Мајчински муабети (не е за барање совети)

На крај испаѓа дека сум во право ама вие не сакате да признаете.
Престимулирани сте од икс работи, и верувам дека сте. Ама фрустрациите ги лечите на погрешно место.
Ни јас сум ви крива, ни бабите.

Бабите ли се криви што не им подале ручек или мажот кој не сака да зготви едно јадење?

Ти напомена дека две деца се потешки за чување од едно. Јас тоа никаде не го оспорив.
Ама не знам ни јас како е поврзано со помош од бабите.

Имам дете кое е темпераментно за 3. Добар период дневната дремка беше кај мене во раце. Дневна дремка воопшто нема од 2 и пол години. Значи од 9-9 е активен. Плус нејадач добри 3 години. Ако нешто беше лесно, тоа е доењето.

Јас не судам, како не разбирате.

Јас вам ви велам да не ги судите бабите ако не помагаат. Зошто не помагаат е нивно.

Ако некого судите, тоа треба да е мажот кој не готви, не чисти дома, не средува алишта, не чува дете.

 

Разбирам јас добро за што се збори.
Се ставаат на тапет баби, па се разглаба дали работеле, дали биле во пензија, зошто не сакале.

Проблемот е што се очекува од баба по дифолт да помогне.
За мажите се има разбирање и оправдување. А за личност која е пред или во пензија, која патем свои деца изгледала, не.

На крај испадна и дека ручек никој не им прави, 365 дена се тие задолжени за истиот. И тука е бабата крива што не прави? Или мажот можеби?

 

Никој не рече дека се задолжени. Во мое семејство правиме јас и мм ручек. Кажувам сигурно е топ да ти готви свекрвата ручек и да не се мислиш што ќе јадеш денес, да планираш одвечер да прајш да главиш до 11 ноќе наместо да легнеш или сабајче во 5 пред работа итн.
Тоа по мене е најголема помош што може една мајка да ја добие.
Имаш среќа искрено алал да ти е со таква свекрва.
А сега извини не' ние со 0 помош да продолжиме да си се жалиме, тешко да моеш да разбереш како е

 

Дај жити се исклучи се од темава. Не сме тука за судење и оправање криви Дрини. Не не читај и нема да се нервираш.

 

Што се фати за мажот жити се. Кај прочита ти жена од маж да се жали сите помагаат колку можат. Твојот ако ескивира па си исфрустрирана жал ми е ама ние не можеме да ти помогнеме.
А и што ти е па тебе гајле кој што и од кого очекува. Гледај тебе мажот да ти се најде, да не замараш баби ко што очигледно од пишувањата погоре ги замараш и тоа редовно, за нас другите не бери гајле, дали сами или со бабите и ние некако ќе преживееме, ќе најдеме начин да лежиме со 4 у вис да скроламе на телефон.

 

Не судиш ама заклучуваш дека не е преголем залак и дека имаме време да одмараме. Супер што ти се погодиле мажот, детето и свекрвата, ама ако нешто научив откако сум мајка е никогаш ама никогаш да не претпоставувам дали нешто за некоја друга мајка е лесно или тешко. Сите имаме различни деца, различни работни обврски, различни карактери. На некои им е полесно да се справат со предизвиците на некого му е потешко. Не ми е јасно зашто се расправаш со сите да докажеш дека си во право, кога никој ни тебе знае како ти било, ниту ти на некоја знаеш како и е.
И да, може не треба да очекуваме помош од баби по дифолт, ама баба да не сака да си види внучиња да помине време со нив мене ми е просто несфатливо.
Јас немам родители, нема ни маж ми.
Ама имам цело село за помош во голем дел од времето, и целото село после поише од 3 саати е преморено од нив
Веројатно не сме сите издржливи како тебе, и ок е. Ама не шетај по темиве само да се докажеш колку си најМајка

 

Целосно погрешно го тераш муабетот за мажите. Не прочитав некој да се пожали дека мажите ништо не прават. Едноставно поголем дел од денот мажот е отсутен. Помошта е потребна тогаш, не кога тој е дома. А и да е дома и да се добие помош, не е дека мажите се роботи и нив им треба оддишка ко на сите. Ти ја добиваш би требало да знаеш.

Се ова мојот прави и пак не се постига и тоа научивме како да се организираме максимално. Како да ти кажам, немаш темпераментно дете за 3, немаш појма како е со 3 темпераментни деца, како што јас немам појма како е со 4. Помош не ми треба кога маж ми е дома, напротив ми треба кога не е. Иако научена сум сама и многу свесна дека немам друга опција, исто како што знам колку многу малку помош од страна некогаш би ми значела премногу.

За другото се сложувам. Деца не се праат со очекување дека некој секогаш па и повремено треба и мора да налетува. Решаваш да имаш деца, стискаш заби и тераш сам. Ако се погодат бабите супер, ако не, тоа е тоа. Ама пак, секој има право да се испука макар тоа и да е неразумно некогаш, пошто да си осетила што значи престимулираност како што збориш ќе знаеш каква е потребата некогаш само да се истресеш и не секогаш има потреба од длабоки прозивки за истото.