Мајчински муабети (не е за барање совети)

Абе дека ќе почне да спие поубаво после прекин на доењето, ќе спие навистина... Сите во текот на спиењето ја имаме таа фаза на лесен сон кога се вртиме, "будиме" ама сами презаспиваме. А малишаниве го врзуваат тоа дека сами не можат да презаспијат, дека мора цицето да ги успие. Кога ќе се одвикнат од тоа, не дека не се вртат и будат во текот на ноќта... се будат, ама сами презаспиваат. Ама не слушај другарки и сама ќе си одлучиш кога да ја одбиеш. Нека цица до кога ти мислиш, за час ќе летне и овој период и како на мене сега.. дури и ќе ти фали

 

Моево е седум месеци и засега заспива и презаспива со цицање што мене многу ми олеснува, бидејќи со брат и раце ни отпаднаа од нишање, а и колкот ми страдаше, така да додека тера вака мене ми е супер.

 

QUOTE="MeowMeow, post: 7773537, member: 134832"]Моево е седум месеци и засега заспива и презаспива со цицање што мене многу ми олеснува, бидејќи со брат и раце ни отпаднаа од нишање, а и колкот ми страдаше, така да додека тера вака мене ми е супер.[/QUOTE]

❤️❤️❤️
На колку дремки e и како ви е распоред во ден?

 

❤️❤️❤️
На колку дремки e и како ви е распоред во ден?[/QUOTE]
Три средни има отприлика, станува околу седум, гледам да ги следам прозорците на будност, траат околу два до три часа максимум, заспива накај 20ч

 

Доењето е проблем, но ти правиш нешто најдобро за своето дете. Нека си го јадат газот со коментарот.

27м и моментално 5ти ден не давам дневни подои и за дремката ја заспивам во количка или како год. Да нагласам дека е зависна од цице, чим седнам маф ми е работа. Одма доаѓа. ,,Што сата? А што сата? Мама боли цици? Сакам види." И секако ме бацува по цици.

 

Син ми цицаше до 3 години. Заспиваше исклучиво со цицање.
Не се будеше ноќе некаде после 1 година, можеби 18 месеци.
Во скокови, при растење на заби знаеше да бара и ви тек на ноќ да цица, ама ретко.

На другарка бебето на адаптирано млеко беше и се будеше многу често.
После 2 година се смени.

Едноставно некои бебиња се будат.

 

Терај како тебе ти одговара мајка ама еве од мое искуство неописливо многу ми олесно откако ја одбив. Твојата е помала не знам до кога планираш да доиш јас на 13.5м ја одбив и почна да спие асално конечно. Има ноќи да се разбуди по еднаш и да се нишкаме, клацкаме и слично ама тоа е неспоредливо со станувањата што ги имаше дур цицаше кога не ни броев колку пати беа. Поголем дел од времето стварно се научи сама да презаспива, некогаш и пред да си легнам дур ја гледам на камера знае да стане и да си легне пак сама да се намести, некогаш ме бара да ја гушкам, некогаш млеко да пие, некогаш да ја клацкам... Ама сепак далеку полесно ми е мене лично сега него ли додека цицаше ноќе за презаспивање

 

Некоја мајка да ме утеши, дали е поголем уморот трудна плус тодлер или новороденче плус тодлер. 9та недела сум, се распаѓам. Претешко ми е немам сила да станам од кревет, малава бара внимание, јадење пелени ауу душа немам. Како ќе издржам не знам

 

Колкаво ти е малото? И без дете да си сега, првото и третото семестар се тешки, првите недели таква потреба од спиење имав, што дури на себе не личев. И искрено да ти кажам само најосновните потреби ги извршував, се друго беше во втор план. Моите се 2ипол разлика и првите 6 месеци бебето беше каде ќе го оставиш таму ќе го најдеш, потешко ми беше од 6 до кај година и некој месец, а сега веќе на годината ипол кога е малото и сами се заиграваат, и имам време и за низ дома да пофатам нешто и за мене (да јадам и избајнам како човек)
Јас давав на почетокот и повеќе шише, најчесто мајчино, се молзев и го давав, некогаш и ад кога требаше да ја држи повеќе време сита. Во најголем дел од денот бев сама, скоро цел ден, а некогаш мм и со денови не си идеше дома ( таква му е работата). Па го немав тој луксус за да си го дозволам бебето да ми дреме на града по цел саат, и по цел ден. Кога си со едно дете да, но со две или повеќе верувај и да сакаш неможеш. И другото дете има потреба од тебе.

