Најпромашениот подарок кој сте го добиле?

Врв на најпромашен подарок ми е за 19-тиов роденден, најдобриот другар со кој заедно сме растеле, знаеме се еден за друг, ми донесе БАБИНСКА МАИЦА.
Ај што беше бабинска, од широка поширока (број Л а носам С и тој тоа го знае-заедно имаме идено на шопинг), во зелена боја иако знае дека мразам зелена боја.
Буквално, бабинска маица. Од оние широкине, обични, со душчиња горе кај ракавите.. Ееее баш таква. Сум се изначудила.
Да беше од некој подалечен другар па ајде де... Ама некој што ме познава толку добро, што толку сме блиски.

Не знам, јас секогаш се трудам на сите да им го погодам подарокот. Поготово за најблиските. Кога веќе знам кој им е вкусот, зошто да отидам да им купам нешто што со сигурност знам дека нема да им се допадне и дека нема да им користи?

 

Едно црно маиче и на него пишуваше грлс стајл нешто такво, натписот беше со розеви светкави букви, покусно и погадно амин.

 

Машки дезедоранс

 

НИШТО,

као демек „ти одбрав нешто као баш за тебе ама заглаив на работа па право на роденден ти доаѓам. Утре се глеаме, па ќе ти го дадам“
Догодина ќе „заборавам“ да и кажам каде ќе го славам па и наудрен ќе се правам „шо те немаше?“

 

Сега за брзо добив прслуци, поголеми 3 броја од што носам.

Јас за мене самата одвај си наоѓам погоден модел, не па друг да ми одбери. Иначе го добив од блиска другарка која има гради исти колку моите, не знам како ми купила толку голем.

 

Не можам да се сетам

 

Машки дезодоранс

 

Огледалце искршено целото од оние по 10 денари

 

една шоља бела голема ко нокшир грозна прегрозна..ете ја седи сеа таму у веце унатре ја ставам четката и пастата за заби

 

Црвено смачкано мече со цена само што го внесов дома го ставив под кревет и од таму нема излезено со години

 

Една бело-сребрена светликава марама која ниту еднаш во животот ја немам носено, а нема ни да ја носам, обетчиња некои бижутерија кои исто нема да ги ставам зошто од секогаш сум носела златни. Сепак подароци како подароци утнати или погодени си ги чувам

 

Еден требаше да дојде кај мене на вечра и на филм и се знаеше што ке се случи тоа и се очекуваше од возрасни луѓе ама еднаш си задоволивме потреби без кондом и следен пат ми доаѓа на врата со кондоми а фин му кажав првиот пат дека обожавам кога вршуваат и кога им го пушам па шо ке ми кондом бре идиоту го сакам вкусот на спермата возрасни луѓе сме бог да чува
И еднаш добив гаќи обични чипкасти а знаат дека ретко носам гаќа и кога носам исклучиво носам танга луд свет

 

А ФИЛМОТ БЕШЕ ПОРНО ИЛИ КОМЕДИЈА?

 

хахахахха не ми се ни спомнува ама ај добив гел за туширање и сунгерче од кумашинката на мојот дечко каде што беше кум на свадбата

 

Штиркано милје..за матура

 

Кога бевме мали стандард тетратка, молив и гума Ааа да, и музички кутии ама тогаш интересни ми беа бе.. Касички, рамки, албуми тоа беа поклоните во 1во-2ро одделение
Инаку утнат ептен немам некој.. Едино една маичка од другарки ама не се познававме нешто многу долго, леле луѓе ептен беше грда, по дома ја влечев некое време и и ја дадов за крпа на мајка ми после

 

според мене нема промашен подарок што и да сум добила никогаш не сум го вреднула според тоа колку пари е од кај е купено и сл.
за мене секој подарок е врееден

 

Маичка,стара (можеби износена) попрскана со некој дезодоранс кој уште повеќе придонесуваше мешање на мирисите и уште полош мирис. Не дека не беше убава маичката,туку едноставно самата помисла на тоа дека е носена ме натера да ја зафрлам негде и никогаш да не ја облечам.

 

Јас не се сеќавам на напромашен подарок што сум го добила,но знам еден што јас ептен го промашив.

Бев мала а на дедо ми му беше роденден. Јас тогаш ја читав книгата Хајди која ја добив за сите петки во 3то одделение. Многу ми се допаѓаше книгата и решив да му ја дадам на дедо (а уште ја немав прочитано). Ја спакував во украсно најлонче и му ја дадов и му реков: Дедо ти ја подарувам мојата омилена книга. Ама те молам,кога ќе ја прочиташ, ќе може ли да ми ја вратиш?
Јас пижле толкацко одвај читав. Дедо се насмеа и ми вети дека ќе ја прочита и ќе ми ја врати. Луѓе навистина ја читаше човекот а јас со душа чекав да ја прочита. По неколку дена ми ја врати и бев многу среќна. Уште ја чувам таа книга.

Ама знам дека го направив среќен пошто му го дадов најмилото иако требаше да ми го врати

 

Не знам колку моево се рачуна у поклон ама ај.. 8-9 роденден и јас мало дете си се радуфкам и дома гости едно друго, па дојде на татко ми некој си другар, побогат.. и човеков ми честита роденден: сега чичо чекај да ти дадам нешто.. и јас среќна цела чекам, овој бара низ џебовите, во фармерки, во јакна, бара, бара, вади новчаник, бара бара и ми дава 10 денари.
Не е дека немал пари, се изрезили пред сите... можел милка, а можел и ништо па да не купи де.