од некој за кој не се ни надевав. Ама дефинитивно ми стана јасно дека кога си добар и се е океј - сите те сакаат. Кога ти е тешко и ти треба помош макар и да те сослуша некој - на прсти се бројат тие кои ќе останат тука за тебе. Ич да не се разочаруваш, гушкај си бебе и уживкај си. Најкраток период се бебиња, времето летнува дури трепнеш и затоа полни се со позитивна енергија и искористи ја секоја секунда со бебе.