Јас родив на 37 и тоа сега има 5 год и не очекувам моето дете да ме чува кога ќе бидам изнемоштена. Си има тоа свој живот и свој пат...никој не е должен никого да ,,чува,, тоа се застарени балкански синдроми кои веќе не би требало да се на цена. Се е во состојбата на умот и перцепцијата на нештата...јас лично не сум родила дете ,,да го држам до мене,, зашто ќе ми го треба за на старост. Тоа е да родиш дете од себични причини. За жал нашите родители не биле и се уште не се свесни на овие замки на испраниот ум и само ја продолжуваат лошата генерациска карма. Поради односот кој го имав со моите родители нормално толку знаеле и умреле тука нема лутење, касно се одлучив на брак ,а касно се одлучив и на дете. Ова не би требало да биде изговор, но во мојот случај беше така. Навистина ми требаше време да одберам да кажам партнер кој ќе биде достоен за соживот а после и за дете. Мајка ми се родила на 21 ,брат ми на 23,ама тоа не менува ништо во однос на мене и мојот живот. Поради ,,незадоволството,, што стапила во брак затоа што и било време ,а не била ни свесна за тоа,стално и беше тешко,терет и беше се и постојано ,,повторуваше дека во бракот,, останала заради мене и брат ми. Доколу овие пораки им ги праќате на децата цел живот ,не можете да очекувате дека така лесно ќе се ,,врзат,,. Мене ми требаше време навистина ова да го осознаам да го одвојам нејзиното искуство од мојот пат и моите избори и да постапам како јас сметам. Освен тоа ,дур растевме постојано беше болна, си создаваше конфликти во самата себе си ,па да ви кажам право ко дете се соочуваат со нејзините болести и ја пазев ко јас да бев мајката- таа детето.Но,ова е се на несвесно ниво ,така што јас успеав тоа да го разбрам и да не и бидам лута и да го гледам моето дете бев овој товар и овие фрустрации. Може да се случи и јас да не сум добра ,да се разболам, ама сама решавам ,оти нели возрасна сум. Не деранжирам никој,а ако дојде моментот да не можам сама да се гледам има домови и и стотици за вакви случаеви...И освен тоа таму ќе бидат луѓе со слична мака како мене ,а има и тим кој е стручен и ќе може да ми помогне. Ете ако мојот ме држи вака ,јас сум сосем на чисто со себе и без никакви очекувања и аманети. Може постов е подолг ама ме заинтригира темава и ете пишав, можеби на некој/а ќе бидам инспирација да размисли поинаку на оваа тема.