 

2ипол години ќе се разлика. Ќерка ми е година и 10 месеци скоро, оди во градинка, па јас би била најголем дел од денот со бебето..

 

Плус и на пролет би требало да се породиш, тогаш веќе и топло ќе е, бебе во количка и со дада на најблиските лулашки. Кафе во термос и некоја ужинка. Јас така правев на почетокот повеќе дома бев, едно да фатиш, па друго и цел ден во работа. Е после тоа друга песна. И дете среќно истрчано и јас порелаксирана. Е сега некој ќе каже кога ручек, вечера. Тоа на прва дремка, и најчесто во експрес лонец а вечера нешто што не бара многу спремање. За низ дома ептен брзински пофаќав преку неделата, подетално за викенд кога мм беше дома. Друго да те утешам веќе на 3год колку толку можеш да се разбереш со дадата. Бебе ќе почне да лазе, на земја и со играчките. Кај мене двете се заиграваа заедно така.

 

мене потешко ми беше трудна со тодлер, општо бременостите ми беа мачни, со повраќање со лошење, сега не е лесно ама барем не сум трудна

 

Ми текнува иога на почеток ми беше ептен тешко ме тешеше дека поминува се кога ќе потпораснат и навистина е така баш сум среќна што си одлучила за второ така брзо зошто знам дека и трбе ти беше ептен тешко на почетокот. Не знам да ти кажам што е потешко за ситуацијава ама биди јака доаѓа полесно кога ќе потпораснат дефинитивно честитки!

 

Мајки со две деца, има ли крај ова лудило на тантруми? 3г дома се тресе, не де трпи. Плаче некогаш и со саати (пример не дозволив сладолед зошто не си ја изеде сармата) плачеше 2 саати хистетично. Сака само со мене, татко му почна да го отфрла откако дојде бебе. Колку повеќе се трудам со него, толку повеќе зима. Душа немам со бебе сум 24/7, сопругот е беспомошен кога станува збор за него зошто вика како бебе мало. Некогаш попуштам, најчесто не. Никогаш вака не се однесувал плаче за најмала ситница, мислам дека сега почнува да сфаќа дека бебе е тука да остане … преуморна сум максимално, скроз сами тераме сѐ, некои денови ми иде у фрижидер да се пикнам и да се скријам од сите

 

нема крај на лудилото со две деца јас сум полудена, а мојата е поголема 5 ќе прави, а и малото е големо веќе има годинка, не знам нека кажат мајкиве со поголеми деца кога може да очекуваме затишје
денес животот ми го скратија, ги зимав од градинка и ги вадам од кола и викам на поголемата гледај ја сестра ти, да извадам ранци јакни, една секунда се свртев, зема ја бутна на земја малово со главата позади на бетон падна, не знам како се исконтролирав пошо ми идеше да ја истепам, среќа ништо не и беше на малата, ама кога ќе ми текне колку малце треба за лош удар на глава ми се стемни, дома исто, малата е проодена, ама нормално не е стабилна, цело време ја бутка, не и дава ништо да пипне, ова малово се треска од земја плаче, па ќе земе ќе и искине нешто што цртала, па она почнува да се треска, абе луда куќа сме дома

 

Ние сега за сега имаме само љубовно, толерантно и убаво однесување меѓу нив. Бебе е уште статично, може затоа. Ама психички сум тоооолку изморена што од старт се обесхрабрувам зошто знам што ме чека. Јас сум човек од акција, организирана, весела, успевам секогаш да ја видам позитивната страна во сите работи. Ама изминатиов месец ипол мислам дека и тоа ќе искочи од мене. Не ми е фрка ни хаос ни обврски ни деца ништо значи ништо не ни смета, не ни е тешко, пресреќни сме ама ова урлањево на поголемиов мислам дека ми притиска некои такви нерви што сама себе не се препознавам. Плаче бебе и оп сите скокаме, сите сме нежни. Плаче он, ама она лигавото, бонус вриштење ако се гледа негде пред огледало е тогаш почнува и со плунка да му тече со екстра драма ефекти… прееска му реков иди си во детска и кога ќе завршиш со дерење искочи. Стварно дојде смирен а јас се туфкам од прееска дека сум го избркала и наместо да го регулирам … и така

