Ние околу и преку 40...

Да ви кажам право претерав. Очи не ми гледаат. Се исфорсирав за 7 месеци уназад да средам, ни наочари не ми помагаат ни ништо. Никогаш не сум знаела да поделам работа место да се форсирам. Сакам сама за да имам под контрола се. Резултат? Едвај гледам. Чекам уште некоја мин и ако мали спие дома одма ќе се треснам до него. Инаку не е моја работата. Мене не ми заостанува толку месеци . На други им ја работев. Мојата си е средена месец за месец.
Да ве поздравам со нумерава..

 

200 евра е гарсоњера и сметки, се преродив кога бев сама без дечко и цимери. 400 зимав, или 350, доста ми беа за да не ми бришат к*рови туѓи мажи од прекривачи. Бар секоја флека на тепихот знаев од кој е ))

Имав како студентка такво искуство, и тоа у иста соба. Спијам и слушам оф ах, не знаев дали да ќутам или да врескам, 4ри бевме у иста соба. Додека решам типот заврши работа и застана на џам на цигарче, по бели плик гаќи што му беа големи, станав и јас, па и другите цимерки и ко ништо да не било... фин дечко, се изнапраивме муабет. Купивме сендвичи ноќта и јадеме сите 5мина, си отиде кај 6 саат и веќе не дојде.

Цимерката пиша квадрат па си отиде за еден месец.

 

Добар ви ден,лепотици и лепотани!
Интервјуа сум имала многу,од нормални до тоа дали имам слобода да одам на службени патувања.И овде сум пишувала за тоа искуство.Не дека сум лепотица и на газдата му паднала вилицата кога ме виде,туку ете да се покаже колку е моќен.Искуства од решавање на тестови до ,до рецитирање на еден од комисијата кој буквално ништо не ме праша.
Ама јас зборувам за среднисти факсот не го завршив,за жал.А уште потрагично е што не најдов ни желба ни време да го завршам.Некогаш се прашувам како јас вака завршив,од ученик и студент сосема солиден се претворив во едно чудно створење без желба нешто да променам.Секако дека има причина за тоа ама сега тоа не е тема.
Цимерки сум имала а и цимери.Секако во различни соби.
Искуства многу,и учење на карактери.
Може да ме прогласите за шампион во ушинување.Денес се лизнав пред маркет не паднав ама нешто ми крцна во мускулот на надлактицата.Сега ме боли.

Денес се прават 20г. како почина татко ми.20 години еј,без него.Тешко е.

 

Цел декември го преспав во дневна, доста е.

Се надевам се ќе се стабилизира наскоро, па сама ќе си барам станче.
Не само за дечко, за ред други работи.
Јас ќе си валкам, јас ќе си чистам.

Сега 200е гарсоњера со сметки, на сон. Утре ќе се преселам да најдам таква.

 

Eve me i mene.Raskitiv,pa generalka cel den,uste malku i gotovo,pa taka na cigara pauza na rati ve citav.Ne sum da komentiram ni za inetrvjua,koj zema srednist na rabota,pa uste i vo cut na mladosta.Uste kafe da imase koj da mi svari,se taman ke bese

 

Кога ве читам за интервјуата,прашањата фирмите менување ве замислувам како големи стручњаци од областа на ИТ технолпгијата или докторки специјалисти...И се гордеам што си имам такви другарки.
Со цимерките си поминував одлично,со една останавме цели 4 години заедно и дп ден денес сме најдобри другарки.Останатите беа променливи,ама од сите имам убави спомени.Е,дечко само јас носев ама ретко и во празната соба преспа се на се неколку пати.
Правам торти од вкупно 3 до сега сум до 1и пол.Ама мрза ме фати...

 

Ако бараш скопје има. Јас пред 6 год бев у гарсоњера

 

Да не сме биле комшивки?

 

Хаха е ова ми е нај од сите приказни цимерски што ги исчитав наназад , во иста соба бе , можеле бар да прашаат да не сака некој да се придружи
Немам цимерско искуство да споделам
Ги изнесе малку мм децава па си пијам кафе малку на мир, малоно нешто ептен досаѓаше, ме пукна како влегов дома. Ме мрзи да мрднам ме фаќа дремка

 

Не сум живеела со цимерки, ниту сама.
Од кај мама, кај маж отидов...
Зато.. не викам поќе: оти ова, оти она те нервира... Кога ќе размислам, јас сама-себе на моменти не се трпам, не пак цимери.

