Ми треба совет и мислење

Тоа де, тоа кажи му го дека си се возбудила.

 

ti blagodaram @ginger no ako mu go kazam toa mislam deka ke se skarame...neznam sto da pravam

 

ti blagodaram,no mislis ke saka da prodolzime ponatamu dokolku mu kazam deka se vozbudiv

 

Како може да неќе. Ај прашај некој од машкиве членови , ќе ти елаборираат.

 

me iznerviraj onoj od letoto,i vcera koga mu pisa veli pretpostavuvav deka imas decko imal devojka no za kratki periodi koga ke se vljubil sakal dolga vrska i mu velam deka toj se izgubi go snema jas posledna mu pisav a toj mi napisa haha kako sega ti taka i jas zenski haha ova ona

 

можеби навистина е заинтересиран за тебе,излегувајте почесто па ке видиш

 

Ве молам некоја девојка да ми пише лп

 

Вака,имам 13 години и има едедн што навистина премногу го сакам ама тој не ме забележва.Има женска и многу се сакат.Тој е девето и сега ке си оди од моето училиште а јас сакам да го заборам и да го одсакам оти не сакам да си оди и да остнам без него.Кажете што да правам

 

Fun fact: Дишеш кислoрoд, не згoдни, зaфaтени фрaери.

 

лелелееее дали имате бе вие родители????? Еве ви доказ дека родителите немаат појма што прават нивните деца! Девојче на школо одиш за учење а не да ми бараш овде љубовни совети! КНИГА!!!!

 

@Girly Girl
Уште си мала не се секирај имаш време за љубов. Тој не е единствен кога ке дојде време ке си најдеш дечко.

 

Ама немој воопшто да се оптеретуваш со работи врз кои никако не може да влијаеш!! Се што можеш во овој момент да направиш е да се потрудиш да го пречекаш во исчистено и уредено, толку. И навистина нема зошто да ти биде глупаво и срам, верувам дека дечко ти не е распрдено детиште туку е свесен дека во Мк економската ситуацијата е страшно тешка и реален е дека не сите се имуќни како неговите.

Сем тоа, место залудно да се потресуваш за работи кои и онака не можеш да ги смениш, опушти се и планирај си во кои чинии и чаши ќе послужуваш, какви украсни салветки ќе купиш, каква музика ќе слушате, што ќе облечеш, каква ќе ја направиш косата итн... Со други зборови- don't worry, be happy и уживкај си во моментите што ќе следат

 

Земи книга учи.

 

Pak jas aj ako mozi nekoja feminka da mi pise lp

 

Ти пишав.

 

Здраво, јас пак имам проблем со таткоми(психопатот). Ми ја скрати младоста буквално. Откако ми го скрати излегувањето до 12 часот а за 5 месеци полнам 18 е сега ја претера. Периодов е многу нервозен. Обично си излегувам петок и сабота до 12. Некогаш кога имам помалку часови знам да отидам на кафе после школо. Па така се случи и овој викенд. Излегов петок ништо, излегов сабота , ме праша што планирам со ова секојдневно излегување дали сум јас била студент (не се случило порано да ме прашува зошто излегувам и петок и сабота. Му реков дека нема никаков проблем бидејќи имам скоро 18 и свесна сум што правам. Излегов и саботата, дојде недела се договоривме другарките да одиме на излет, на пешачење. Излегов во 2 и шетавме до едни подалечни села. Се стемни ми ѕвонат кај си ајде доаѓај си веќе се стемнува.

Патот беше многу долг и темен. Гледав да убрзам бидејќи им кажав дека се наоѓам на едни ливади блиску до градот(до дома 15 минути одење), арно ама имав пат најмалку 1 час. Ми ѕвони сега таткоми, кај си ма ти треба ли да те молиме да си дојдеш или што со кого си кај си. Му објаснив ми рече за 5 минути ако не сум дома тешко мене. Трчавме најдовме стопер, не прфрли малку пат и натаму продолживме пешки. Стигнав дома за околу 40 минути. Кога дојдов ми се развика зошто лажеш кај беше, што правешево темно по ливади. Му одговорив смирено, ми рече колку сум фин сп тебе ти претеруваш. Од сега натаму после школо дома, нема кафе и некое време нема излегување. Не ми е мачно затоа што нема да излегувам некое време, туку затоа што со дечкоми се гледаме на една недела и најдобрата другарка поради мене е приморана да го помести роденденот за 2 недели. И реков да го слави неморам јас да дојдам, а таа ми рече нема шанси без тебе да го славам.
Советувајте ме како да постапам да не се нервирам веќе живци немам. Како веќе да постапам за царот да не се нервира, а притоа јас да умирам од нервоза . Сакам да излезам наредната недела бидејќи не ми спомна до кога нема излегување. Па незнам дали би ми се карал повторно.

