Ние околу и преку 40...

И јас сум на 20.12. Кажи што убав датум а? Само со убаво да си дојде се Сесил..

Долг период имам немир на душа. Како на штрек. Ја заспав малата во положба за тверкање, со главата на желудникот. И пеев Mon beau sapin. Што знам пеев, што не си измислував. Шекспировски француски
Топличко во спална, уште да вееше убаво снег, ќе си пуштев и Ave Maria.
Викендот се изнагледав на трудници. Убаво е, ама нерви немам за гледање. Ми фали сон.
Болки ме фатија во 3:40 ујутро.
Станувај ќе се пораѓам. - Е кај ти текна во сред ноќ, не сме наспани.
Бев преплашена кога легнав на стол. Анестезиологот ми вика колешке ти ставив тоа, тоа, тоа и тоа. Јас:остави, ќе си умрам,страв ми е.

Али битно пред легнување и посакувам на свеки добра ноќ, се прекрстувам и се молам, господе те молам на сред ноќ водењак да пукне или болки. Така и излезе, мајке ми.
Многу сакав на 08.02 да се породам, така и беше.

 

Ептен си прониклива..
Ништо не ти бега

I like that a lot

 

Во која ординација работи забаркава?
Сакам да одам на преглед.

 

Анимал принт, со сини примеси, комбо опасно.
Као балканска ѕвезда сум, ги носам со волнени чорапи. Пред некој ден се заебавав и еве го... ми се дешава, и се бендисале на женава, од онлајн продавница ми ги порачала. Уште милионот ми фали...

И јас исто ко одам на лекар... немам више симптоми.
Ист случај со напад на бубрези и еднаш со висока температура, дома добив напад со грчеви, у болница се ококораив, а на еег покажуваше се. Адреналинот фуче.

 

Значи не сфаќам шали, знаев
СДК дека некогаш ја обожавам оваа @WildMk до толку што ми иде да ја запознаам, во принцип не сакам толку бучни и до толку без влакна на јазик особи ама ти си ми исклучок, барем вака форумски колку што те знам . Најинтересно ми е што иако гледа дека некој пробува да ја замолчи си тера даље
Немам јас интересни причи од пороѓај дека царски, таму нема што да викаш, башка јас кога сум уплашена, кај сум општо тивка, уште толку занемувам, да не беше мониторот на анестезиолозите што ми мереа пулс ќе мислеа сите дека сум тотално опуштена, а уствари ќе им го расипев од забрзано срцебиење . Кога ме задржаа со второво дента за раѓање, сама бев, појдена демек само за цтг, му звонам на мм да му кажам дека останувам во болница, се збуни тотално, ми вика што да правам јас сега, му реков ништо седи си на работа па дојди после 4. Кога ми се пушти, дал си ти нормална , се нацрта за 10м во болница , а јас стварно мислев да си остане на работа што па да се мавта низ болница додека не се вратам во соба
И пред да си легнам, да ја гушнам @Alishan30 што ме спомнала во темата форумџики што ја одбележаа годината, во категорија најфини, ме стопи бе . Ни на крај на памет не ми беше дека ќе се прочитам таму, не ја видов нотификацијата случајно прочитав, фала ти .

 

@M&M криво ми е што не ми текна во моментот повеќе да пишам, сега срам ми е да се навраќам и допишам, а требаше повеќе другарки од оваа група да пишам, овие од фмќ ептен се поддржале, гледам

 

Веќе подолго време се фаќам како размислувам за бебе (сигурно и овде сум спомнала)...сакам ама не можам да си дозволам ...ќе ми остане пуста желба само...

Двата природно ги родив...големата спонтано а малиот со провокација...
Првото искуство ми е преубаво а второто сосила ,грдо,болно и трауматично...ама се се заборава и секоја болка вреди..

Тажна сум и растррвожена...колешка изненадно ја изгуби мајка и...веста на работа и ја соопштија...сите филмови ми се вратија и мене...
Се изнаплакав...нема спиење ноќеска за мене..

 

Неможам да ти лајкнам заради вториот дел од постот, само ќе те
Тука сум, ако ти треба муабет. Пиши ми слободно

 

Нејќам да замислам за разделби без поздрав... особено такви разделби.
Имала проблем жената пред тоа?
Прашувам за да си направам триста филмови од ризик фактори.