Дури и ми треба живеење сама. Последно време, размислувам за изнајмување станче и да го користиме, било кој од нас тројцата.. Кога ќе му ск*рчи некому, да има кај да избега на некој саат-или на еден ден-два.
Му спомнав на маж ми.. паметно било да купиме, а не да изнајмуваме.. Само не знам со кои пари планира да купи
Ќерка ми веќе се изјасни.. ако има можност сама да живее, сака... за да ги вдомела сите мачки во градот

 

Аууу. Ако си ти комшивката, од нас беше кокаколата пред врата за една Нова година. ( ШИШЕ ) Не ,,кока кола``

 

Може ни ја зеле другите комшии

 

Абе не не' потценувајте нас обичните и неамбициозните
Нема лоша работа.

Има лоша работа во Македонија.
Мене не ми веруваат дека си ја сакам работата и уживам во неа, освен кога треба да работам за 4ца, епа извинете ми, ама колку и да сте амбициозни и вљубени во работата, не можете секој ден да работите многу над тоа што е нормално.

Знам дека е чудно, скоро секој "мрази" тоа што работи, јас ете "среќлика" сум.
Мислам дека потаман место за мене не постои.


Јас порано имав предрасуди кон некои работни места, но тоа е една од работите на кои животот преку барата ме научи дека грешам.
Ете таму како обичен работник на каса во маркет, можев да си приуштам добар живот. Значи не луксузи или одмор на Хаваи, ама да не бидам страдна за ништо.

Епа во Македонија касиерките земаат очај плата.


И да, некој мора да биде касиер, сестра, болничар, шофер во автобус, шалтерски работник, учител во предшколска или неговател, електричар, градежен работник, шивач, работник во фабрика итн... сите тие занимања се потребни, ама без оглед што не нудат не знам какви опции за напредување, или пак не бараат некакво образование, не значи дека луѓето кои ги работат се неспособни.

Јас за себе барем сметам дека сум многу способна, и да, пречесто од оние на повисока положба од мене добивам прашања (и обиди за мотивација) зошто не барам "унапредување" или пак зошто не се дошколувам за нешто што ќе ме стави на повисока положба.
Не сакам. Си ја сакам работата.
Постојат работи кои не ги сакам во неа, ама самата работа е таман за мене.

Не сум неписмена, образована сум, ама не сум амбициозна за "нешто повеќе", моите амбиции се тука и да, јас го менувам мојот мини свет, за себе и за моите пациенти. Моите пациенти се среќни, ама се затоа што јас не ја работам "роботски" работата, туку оти ја сакам.

И студирав нешто ептен блиско до услужување и разбирање на пациенти, па може да се каже дека имам и повеќе од потребно образование за моето работно место

 

Се согласувам со Камелија.

И јас за себе можам да кажам дека не сум амбициозна.
Едноставно, сметам дека работата е потребна, и поради материјален ама и социјален аспект, поради чувството дека си опшествено корисна личност.

Во овој период од животот, а мислам и понатаму работата не ми е приоритет. Приоритет ми се деца, моето семејство.
Барав работа која нема да ми биде стресна и што помалку саати неделно да работам. Токму поради моите приоритети.
Премда пак организираме со мм, и неретко сме уморни од жонглирањето со секојдневните обврски, убаво ми е што работам, поубаво се чуствувам помеѓу народ, како мајка, жена, личност.
Поубаво мозокот ми работи.

И знаете што. Би можела до крајот на животот да бидам "канцелариски глушец" и да не напредувам воопшто ама за возврат да имам време и желба и волја за сите други полиња во животот, покрај семејството и да читам книги и да шетам и да се релаксирам и да кога одам дома не мислам на работа и да ја носам дома. Тоа не го можеш со градење кариера, мислам дека нешто мора да трпи.
Едноставно сакам да ја имам конфортната зона.
Единствена амбиција, некој мој следен чекор, желба, молитва, визија, е мојот мал сопствен бизнис кој сакам да го започнам кога ќе дојде време, кога се поклопат коцките, а кога не знам.
Ама имам во главата визија и и давам време да расте и се развија и не брзам.
Тоа би било нешто што би ми било право задоволство и страст ама чуствувам дека не е уште времето не е дојдено.

И тоа. Варам грав за утре за ручек. Ретко правам гравче ама веќе немам идеи околу ручеците.
Ех што немам една готвачка само...

