Ние околу и преку 40...

така излезе и заебанцијата што ќе се деси ако мајка му змија ја касне
иста судбина со диносаурусите

 

Да си кажам дека ич не сакам што се отуѓивме со роднини,а гледам на национално ниво е работава.
А да не се лажеме и пријатели немаме нешто многу...
Затоа вака дремеме сите по социјални мрежи.
Ама навистина постанавме сите некако саможивни,себични ,некомуникативни.
Сите само за потреба се бараме.Ако се подзамислиме па и ние ретко кога некој роднина бараме од ќеф...
А што убаво се дружеа нашите родители,кај мајками беа 4 сестри и две од кај татко ми .Секоја вечер или некој имаше или некаде одевме.Ама кафе ракија,туршија и толку...И не се натпреваруваа во муабети кој каков тв имал или мобилен или кај бил...
Сега со роднини се гледаме само за слави,прослави,свадби и погреби...
А пак децава што растат замислете колку поотуѓени уште постануваат.Имаше еден интресен текст некаде дека на младите им се заканува целосна осаменост.Е затоа темине за анксиозност,депресија и сл се полни...
И интересен феномен сме:немаме блиски роднини ама на свадба и на погреб 200 души...

И денска претерав со јадење навистина сега тешко ми и на стомаков и на душава:скара како да не сум видел,па печени пченки колку изедов...

 

Тотално се согласувам со мареане.
Граница си треба ама отугувањето општо на луѓето е многу повеќе од тоа.
Јас барем поаѓам од мене понекогаш кога сум разменила муабет со одредени лица толку многу убаво сум се осеќала.
И точно, депресија анкциозност и случно современите состојби и те како влијаат ако некој е затворен 24 дома без никого неминовен факт е.
Што си треба муабет си треба и дружби тоа влијае многу на квалитетот на животот гледано од психичка гледна точка.
Не со претерување ама еебаш у неделата на сите фали и сите би сакале дружба.
Мада што и јас се секавам како помала дека сме се дружеле фамилијарно буквално секоја вечер не мкнеле по куќи на седенки факт е а ние сме си играле со децата наоколу додека они седеле и муабетеле се смееле и плачеле од смешки.
И не не им здосадувало и не се карале толку често и сепак ништо не им фалело.
Факт е дека се отугивме и си живееме во нашиот комфор далеку од сите.

 

Порано ,да-кога прва смена била од 06-14ч втора од14-22ч.па можеле да се организираат
Плати редовни,викенди слободни,воља обострана за дружба

Сме имале нон стоп гости ,ова дете кога сум била.Се сеќавам дека само се поздравував и гитла у соба-непоимливо беше деца да слушаат ,,старски" муабети

 

До пред некоја година не можев да замислам кафе сама да пијам,ни на работа ни дома.
Сега најубаво ми е кафето да го испијам сосема сама во тишина само лаптопот или телефон во рака...
Нетот,социјалните мрежи,комуникацијата преку нив си ги направија своето најмногу.
Ако им речеш на децав јави се некаде вели чеки ќе и пишам...
Младиве парови се на вајбер или снапчат или незнам што постојано „заедно“ Ама реално се помалку.Излегуваа на некој саат на кафе и не знаат што мубате да прават оти се што имале си кажале.По пораки се удвараат ,се во врска,се караат.Баш вчера по пат се пресретнав со една девојка ,не беше мала 20+ сигурно ,оди по патот пишува на тел и плаче ...

Ги изедов и шпагетите од вчера

 

Точно. Не можеме да споредуваме бидејки тогаш се живееше на друг начин сега се живее на многу поразличен начин од своето.
Самата ера, самиот период и самите години се менуваат со се не само со нашите животи.
Кога се се менува во светот неминовно е ние исти да останеме.

Сите знаеме како било и како е сега, свесни сме ама исто така сме свесни многу повеќе кои се фактори влијаат на денешницава.

Зборот ми е немивно е да се менуваме се да се менува ..генерално животот да се менува.
Тоа е природен процес.