 

Не очекував дека воопшто би ме спомнал некој,ви благодарам @Alishan30 ,@Dust ,@Rama.@WORRIED.BT

 

Смрзнав. Какао у кревет и малку мир. Бевме на декемвриско мезе кај сестра ми и будуќиот зет и животов е огромна чварка и тегла ајвар. Таа спие, струја има па нема, надвор прска нешто меѓу дожд и снег, не ми се спие, чувствувам некоја лесна возбуда за нештата што надоаѓаат и општо за 2020 што еве ја кај е.
Во сабота одам на книжевен фестивал во Струмица, ќе биде ноќевање и настан, едвај чекам. Татица ќе се чува со ќерка, ќе им биде забавно.
Кога ја раѓав, се чувствував како магарица. Имав неколку часа болки, се породив за саат- два откако ме ставија во сала. Не се дерев, ама пеев у најјакото. Мислам дека породувањето е најголема езотерија што ниеден маж нема муда да ја проследи до крај. Ние жените сме просто, сила природна. Пак би поминала низ бременост и породување, прекрасен чин, неверојатен.
Никогаш нема да го заборавам моментот кога ми ја ставија на гради, бела, розикава, чиста од многу вода што имав во мене.
Навистина животот е чудо. И покрај сите напони и напори.

 

Воопшто никаков здравствен проблем...барем не регистриран...
Утрово се чуле...планирала екскурзија во Грција деновиве...редовно си шеткаше така...од друга страна татко и е до триста болести..ама кому како му е пишано...не рекле џабе жут жутује црвени путује.

И после толку години нњ заклучив што е подобро-да боледува или да замине без поздрав...

Колку само иста ситуација...само што јас бев на одмор кога ми се јавија....од ум не можам да ја извадам...не можам...

 

@WORRIED.BT
Нема бегање.. ќе те потсети нешто, и има да ти фучи после главата со денови..
Знам како ти е
А сочувство и за колешката.

Си се смешкам под мустаќ... убо ми е
Од некои (и ти во нив спаѓаш), посебно ми е мило ко ќе прочитам вакво нешто

 

Ајде


Ииии


Толку од мене ко за ,,из ноќ"
Ај

 

Е Ајде
Јас на мм ќе го допијам
Божем не пијам кафе, ама го остави тој , па да не иде зијан

 

Заборавив да кажам што сонував
Као јас и @Lilit сме останале трудни во исти ден и веднаш сме пишале во темата -труднички.
Кога за саат време ни пишала и @Bridget дека и она ќе ни се придружи , со близнаци
Па коа сум земала да се сеќирам, као сум се исплашила да не ме 'нервира' таму.
Сори Бриџи, само сон е тоа.
Инаку баш би сакала да се најдеме таму

 

Добро утро другари

Маж со мене топтан на сите прегледи. Со раце држење со сВе! А тек по дома. Сега ми е смешно, ама тогаш се убивав од плачење дур паничев. Колку пати само сум отишла до вц и на влошка сум видела нешто, па викање по него да дојде и ја имаме истата ситуација многу пати - ја седам на шоља, тој над мене со флеш на моб за подобар преглед нели и двајцата анализираме структура, боја, мирис, споредуваме со претходно па неколку пати се деси да слика, палење моторот и на гинеколог да праша. Секогаш беше нормално, ама пусто паничење. Пред крај на бременост ми рече што ружни работи видел тој во животот ради мене, што не знаел дека постојат. И така беше до 5 месец. Тогаш имавме сообраќајка и доживеав лично просветлување. Дека колку ја и да се грижам и да паничам, секогаш може да се случи нешто кое не зависи од мене и за кое немам никаква контрола. Па после тоа се опуштив.
И на пораѓај ќе беше со мене да не завршев на итен царски. Ама му го земаа мобилниот, па има 50тина слики од целиот процес, горе-долу како да бил таму.
Пред месец дена прв пат ми кажа, додека ме чекал да ме породат, си мислел само да е убаво бебето. Му велам после цел ден што преживеавме, ти на крај толку плитко? Тој знаел дека се во ред ќе биде, гинекологот му кажал да не се секира пред да се разделиме.

Ниеден заб не сум праела со анестезија. Вадење само. Ама ми потемнеа дур бев трудна, џабе ги тенчев од четкање, не ми се свиѓа насмевката. Докторица Аннатх да каже дал ќе обелат пак природно или толку беше? Маж исто кај моја докторица забарица го носев и сакаше анестезија ме предупредуваше неколку денови по ред, го ѕирна таа и ми вели да му кажам дека нема потреба од анестезија 2 саати да му биде здрвен делот за толку малку, да пробаат без, па ако го боли ќе му стаи дополнително, му кажав и за убаво чудо прифати. Сега пак наредно ќе одел таму, значи задоволен е.

 

Добро утро.

Се успав денес. Во 7 станав, во 7.20 веќе бев на работа, а уз пат и дете однесов во школо. Кога стигнав, не знаев ни која сум, ни зошто сум тука кај што сум. Едно кафе подоцна, ништо не е сменето