Ние околу и преку 40...

Добар ден женски и Пецо
Денес подобра од вчера, а со тоа и по расположена.
Навистина обожавам да ве читам

Да кажам прво за бојата на коса.
Смеѓа сум природно, бев црна неколку години, црвена 4 год, па си ја вратив мојата за одма после една недела да се фарбам пак црвена. И така околу 7 год си бев жиж црвена
Потоа почнав по малку да ја потемнувам и завршив со утната боја на коса,близу црна ми ја исфарбаа и бев на друго место веднаш другиот ден ,ја шатирав од пола надолу. И сега нормално изгорена ми е.
Порано имав коса до половината. Ми текна ја скратив до над раменици. Сега ја пуштив малку, ама пошто е изгорена, после свадбата пак ножиците ќе играат

За желби , сега за сега сакам едно бебуле и јас. Уште не сме почнале активно да работиме. Ама после свадба се надеваме ќе биде.
И уште една желба имам. Да не им недостига ништо на моиве блиски. И на сестра ми,мојата друга половинаДа не ги мислам.
Не би можела да сум среќна јас, ако на нив нешто им фали.

Имајте убав ден другарки
Таков ми е денот ,денес сите ве сакам

 

Добар ден.
Кафе испиено, јадење не мора
Желби, освен да сме здрави и живи и умо да не нѐ напушта, друго не мора

Многу ми е интересна темата странција. Па очекувања, што како мислите дека ќе е, што сѐ сте подготвени да жртвувате.
Гледам на сите тоа ви е желбата.

Од денес почнува жештоко. А до вчера истураше дожд. Влага левел 9000. Не се диши

 

Само да се пријавам и да ве поздравам
Стасана сум до 542 непрочитани пораки
Белким до среда ќе ве стасам...

 

Многу теми имате никако да постасам, имав бурен викенд со многу телесни течности и многу нервози, читај одвикнував синко од пелени.

Кока кола претежно гола, ама во зима кога ми е ладно знам и со нешто облека. Ја би со алишта нагоре обавезно, ама се буни мм. Не би поддржала никој во неверство, не сакам да го имам уште тоа како товар. Нема да кажам ама нема ни да поддржам, не дозволувам и да ми кажат, пресекувам.

Неостварена желба ми е да ослабам, се трудам ама изгледа не доволно. Сакам да немам едно 30 кила. Ама пошто за тоа сама треба да направам нешто, односно да се откажам од благо, не се важи. Е сакам да имам трејлер, кампинг комбе, ама од оние убавите сосе вц, сосе се. Сакам и да се иселам од државава оти друго чаре нема. Е тука многу не можам да направам оти само јас сакам, другата половина не е сигурна. Сакам и да ги немам долговите, да имам повеќе за живот и да не се мислам од 25ти до 1ви како, понекогаш уште од 20ти се мислам. Трички желбички, ах да има една златна рипка.

Дете не е вришталче, мирно е, ама е во оној период Мама! Мама! Мама! по сто пати на ден. И нормално е, мама е се на светот, бар додека не дојде тета на гости де. Јас толкава љубов кон тетка и дете не сум видела, не брка сите по дома додека е тука тете. На баба му што му беше до скоро љубов за сва времена и вика Иш Иш бабо! Мислам дека би не мењал за тете одма.

 

Добар ви ден на сите!!! плус и Пецо...

Ве читам ама никако да пишам...за желбиве седам и си мислам, човек како старее е порационален и не очекува многу од животот, се сака колку се може...

покрај желбиве за иселеништво каде е најубаво??? како одредивте дестинација за селење ?
или се е подобор од овде?

п.с. секако многу се чуствува дека луѓево навистина си отидоа од државава..

 

Добар ден народе... и секако, Добар ден Пецо
Како поминуваат годините, сфаќам дека желбата "нека има здравје, се друго е небитно" е всушност најважната и најискрена желба што човек може да си ја посака....
Сте збореле за селење... порано имав желба да си одам од државава... откако променив некои навики во животот и почнав да размислувам и да се однесувам поинаку, ја изгубив таа желба. Едноставно, сфатив дека животот и тука може да е добар ако знаеш или умееш да си ја наредиш работата. Особено, последниве години често патувам надвор од границите, па така заклучив дека никаде не е идеално, односно секаде има добри и лоши работи... затоа дома сме едногласни околу таа тема.
Инаку, јас на работа, излегов до продавница, мислев дека ќе припаднам што изодев 200 метри по сонцево...

 

Добар ден на сите
Желби ...немам моментално. Ме фатило некоја мрзоволна состојба кон животов,ништо не сакам.
Деновите си течат, работа еден куп, се ми е слеано, најчесто не ни знам кој ден во неделата e.
Среќа што маж ми ми е светлината на животот, деновите се преживуваат само заради него.

