Негативни искуства со доењето

Негативност од доење:
Многу честото будење,виснати гради,тешката организација да ги оставам бидеќи ни едната ни другата не прифатија ад и не "фатија"шише.
Првата ја доев 1год.6 месеци.,кога останав бремена,второво е 1год.3 месеци,ужива да цица
Е градиве кај мали па и виснати ама тоа е.

 

Леле скроз, како ти текна

 

Другарка ми пред два месеци си стави силокони Заврши со раѓање(две деца) ,со доење ,отиде и си ги среди за еден ден градите.

 

Хаха мојов стално ми вика леле блазеси ви си се гушкате, никако да се помири што не може да дои

 

Мојов не посакал ама на почеток лежеше до нас и не гледаше заљубено На моменти ми се понашаше како свекрва ама брзо го решивме тоа, виде дека со родилка не смее да се чепка. А добро би било да можеш да го оставиш да пиеш некое кафе првиот месец

 

Колку ја кошташе?3000 ки?

 

Камо да беше темава отворена кога доев пред скоро шест години. Јас буквално доењето не го поднесував. Во болница, Ремедика со помош на декстроза одеше лесно и со помош од сестрите, но дома почна пеколот и депресијата рака под рака со него, а богами и нервозата.
Прво, имав огромна болка и бев на раб на мастит. Ми препорачуваа масажа, ама јас да се допрам не можев. Штом ќе повлечеше детево, умирав од болка. Цицаше од 24 часа, 20. Колку пати само ми заспиваше на града.Ме спаси патронажната, направи некоја финта и тргна работата. Ама голема помош ми беше молзалката и подоцна преминав целосно на молзење, иако долго време комбинирав доење и молзење. Причината беше, што бев преполна со млеко, претекуваше цело време, дури дете спиеше. Надвор гради не вадев, не ни помислував на такво нешто, а зарем со часови ќе се борев со некаква си прекривка врз бебево и врз мене, па си носев молзено во изолаторче ради температурата. Неколку пати оставено во фрижидер кога друг морал да ја чува. Додека доев, се ме болеше од грб, врат, глава. Се чувствував многу чудно и сопствениот дом го доживував како стран. За прв пат болницата ми беше уточиште. Детето го гледав како некој гостин, а сето ова го доживував како период кој доаѓа и ќе си замине. Ако се пожалев ме напаѓаа, бев опкружена со мајчички нежни кои љубат да дојат.Не можев да кажам како се чувствувам, но во однос на нив се чувствував како чудовиште. Бев окарактеризирана како некој кој не си ги прифаќа обврските. Да не зборувам колку само плачот ме вознемируваше и нервираше. Доењето беше една од причините зошто останав само на едно дете. Во однос на изглед се ми е како порано, иста цврстина и структура како и пред раѓање.

 

околу 3500 мислам
си дојде дома истиот ден

 

^градите ја менуваат формата од бременоста а не од доењето. Ова од стручна литература, што мене ме изненади.
^храната што нас ни ствара гасови, не предизвикува автоматски грчеви кај бебето. Ова е докажано со студии. Може одредена храна да предизвикува грчеви ама тоа е индивидуално и се утврдува ако при сомнеж не се конзумира истата и се забележи подобрување со грчевите. Притоа може да биде било која храна.

Иако имав проблеми првите неколку денови, со стручна помош и подршка од мм се среди се и сега си дојам без проблем и со задоволство. Среќа па живееме сами и далеку од нашите, инаку не би сакала посебно во првите месец дена некој освен мм да беше со мене, зошто 2/3 од времето едната града ми беше однадвор. Исто не се срамам да дојам надвор ама покриена со тетра. Ова дека било тренд ми е баш без везе и не се согласувам. Може дека живееме во свет на соц. мрежи па се повеќе промовира, инаку мислам дека од секогаш имало коментари "Стојна нема млеко, Трајанка дои без проблем..."

Не сметам дека има нег. страни, а позитивни еден куп. Исто сметам, а и науката, дека секој може да дои ако сака, зошто тоа е поврзано доста и со психата. Меѓу другото со доењето се стимулира лачењето на окситоцин, кој се нарекува и хормон на среќата, кој исто така помага да се врати матката во првобитната положба. Качувањето килажа нема врска со доењето туку со стресот и недоволен сон.

 

Ни С од серотонин немаше кај мене.
Ако треба да се менува наслов подобро ,,Негативно искуство со доење,, иако и вака според мене е ок.

 

Еднаш во нервоза, му имам кажано “ Ако имаме второ дете на ад ќе биде уште сега ти кажувам! Да видиш како е да стануваш на секој саат, два, три... “

 

Доењето нема негативна страна. Ниту една единствена.

Мене проблем ми е да дојам во јавност, ама си носев измолзено, темпирав да цица па да излеземе, кога го оставав да го чуваат оставав и молзено млеко 2 3 дози. Тоа всушност е мој проблем, самото доење не.

Нема ништо поздраво за бебето од мајчино млеко. Тазе, температура секогаш идеална, состав специјализиран за него, витамини минерали антитела.

Со доење се трошат околу 500 калории плус, значи со доење се слабее. Тоа што јас јадев чоколади чипсови и внесував 5000 калорииз а реално ми требаат 2000 е пак мој проблем. Да јадев здрава храна, а има опции да е здраво и да не предизвикува грчеви, тогаш немаше да сум со вишок килограми. За 6 месеци можев да се направам модел.

Телото од бременоста ми се смени, градите ми се виснати. Ако маж ми не може да го прифати фактот дека од мене излегло бебе од 4 кг, 9 месеци сум носела живот во себе, сум направила се во моја моќ да е безбедно, да примам витамини, да не пијам и не пушам (не сум пушач ама некои мајки се откажуваат), сум имала болки отоци, 7 слоеви се исечени да го извадат безбедно, тогаш тоа е негов проблем.
Јас го прифаќам телото какво што ми е.

