Постирав што најдов како информација, купиле куќа во село кајшто има продавница, за да не влечка вреќи брашно 15 километри. Скоро сигурна сум дека филмската екипа ја купи куќата, ваљда така се договориле, таа идеја и се допаднала тогаш. Се инволвирале, според етиката на документаристиката, не требало. Сега нешто друго е проблем... Ама стално ќе има проблеми. Затоа е документаристика, се занимава со документирање на животот. Не со решавање на проблемите во животот. Да, обично посочува на проблемите во општеството, ги прави видливи за поширок аудиториум, ама и да сака не може да ги реши. На публиката е оставено да ги решава. Со филмов и самиот протагонист добил глас и видливост кои претходно ги немал. Уште колку ги има такви како нејзе, кои немаат глас, ниту некогаш ќе чуете за нив...Десетици илјади можеби Македонија , земја со стапка на сиромаштија од преку 30 посто
Во право си. И купиле куќа во село каде има народ, има роднини, има продавница, има превоз. Е сега врати немала меѓу собите, што ќе правела. Не можело да се живее со 4.000 денари. Па струјата нема да чини цело богатство за неа самата. Ние плаќаме струја под 2.000 денари, повеќе члена, а во зима се грееме на дрва. Таа изгледа е научена да се мачи. Да и се слоши во селото, ниту Брза помош нема да дојде, нема кој да ја види. Екипата на „Медена земја“ нема да и бидат старатели, нормално дека помогнале колку можеле и сега си продолжуваат со животот. Нека си ја донесе кравата, а за пчелите па таа не собира мед секој ден. Чудно ми е сето ова и нејасно.
https://www.faktor.mk/se-oglasi-eki...-atidze-muratova-barashe-pomosh-preku-donacii Eве детали како е помогнато и за што.
Врвна кинематографија и оригинална сторија, онаа балканска блискост помеѓу родител и чедо толку изворно и топло претставена, а сепак филм во склад со тековните светски и холивудски агенди. Најдобриот македонски филм, покрај номинацијата за Оскар, се гледа и по интересот и пофалбите кои ги привлече од страна на големи филмски ѕвезди. Мене многу ми се допадна.
Сепак Медена земја е во категорија на документарци, според мене еден од најдобрите можеби затоа што е од наше подрачје каде многу добро ги разбираш случувањата кои се дел од нашето секојдневие, љубовта, посветеноста, грижата, љубомората, злобата… Оригинален и неповторлив кој тешко се заборава заслужи оскар
Филмов заслужува оскар. Толку ме погоди,што кога и умре мајката најмногу плачев. Сепак,не е единствена.Има многу луѓе во светот што се борат за живот,одат по непроодни патишта и повторно имаат насмевка на лицето. Едно големо браво за филмов.