 

мене ми беше искрено многу полесно кога беше бебето статично се функционираше супер, бебе легнато, големата си игра во соба, си бои нешто ...раат
иначе и кај нас големата ја сака, туку работата е шо нема капацитет и таа е мала за да разбере, она во суштина несакајќи ја бутка затоа што игра со неа како и она да има 5 години тоа е проблемот не разбира дека е мало бебе.
иначе кога беше бебето ептен мало супер ни беше нас, дремки, јади, пресоблечи тоа е тоа, ама сега и тоа е станато терминатор, почнува се повеќе да разбира бара нешто се треска од земја, се качува по се пробува да се убие, скрати веќе на една дремка е само, двете во комбинација не можеш очи да тргнеш од нив, мора цело време да ги гледаш

иначе и јас цело време имам грижа на совест дека се по поголемата викаме, пошо ова е мало не може да разбере, ама некои денови како денес неам грижа на совест, пошо секој ден разговараме дека може несакајќи да ја повреди, ај твојот е помал 3 години уште се премали и нормално е да има тантруми и без бебе, ама мојата е голема веќе до толку да не разбира, а плус и она уште си има тантруми, научена е се да добива со плачење и трескање шо може е и наша вина, а најмногу на бабите искрено

 

Нема правило искрено. Ни трудна со тодлер, ни породена со 2г и 5м тодлер и бебче не ми беше толку тешко.. како што ми беше кога беа веќе и двајцата пркнати. Најтешки ми беа кога беа така 1ипол и 4г, за во Бардовци бев тогаш Ама беше баш оној период Корона во најјакото, па све сама дома со нив.. може затоа и ми беше така тешко Со лесно бременоста

 

Се извинувам однапред на депресвниот пост, кој не сака да чита нека ме прескокне…

Дојдов да си кажам дека последниве 5 месеци многу лошо се осеќам, мислам пропаѓам…
Како се вративме во Мк ништо не ми оди.
Малото е 2 години, а големото ќе полни 5.
Периодов се турбо, мислам најтежок до сега.
Кога се сакаат, кога се закачаат.
Куќата ја демолираат!
Едвај стигнувам се да постигнам со нив.
Ама тешко ги добив и ги сакам најмногу на светот!
Муабетот ми е дека со здравјето си ја закасав баеги.
Летото ми се слоши со притисок 220-150 и од тогаш се чувствувам многу лошо.
Мислам дека развив анксиозност и паничи напади.
Лошо ми е, ми се врти во глава, кај градите имам болка, чувствувам слабост не сум способна за ништо.
Направив 300 испитувања, килажата ми е огромна.
Скоро дознав дека имам и скриен шеќер.
Кашлам од Јануари кога изнастинавме сагламски со децата, завршив со нив во болница со бронхопневмонија едвај се опоравија.
За тоа време јас цело време кашлам и сама себе не се замарив воопшто.
Денес открив дека сум алергична на многу работи.
Пијам преку 10 вида на апчиња.
За притисок, за срце, за шеќер, за скриени маснотии, за нерви бидејќи ми трнеа цел месец малиот и домалиот прст, за нокти сум имала габички.
Од денес и за алергија и пумпица за астма, па накнадно и тоа ќе проверам дали имам со сигурност.
Како се чувствувам?
Како г*омно да ми извинете.
Незнам кај терам, пола ден со симптоми го поминувам.
Дефинитивно треба што поскоро на психијатар да закажам!
Времето што се менува секогаш ми прави проблем, метеопат сум голем.
Скоро секој ден главата ме боли и го мразам тоа чувство што станувам од спиење со главоболка и како воз да ме има прегазено…
Морам да се натерам да почнам да вежбам и да внимавам на храната, може ќе се осеќам подобро?
Плачев додека го пишував постот, стои грутка голема во мене.
Сакам да се чувствувам како претходно…