 

Во право си @mareane понекогаш ми иди телефоните да си ѓи голтнеме ама баш сите по ред.Но не можеме да правиме споредба со порано и сега.Друг начин на живот беше,а со самото тоа и по малку злоба во луѓето,помалку љубомора.Сите имаа горе долу скоро па исто,во времето кога бев мала,односно кога моите родители се дружеа.Сега сосема друѓи времиња дојдоа,некои друѓи вредности се ценат,па и на тоа се гледа кој со кого пријателство да држи и сл.Убаво беше да,но толку,нема враќање назад.Или што би рекол @Peco отиде возот,сега ако фатиме некое автобусче добро ќе да е

 

^море и комбе ќе заврши работа

 

Баш од 6 до 14 беше..
И се одеше во кампови на одмор..
И се правеа скари..
И ако немаш симпатија од кампот нешто ти фали. .
И мајка ти на глава ќе ти се качи да не се доближуваш до црн дрим
..
И ланче за успомен ќе си купиш од св. наум...
Е тоа беа времиња. Кога гости имаше секој викенд а сега човек за свадба и погреб ги гледа. Ај јас асоцијална ајде де. Ама еве гледам и по моите. ОНи се дружеа. Ама дојде време кога татко е слободен еден ден у недела а порано беше дома секој викенд и секој празник. Тогаш работеше 8 саати а сега доаѓа дома на 4 саати. Спие во друг град. Времињата не сменија...

 

Едно 10 пати сум пишала дека сакам гости и сум доста дружељубива личност.
Со мало дете ми седеле до сабајле, сме играле Ризик.
И на работа одев. Маж втора смена, со гости идеше право.
За мерак.
Не можам да бидам сама.
И син ми сака гости, стално некој кани од лулашки.

 

и скарата друг Фкус имаше

 

Ќе се надоврзам на тоа погоре што го реков.
На работа кога зборев за кампување минатото лето ме гледаа ко од марс да сум се симнала...
Ај бе ќе се ваљаш по земја..Ќе се тесниш во приколка. ..
Не сакав на глас да речам која убавина и слобода е тоа.
Годинава колега се врати пун доживљаи од кампирање ....Како со сласт и страст раскажуваше јас се топев а тие дури со завист гледаа..
Се си има своја убавина. И камп и ол инклузив. Чоек треба да знае у се да ужива.

 

Незнам , ама порано дефинитивно поситни работи не правеа среќни.
И генерално бевме посреќни...

Леле Лилибоз ова со ланчето од Св Наум:мм и ден денес кога одиме некаде каде има ситнурци сака на децав да им купи ланче или белезика ,а тие вака некако реагираат

 

^^Кога бевме ние деца паметам,секоја вечер нашите се дружеа со други парови.играа карти и тоа на облог-кокошка.утре дента тие кај нас да ја јадиме кокошката.следниот ден се пржеа ослич риби,децата на една маса а возрасните на друга јадеа.
Следниот ден скара се чуреше и пак бевме заедно.

Сега имаме еден пар со две дечиња со кои се дружиме.многу не сакаат децата.ама тие не си играат настрана кога сме заедно.тие буквално ни се качуваат на глава,лудница е,се растурено.и уморни сме секогаш по средбата-измалтретирани.

Порано кога имавме гости блок чоколада добивавме и бевме најсреќни на светот,јас кога им носам милка денес-ја отвараат и по цела соба има расфрлано и размачкано чоколадо

 

Порано пари е имало-роба немало.И да сакаш да ги потрошиш немало каде.Обуќа Београд,Чик и Борово-тоа се тие фирми па шопингувај колку сакаш

 

порано беше остај за гостите е тоа ... е само тоа не ми фали

 

У секој замрзивач -Васина торта ,шише сок скриено -од деца нормално и слатко обавезно -за добродошлицу

 

Тоа сега не се случува,и подобро.
Трауми имавме со сестра ми и кога си заминуваа гости ние на маса нацртани и јадиме како никогаш да не сме виделе јадење
Сега веќе не е така,и супер што е вака.