Ние околу и преку 40...

Cadorceto od Otexs se priznavase i zadolzitelno za nevesta,stramota da go nema vo bovca.Za postelini i kombinezoni imam ene gi,za nevestite si gi cuvam,postelninite racno mi se raboteni,so pletka od stanite,so konec najtanok na cingelake pleteni,i so bel vez racno vezeni imam-ma se za snaskite.Posle na traumatologija ke me barate

 

Кломпи обожавав и тие како на сликата и дрвени ,налани.
Слични на дрвена штикла пред 10 ина години од Биана од мерак купив ...

 

Imam,elece i od onie salovite golemi so resi po kraj,belicki.Spremna sum,sega kazete kade trauma se najspremni da si rezerviram so vreme,vas ke ve molam za po nekoe sokce so cevka

 

А колку многу се труделе, често и непотребно,да спремат се,ние денес гледаме практични да бидеме,се знаеме како треба ,а сепак некако приметувам дека сме површни.

 

Во Охрид по камењана на плажа со кломпи одев едно време мбогу си ги сакав

Имам од баба ми плетени чаршавчиња еден куп, ја памтам кога ги плетеше за мене за братучетките и жал ме фаќа , си ги чувам, ме потсеќаат на неа многу. Ептен си бев блиска со бабите ама едната порано си почина а со другата имав подолго време шанса да си се дружам.

 

Касандра кога играше јас бев толку мала што само првиот ред од преводот успевав да го прочитам.
Ама епизода не пропуштав

 

Кога сте кај шпански серии, ако бев женско ќе бев како Руби.

 

Злобен?

 

Убав?

 

И двете!

 

Леле бовчи!
Обавезно спакувани во целофан ама проѕирен за да се гледа што ставиле сватовите внатре. Од бањарки и свилени пижами до бош колекции и ќебиња и прекривачи имам запамтено по свадби. Боже боже, какви адети.

Мене свекрва ми ми даде пари да си купам што сакам - плус неколку нејзини ѓердани и тоа ептен ме трогна.
Имам имано и кломпи и налани и тоа црвени со буба мари, подарок од роднини, ги носев до кинење...
Сега ми текна дека горе беа како со врвче, смешки.

Испративме гости, си добивме џамбо пакување пелени, а ја сум направила канапеи - кетеринг службите вода да ми носат. И се разбира, ништо не сликнав, се измези за минут.
Се инспирирав од неколку различни вкусови, па направив брускети со млечен крем и лосос, па лепчиња со моцарела и сушен домат и неколку мали лепињи со чедар и лут чоризо за со пивото.

Малата беше превесела со гостите, се радувам кога луѓе со позитивна енергија ни доаѓаат дома, веднаш чувствува детето. Радар е за вампири и негативци.
Утре одам на важен разговор за една зделка, пуштајте среќа.


Касандра - за мене тоа беше првиот долгометражен час по шпански бесплатно. Имав венчиња и траки како неа и нормално, собирав ливчиња со ликовите од серијата. Какви ужаси од глума имаше таму, омг. Обавезно слепиот прогледуваше, инвалидизираниот закрепнуваше, мајката си ја наоѓаше ќерката, лошата си го добиваше на крај. Романтики. Да се убиеш.
Потоа, се' е историја.

 

фатален

 

Само пази искасапен на крај да не бидеш

 

Bovcite ne bea vo celofan,tuku vo poseben bovcalok,se kupuvaa gotovi,a doma se izrabotuvaa,ukrasni bea i ne prozirni.Za masko so plav vez.Kako sakate recete no nekako podobri vreminja bea,poednostaven zivot i so pomalku losotilok niz narod.Sega stresovite i nervite ne iscurucija,ne me svakajte pogresno,za nikoj posebno ne se odnesuva,opsto velam.

 

Од серииве порано Жаде ја гледав,и добра ми беше за разлика од турскиве плачки, го имаше добро доловено судирот меѓу две религии,менталитет, се додека не ја оплескаа со клонот.

 

Ви имам кажано дека куче и бебе ми се омилена комбинација?


Добра ноќ.

 

Samo da se prijavam u zivite
Uz prolaz kafe i gushki da pustam


Ubav den imajte

 

И јас добив бовча од свекрвич, ама сама си одбирав што ќе има во бовчата.
Од то шо памтам: Тренерки комплет (горни и долни), фармерки, чизми...
Сето беше 'машки' дизајн.
Кутра моја свекрва, и' падна криво оти оти не сум зела ништо женствено, па ме измоли да земам едни 'посвечени' пантолони... односно класичен крој, и една 'свечена' блузичка.
Таа што и' ја виткала бовчата и' рекла: Ваква не сум видела, ептен е практична снаа ти.

 

Ламбада беше the thing у наше детство. И баретките со две три пуфки од страна... што ги купувавме од продавничката кај трите кули. Уште ми свири во глава музиката. Убави времиња беа. Многу дружба меѓу комшиите. Хотел промаја ни беа домовите. Мислам дека убаво беше да се расте така
Понеделников ич нејќев да дојде, ал кад се мора,мора се. Па уште со цел памет у црна темница се зачитав статија за некоја девојка, познат нутриционист во Њу Јорк, што се самоубила. Пак и другарка ми прв пат ми изнапиша чудни ствари за како се осеќа старо, истрошено. Коа ја зборам за тоа дека веќе немам енергија за голем дел од стварите што ги правев порано, увек имав попување...не сме стари. Е како не човече кога ми треба бар пет секундна дремка у денот))
Привет. Се загледав тури за шетање...забегав по Тајланд, Бали...се изнашетав. Малку да ја неутрализирам тажната приказна и да се ставиме у погон.