Напорната работа си го зема данокот

Во глобала кој како си ја нареди и каков квалитет на живот си сака и настрана балканскиот менталитет.

 

За да не ја поистоветуваат со фактот дека сме болни затоа што се товеме како свињи, ждереме индустриска храна, се налеваме со алкохол и кафиња сосе кутија-две цигари и затоа што фискултура подразбира влагање-излагање од кола. Колку поголемо шкембе и поголема кола, толку повеќе престиж. А колку работиме, искрено се гледа по тоа што сме сработиле у државава, а тоа е ништо.

 

Навистина многу нездраво се храниме. Јас немам пороци, но дневно пијам по две кафиња, и знам дека не е добро, сакам да се сведам на едно или да пијам едно во два - три дена, а не можам. Имаме лоши навики.

 

Две кафиња во денот не е воопшто лоша навика, сепак имаш бенефиции од кафето.
Лоши се паштетите и виршлите и зденките. Лоши се цедевитите и газираните сокови. Лошо е седењето пред компјутер по 6/7/8/10/12 саати. Лошо е дремењето на социјални мрежи. Лошо е неспортувањето, неактивноста. Лошо е избегавањето на комуникација и нерешавање на проблемите и натрупување на конфликти, трауми и комплекси врз психата и душата. Лоша е некултурата и невоспитаноста. Тоа се нездрави навики, а не 2 кафиња во денот.

Туку зошто некои работата ја поистоветуваат со болест?
Замисли работиш работа која е физички потешка и за пар месеци ослабуваш 6/7 кг. Дома си одиш со отоци на зглобовите зошто 8 саат не само што си на нозе, туку постојано трчаш и креваш нешто. Секој ден после смена пиеш апчиња за против болка и нешто за опуштање затоа што цело тело те боли. На врв на се', замисли да не спиеш навечер поголемиот дел од времето, а тогаш кога спиеш имаш грди соништа поврзани со работата, затоа што работата ти е одвратна, со милион притисоци околу пари, документи и задоволување на клиенти. Затоа што те плаќаат помалце од минималец или ако имаш среќа минималец. Затоа што едвај преживуваш. Физички и психички си во болки, си развил несоница, не спиеш ни приближно колку што треба за да бидеш здрав, развиваш вртоглавици од нејадење на смена додека мултитаскуваш 6 работи истовремено, ти слабее крвта, одеднаш ти фали железо, развиваш екстремна анкциозност, развиваш депресија зошто поради работата се мразиш себе си и животот општо, развиваш социјална параноја затоа што се соочуваш со 200+ луѓе на ден, а повеќето се невоспитани копилиња. И така натаму и така натаму...
Ама битно после работа, иди одиграј партија тенис и изеди салата со мевце на скара. Медитирај, Дружи се со луѓе. Биди позитивен. Радувај се. А утре врати се мотивиран и задоволен на работа и сработи нешто за да не бидеш џаболебар што само се жали.

 

Си го зема, да. Напорната работа во комбинација со нездрав живот каков што е спомнат погоре, е погубна.

 

Ете мој порок се две кафиња во денот. Друго од наведеното не користам. Газирано одамна не пијам. Виршли и паштети не јадам. Во право си за се. Проблемот кај нас е што работниците не се доволно платени, и така нормално дека човек е под стрес. Ако рмба како коњ, а не може да си дозволи нормален живот, нормално дека ќе има несоница, ќе си навлече нервози, со тек на години и болести.

 

Ова го опиша твоето секојдневие или?

 

Мислам дека нема смисла Македонија да ја споредуваме со другите земји. Тука луѓето се скоро мртви од работење и имаат триста проблеми, а во странство се водат по некој систем на себичност (што реално и не е, си се ставаат самите како приоритет) и спокојно се движат во животот. Таму нема притисоци како тука, туку други вредности. Затоа и кога ќе работиш во средина која ги задоволува потребите како индивидуа, нормално ќе изгледаш повитално (оттука и мотивација за нови и здрави навики..)

 

@Abracadaver И да не е лично, сепак е секојдневие на многумина. Живееме во општество во кое ропството не е укинато. Само колку ќе те допре зависи каде и во какви околности си се родил.

 

Првото работно место ми беше кошмар. Но ми требаа пари, работев 10-12 часа на ден. Бев млада, немав обврски многу и си спиев по цели денови после работа. Сега работам нешто што никогаш во животот не претпоставував дека ќе го работам, но уживам во работата. Освен што финансиски сум платена и добро ми доаѓа излегувањето од дома, со ова работно место си имам и други бенефити кои ми помагаат во моите цели за личен развој.