 

Поздрав до сите
Се надевам задоволни сте од интервјуата денес
Искуство со цимери сум немала. Освен со мм. Кој некогаш е супер цимер, некогаш растура за тројца. Ама па и јас не сум до толку цвеќе
@CameliaMiller јас бев обратна од тебе, мотивирана до бесвест, работа дење, друга работа од дома после, факултет, магистерска... Нови работи... Сега некако како да нема каде напред и погоре. Или јас не си визуелизирам убаво. Си ја сакам работата, ама не секогаш и начинот на кој се работи тука. Сакам да соберам сила да си најдам нешто што ми прави ќеф. Или да најдам начин да се присетам на работи што ме исполнувале. Треба труд.
Не знам дали сум изморена или недоволно мотивирана.

 

@CameliaMiller ова твоето е сосема друга работа. Има луѓе кои навистина си ја сакаат рабоата и не се раководат за пари. Едноставно ги исполнува работата и тоа е тоа.
И јас сакам работата да ме исполнува, ама и платата оти ми е потребна. Секој со своето на крај.
Јас коментирав една група на луѓе кои мене ми велеа "ајде бе да влезаме на државно, да спиеме по цел ден, гајле ни е за друго". Е такви 80 % по штабовите. И тоа е ок. Ако некому тоа му е убаво, негов живот, негов избор.

 

Немам перспектива за напредување на работа. Ама човек може секогаш и секаде да се надградува со знаење и тоа ми причинува големо задоволство.

На повеќе интервјуа сум била, што знам, околу 15-тина. Најјезиво ми беше кога бев на интервју во фирмата во којашто работев, ама за друг оддел. Колегите кои ме интервјуираа ми се претставија како да не се знаеме. А работевме заедно неколку години. Тоа ти е кога човек е заслепен од процедури.

Еднаш на интервју ме прашаа што е најважно во животот. Тогаш среќата ми личеше како единствен можен одговор. Дури и се изненадив зошто ме прашуваат прашање на коешто одговорот е очигледен. Млада бев, после ми стана јасно дека тоа прашање може да има многу одговори.

 

Од прегеска ја имам сликава и никако да ви ја пуштам

Во врска со муабетот за конфекциските броеви. Јас сум 38 и горе и доле. Може и до 40 да стигнам.ама 38 почесто се држам.

Цимерки имав уште во средно, учев во друг град.и 4 години не ги менував, до ден денес се дружиме и сме блиски
На факултет со сестра живеев во студентски дом 3 години, таму се' се изнаслушавме.од секси сцени до ќотек последните 2 години од факултет живеев во стан со дечко ми- сегашен маж, под кирија.

Денес цел ден турбо, конечно се дозна кај свекор дијагнозата. Онесвестувањето ни покажа кардиолошки проблем. Многу слабо срце, со проширена лева комора. И да, сите прегледи беа на приватно, во нашата општина кардиолог нема опрема во болницата. Па приватно кај него бевме. Да го поживее господ, да не е тој кардиолог кој знае колку недијагностицирани случаи ќе има

Потоа јас на прегледи, и нова кеса лекови битно во шопинг се пуштив- тетка купи полна ќеса облека за внукичка. 40% попуст.се смеев и купував, никогаш вака не ми се погодило
Ептен сум радосна.одвај чекам да ја запознаам и се' да и пробам од алиштенцата

Сега маж да го исчисте аквариумот, јас ќе ги здиплам и ќе ги иссликам прво алиштенцата.да си ги гледам на моб цело време

Ракомет гледам, стандард, и нозе у вис

 

Вработување во државна фирма е партиски,или некој што бил близок до партијата на власт,завршил некоја работа ,па ке му заблагодарат со понуда за вработување или спонзор.
Бев во партија,бев на интервју внатрепартиски кога се спремаа списоци кој во која институција или фирма ке се вработи.
Ова важи и за јавна администрација и за сите полудржавни фирми блиски до власт,и за таму се прави список,се јавува на одговорен,директор,и се знае кој ке биде примен и од кој локален штаб,прво со волонтерски договор,па со договор на 3,6 мес.,год,па здравје за 3 или 5 решение.Го поминав тоа пред да дигнам раце, може испаднав глупа што не бев упорна до крај и да добијам решение во рака,ама решив по друг пат да тргнам.
Едно знам,дека ако останев ке си кажев дека јас сум партиски вработена.
Но се откажав ,потпишав две тури договори и побегнав,притисоци,и останати партиски глупости за да добијам решение,не беа за мене.
Многу сум амбициозна и си го најдов својот пат кој ме исполнува.