 

Цитираното бе @zuto . Бев социјална, сега мајка констатирала дека сум дивурија, и веројатно е во право, скоро се што сретнав од човек во МК ме нервираше, најарно ми е да си ќутам, сама. А и родителите, мрчатори. И то. Може па до средината е, шознам, сите: лути стани си лути, лути легни си

За желбите:

Ако 82 ти е година на раѓање, ептен си престарена. Се се може, само да се сака

@WildMk е разумна особа и нема да ми е срам да прашам: шо е сене синапово? Не живеам таму, не ви ги разбирам овие често употребувани, мистериозни кодови
Иначе откако се оствари странството и нормалниот живот, мене некако желбите ми се потрошија. Или сум зен, или сум во депресија
Мислам, сакам јас стан како од @vitamina , со тераса и поглед како од @Yowannty ама да не е многу жешко, да нема комарци... уште не сум го смислила кај да биде. И летување на море сакам, исто го бирам ко стан да ќе купувам. Ама ко ќе смислам јас, рачунајте се остварило.
И сакам ммм да ослаби 15кг, ама тоа незнам колку зависи од мојата намисла

У последно време се почесто мислам, а да ја гласаме @NarCis@ за прецедник?! И тоа на влада
Ко ќе се оправи државата, може и морето до Гевгелија ќе стигне, нит за шетање не ќе мора граница да се врви

 

а како ви влага по дворови? немате огради?
куче не се чува врзано во двор, треба да е пуштено,ама дворот треба да им е добро заштитен,не смее да излага туку така.
Викнете инспекција,може ќе ги казнат што го шетаат неврзано,па нема да го пуштаат повеќе.
а за лаењето, и моето лае, ама јас имам усул,ако не прекине 5 минути одма внатре го прибирам...

 

Од сите желби најубава ама и најмалку осварлива е таа на Нарцис.
Јас секогаш се надевав дека ќе се оправи нешто ,дека ќе тргне и затоа никогаш не направив чекор да заминам туку се што правев беше за подобро утре овде.Ама нема фајде џабе.Но времето ми поминало овде заглавив со станбени и др.кредити со професии со кои вонстранство можам само веце да чистам и така...Се нервирам што и децава немаат желба за заминување и бираат професии со кои никаде не се оди.Ама ништо не можеш со сила. .

 

И јас многу сакам... ама скептик сум дека ќе биде...

Станица е на Фејсбук, со 'инспиративни мисли'

 

Е не можи така.. и треба да им се побуните.

 

Јас не сакам да си одам одовде, ако се прашувам лично јас. Маж ми уште помалку. Но, за децата би заминале и двајцата и работиме на случајот. Мислам дека децата би имале подобар живот и иднина надвор оттука. Мене искрено ми е страв заради сиот товар кој треба да го носам ако успеам во намерата, ама поголем мотив од децата немам во животов. Откако се родија, цел живот им го посветувам нив и навистина сакам да им пружам колку што можам повеќе.

 

Знаете ли колку ми е мака што тоне државата?Многу.Не знам дали бев мала и несвесна за се околу мене,ама се ми се чини како посреќни да беа сите.
Не мислам само на парите,богати нит сме биле нит ке бидеме,ама ете..ко наеднаш да отупеа сите,ко да се изгуби целата култура на живеење,онаа нишка што го држи достоинството на еден човек во секоја сфера.
Бев надежна до пред некое време,ама не повеќе.Миргација и исселување е многу нормална и природна работа,ама кога на 80% од граѓаните на една држава,цел и желба им е да ја напуштат,пиши пропало.

@zuto ги спомна децата.Па децата се иднината,што друго би било мотив.Во земја без можности,детето би имало приближно или за нијанса поквалитетен живот од родителите оти толку се капацитетите.

 

Јас ќе се надоврзам кратко.
Џабе е и бунење и расправање и пријавување. Ако не можеш нормално ко човек да се разбереш, се е џабе. Луѓе без осет. Осетот се изгуби.
Децата сакале животни, ако сакаат чувајте си ги дома, а не цел комшилук да трпи. Не знам колку кучиња се проврвчеа од што нели толку добро беа гледани, едно го згази кола, другото дал од глад дал од болест си умре, премногу слабо и истоштено делуваше... Сите беа така пуштени низ двор. Со последното хорор беше, кај пуштено цело време и чест гостин во нашиот двор па навечер ко ќе се разлаеше не можеш да спиеш летно време, а згора на тоа се собираа по него други кучиња огромни, да не можеш во сопствен двор да си влезеш или излезеш. Така комшиката настрада, ја нападна сосема друго куче кое беше дојдено по кучето од комшиите.
На сите жалби и поплаки добивме изговор дека "Нас се ни сметало".
Сега си имаат мачка...и таа ни е гостин понекогаш, еднаш дома ми влезе ме исплаши, бидејќи не очекував. Бар е далеку помирно.
Пред да земеш некое животинче прво треба да си свесен дека треба да имаш и време и услови за сето тоа. А не само да се земе и да се остави на милост и немилост, само да си се гледа.

 

Апсолутно заради дете сакам да си одам. Најлошо образование имаме у Европа и 82IQ просек. Само подалеку

 

Од мое искуство, ако веќе го најдеш "човекот" - ни една друга држава, удобност.. не е тоа тоа.

Тие 6 месеци мајнд блоуинг ми беа, оти имав пари, за сметки не му ја мислев, на работа никој не ме газеше... АМА...

Ужасно ми фалеше. Ама онака мислам физичка болка осеќав. А не бевме тазе да речеш, 3 години веќе бевме заедно.
А и моите колку ми фалеа... абе душичкава ми се дробеше на песок ситни парченца кога ќе го видев татко на Скајп.

Единствена утеха и мотив ми беше што знаев дека ќе си дојдам. Да немав точна дата на враќање, ќе полудев.

Секоја чест на оние кои можат да заминат, јас капа им симнувам.
Знам дека животот далеку ќе е многу подобар, ама јас барем немам храброст без најблискиве.

Само ако е нож до коска, за леб да се нема, би заминала.

 

@CameliaMiller така викаш оти сигурно имаш родители и роднини на место. Мене освен планиниве не верувам дека нешто ќе ми фали оттука. Се додека се маж ми и децата со мене јас мислам дека можам се и секаде.