 

@SnowQueen17 колку и да се лутиме и да не прифаќаме, тие сепак се наши родители. Каков совет и да ти дадеме, сега тука чисто сумњам дека ќе биде ефикасен, зошто пред се се работи за карактер на еден човек, кој е воедно и родител. Нормално е да се грижи и да те бара на телефон, на крај што барате по ливади кога знаете дека рано се стемнува? Се во животот треба да се заслужи, па и довербата кај родителите.
На повеќето од нас родителите ни се растени, па да кажам во некои поинакви времиња. За други не знам ама моите родители кога биле млади немало излегувања, кафиња, шетања, фаќање дечковци и ред други работи. Излегување евентуално низ маало/село и тоа додека уште се гледа и после секој по дома. Си имале домашни обврски и немале време да мислат на такви работи. Затоа не се лутам, ниту пак ставам при срце кога ми вртат по 10 пати на телефон, кога детално ме испрашуваат кај сум била, со кого итн. Муабетот ми е дека треба да го прифатиш татко ти дека е таков и толку. Не можеш да кажеш дека ти ја крати младоста, зошто ниту те тепа, ниту те малтретира, ниту те тера да работиш ниту те остава гладна, без училиште и ред други работи.
И јас порано се лутев кога ќе речеа за нешто не може ама сега кога ќе размислам поубаво кога ќе бидам мајка и јас би сакала да знам каде оди моето дете, со кого, што прави и да му забранам некои работи ако сметам дека не се добри.
Во ред е да имаш друштво и социјален живот, никој не вика ништо за тоа, освен тоа тоа што полниш 18 години за 5 месеци не значи буквално ништо ама ништо. Треба да си зрела и стабилна личност, да им покажеш на твоите дека си веќе оформена личност која знае што прави и дека не би ги засрамила ниту нив, ниту самата себе со некоја твоја постапка. И никогаш не ми било јасно она ограничување за излегување, демек она што би го направила (на пример) до 3, неможеш да го направиш до 12, мислам глупости. За крај сакам да ти кажам дека треба да се поставиш поразумно и зрело спрема татко ти. Следен пат кога ќе планираш да идеш на кафе или да останеш подоцна пред да те побара татко ти, ќе го побараш ти него и фино ќе го замолиш (без да го лажеш) да останеш уште малку или да идеш на кафе со другарки.

 

По долго време ми се случува да не знам како да постапам....
Се знаеме од фб, тој ме аднал случајно и од тогаш почнавме постојано да комуницираме и сме во контакт 4 месеци. Секогаш сум била против за запознавање на фб но овој пат ова мене ми се случи и тоа сосем случајно, не очекував дека ќе имаме толку слични размислувања, едноставно тој е дечкото како во моите сништа...постојано си праќаме слики, разговараме за денот кога ќе се видиме, а тоа ќе биде кога јас ќе се запишам на факс. Едноставно ми годи муабетот со него, имаше периоди кога пишувавме по цели денови и никогаш не ни снемуваше муабет. Исто и тој ми рече дека сум срцка, дека сум му интересна и дека многу дека сака да ме запознае....Но со тек на време се оддалечивме зашто сватив дека нема смисла да се живее во виртуелен свет, а сигурна сум дека и тој го мисли истото и почнавме да пишуваме поретко. За Нова година ми прати преубава порака на телефон, а исто и за мојот роденден, и навистина не очекував дека ќе ми пише на телефон. Сега пишуваме преку 1недела, последно ми пиша тој и сега јас навистина не знам што да правам. Почнав да се опседнувам со денот кога ќе го видам, од една страна сакам да продолжиме со комуникација но од друга страна јас почнав постојано да мислам на денот кога ќе се видиме. И се прашувам што ако си правам филмови, што ако не бидне ништо од ова...замислете ќе се навикнеме еден на друг и од септември кога ќе го видам што ако не е иста комуникацијата како на фб?
Прашањето ми е дали да му пишам(со тоа да ја продолжам комиуникацијата) или ништо да не направам, едноставно да заборавам?

 

Зошто се преоптоваруваш со вакви мисли?!
Од каде знаеш каде и со кого ќе те однесе животот?!
Не знаеш, а и не можеш да знаеш ако не пробаш да го доживееш она што ти го посакува срцето и душата нели?!
Цел живот е ризик, и оваа твоја ситуација е ризик, иднината никој не може да ти ја каже колку и да се преоптоваруваш со ова нема ништо ниту да решиш ниту да дознаеш.

Страна на тоа.. ако чуствуваш "хемија" и ти е убаво едноставно живеј го моментот се до запознавањето, и тоа ќе доде и ќе пројде како се што поминало. Е тогаш ќе си ги одговориш прашањата и ќе знаеш што понатаму со врскава.. не се преоптерерувај, постапи онака како што тебе ти е убаво.
Се е ризик, не можеме да знаеме ако не пробаме нели?!