Влошки за гради не мора, можеш тетра пелени да носиш дома, само за излегување.
Колку за информација, 60 влошки се 160 180 денари. Пумпа 2000. Кеси за замрзнување 25 кеси околу 500 денари. Може и да не ти требаат.
Пурелан 800 денари. Може и не мора. Некои држави препорачуваат мачкање брадавици со самото млеко.
Силиконски брадавици 700. Може и не мора да ги користиш.
Витамини може и не мора.
Чај 180 денари кутија може и не мора.

Една кутија ад е 700 денари, просек. Ја трошиш за 3 4 дена? Другарка ми кажа дека околу 100 евра месечно и оделе за ад.
И шишиња од ад мора да стерилизираш, пумпа еднаш едневно. И тоа ако сакаш да чуваш млеко. Ако молзеш за да ти е полесно, пумпа од 500 денари е добра. Молзеш фрлаш и ни кеси не требаат.

Јас имав трошок витамини и влошки. Веќе ни тоа ни тоа не ми треба. 22 месеци дојам.



Поддршката можеби е најбитна за успешно доење. Помош. Разбирање. Без притисок.
Ама доењето секогаш било и ке остане најприродната и најдобрата работа. И царскиот е пораѓај, ама нема споредба дека за телото природен пораѓај е нешто најдобро.

 

Леле јас на окситоцин мислев, а пишав друго. Ја читам сега членката погоре, иначе на памет немаше да ми дојде. Касно ми е за едитирање.

Те прочитав, и навистина ми е жал за негативното искуство. Токму затоа е во ред одлуката да се дои или да не се дои. Односно да нема притисок и што знам, нереални очекувања, туку поддршка за било која одлука. Не секој е спремен да го минува тоа и е во ред да се престане оној момент кога сметаш дека треба.

Јас се уште мислам дека треба да се смени насловот. Бидејќи се тоа што опиша ти, со исклучок на доењето, може да и се случи на било која родилка. Цела плејада хормони се во прашање кои предизвикуваат промени.

 

Пошто јас сум тазе мајка, морам да кажам дека многу лефтерно го сфаќав доењето се до моментот кога дојдов дома. Можеби е поврзано со тоа дека родив со царски рез, па кога доаѓаше млекото страшни болки имав во градите, рагади кои крвареа, не можев да ги пипнам од болка, а малото имаше од ден еден добар рефлекс за цицање и ја ставав на гради за стимулација. Во болница никој не ти кажува и покажува како да доиш што е прво и основно, еве мене ме испуштија дента кога ми надојде млекото и дома ме чекаше не само физички шок туку и психолошки. На сета мака што раната боли, не можев бебе во раце да кренам, ниту под туш да одам, бебето сака да цица а млеко нема. Па тука и грижа на совест, дека бебето е гладно, а јас немоќна врзана за кревет.
И барајќи си одговори по нетов налетав и на ова:

Dysphoric milk ejection reflex (D-MER) is a condition where women and or other people who breastfeed develop negative emotions that begin just before the milk ejection reflex and last less than a few minutes. It is different from postpartum depression and a dislike of breastfeeding.

не знам колку се знае кај нас за ова, ама ете има позадина тоа негативно чувство, кај некои мајки.


И морав да се редактирам, покрај напишаново не се откажувам од доењето. Си дадов време да видам како ќе ми оди и дали ќе ми се смени на подобро. Од моите и сопругот имам апсолутна поддршка што и да одлучам понатака.

 

@MilaSs12 Секоја чест за пишаново. Нема што повеќе да се додава.

 

Се разбравме и јас знам за окситоцин. Ете, може кај некого и серотонин се лачи, а хормоните се чудо,буквално ми надвладеаја над разумот.

 

OK пишувајте сега негативни искуства со доењето. Штом навистина нема негативности од доење нека биде вака темата. Можеби некогаш во подобри времиња ќе се зборува поотворено за ова. Сега е срамота да се жали мајка за тоа колку е тешко да се дои.
Глупо е да се жалиме за негативностите, ама ќе си трпат повеќето затоа што морало по секоја цена да се дои, и оти мајки се нема подобро од тоа. А дали има секој си знае за себе. Кажав и претходно, не сите што се претставуваат насекаде како успешни доилки навистина се. Јас знам неколку такви примери, а има и многу други.

 

@Fallen.Angel Зошто се налути?
Воопшто не е срамота да збориш за тоа, баш подобро е да си кажеш како се осеќаш, полесно ќе ти биде. Ама не е дека доењето има негативни страни туку тешко е, многу е напорно. Сите поминуваме низ тоа и затоа викаме следното ќе биде на ад Тешкото е да си мајка, а доењето е 'работа' на мајката. Тежок е пораѓајот, тешко е да се навикнеш на новиот живот, тешко е да си ја оставиш работата и социјалниот живот на пауза, најтешко од се е да си го гледаш детето болно ама за жал и тоа е дел од мајчинството. Може едноставно не си била спремна психички на се што носи мајчинството, те читавме сите какви проблеми имаше. Претешко е, некоја ќе се снајде, некоја не ама сите си ги сакаме децата.
Може ако имаш второ дете поинаку ќе се осеќаш. Не препишувај на доењето или на околината, едноставно така си се осеќала во моментот и си ја донела правилната одлука за тебе и син ти.

За 'успешните доилки' немам коментар, зарем стварно некоја се замара со тоа? Или уште пострашно, зарем стварно луѓето се дрзнуваат до толку да коментираат за доење и ад? Зад грб да, разбирам ама некоја во лице да ми каже такво нешто?