Ние околу и преку 40...

Ајде сега не се вади. Признај дека нешто ти згрешил, а појма нема, па сега мило за драго му враќаш.

 

Dobar den drushtvo
Iako oblacno nadvor ke bide ubav den, sin mi ke si ima drushtvo za igranje, bratuced mu. jas stanav tetka posle nepoln mesec otkako se porodiv, vrsnici se epten, se e ubavo samo shto nemav bash dovolno prostor da mu se iznaraduvam ubavo, da mu obrnam poveke vnimanie, ajde sega nadoknaduvame sekako blizu sme pa cesto se gledame. Iako se mali ushte vnuk mi kako pomal sledi shto pravi sin mi pa on odma istoto po nego, uigrana ekipa se uste sega. Proshetani na vozduh, za zal samo niz dvor vremevo ne dozvoluva poveke, sega po doma se zanimavame, eee vaka so dve ne da oslabe ke se prepolovi covek, me premorija. Ushte malku pa na spienje i dvajcata, gi faka dremka.
Postov od 10 pocnav da go pisham, tolku zasega, nema vreme za pishuvanje.
Imajte ubav vikend, pomimete si go na najdobar nacin so najmilite.

 

Ех..блaзе ним кoлку немaaт грижи

 

Данке не ми го лути сватот Имам и јас за пеглање, кој е за помош? Кафе нудам Ја чекам золвица да ми дојде за шопинг да тераме за внучко нејзин, а после дадето ќе ми дојде со љубовчето мое, по телефон побара колаче и бомбони, 13 сакала, се стопив, детето ми прозборе на 5ипол години, душата ми е полна Биче весеље после, ќе биде забавно Денес значи е теткински ден

 

Јас ненаспиена. Не се спие луѓе
Цела вечер кашлам, затната сум цела, глава ме боли, ма цело тело ме боли од кашлање. Никогаш не ми се одразувала алергија на цело тело, сега не можам да функционирам. И мм е ист. Се менуваме, јас ќе престанам, па тој ќе почне и пак одново. Кај ние, па и комшиите сигурно не ги оставивме да спијат
Утрово тој се преместил во дневна, демек да ме остави да поспијам, а може тој од мене избега. Ама сум врзала два саати сон.
Сега вели да шетнеме , а јас гледам пак креветот да го фатам, не ми се мрда никаде.

Јас пајдушкото за мојата свадба го научив, оти срамота било невестата да не го игра. И само тогаш го играв.Еленото не успеав, покомплицирано ми беше.

@danichap кај го постираше фустанот? Само јас ли не го видов?

 

Забораив на кафе да ве викнам дур ги чекам тетиве и да се изјаснам за играорна, од 6 одев, вкупно 9 години, да не си дојдев во Скопје ќе продолжев уште 3 години најмалце. А сеа ојте на кафе

 

Добар ден .

Еве ме и мене, после 3 турбо денови со мм и црвчето. Што убаво било да си се шеткаш по цел деен .

Бевме 2 дена за Ср, имавме милион обврски да завршиме, и не завршивме се', ама најбитното, крвна слика за мене и црвчето направивме.
Излегоа супер и двете, на мене уште не ми се верува дека крвната слика ми е совршена .
Хипохондрик у крви, шта чеш .
Важно успеав и таму да се изнаплачам, јас и моето соживување со туѓите проблеми .
Во чекалната една женичка почна да расправа за татко и' кој имал цироза на црниот дроб и бил пред умирање и јас кога си се расплакав, едно што дедо ми пред година и пол умре баш од цироза (ама се мачеше 3 дена, не 5 месеци), друго само што си замислив да сум на нејзино место, трето од страв од моите резултати...
За пеза... Докторката вика сигурно и девојката поминала низ такво нешто, па се сети сега (не беше тоа, ама се' ми се собра), а јас не изустив ни збор, само плачев. Бруки .
Најжалното е што човекот закачил хепатит при давање крв.
Изгледа не важи секогаш правилото, доброто со добро се враќа .

Потоа отидовме во шопинг за црвчето да и' купиме облека и уште едни балетанки и само што ги проба првите кога рече не ги соблекувам и готово . И толку од нашето шетање, си ги земавме првите што ги пробавме. Арно што беше облечена со хеланки, ако беше со тренерки и балетанки....
И цел ден не ги соблече, исто како Пепа прасе .
Пред да си идеме, бевме пак во маркет да испазаруваме и надвор истура, врне, црвчето нагоре облечено со дуксер, надоле на балетанки .
Пак беа истите касиерки и кога ја видоа, одма, еее еве ја пејачката Енџела .
Неколку луѓе побараа и да ги чешла со чешелот, па морав да објаснувам дека тоа е микрофон, не чешел .
И таму се испофали за новите чевлички и си дојдовме.
И' купивме и таблет, ама не од луксуз, туку за да остане на свекрвата кога ќе одиме и ние за Германија, па да се слушаме на Скајп.

Сте поминале повеќе теми, па ај за некои по нешто.

Очи имам променливи како мене, зелено кафени, зависи каков е амбиентот наоколу .
А најомилен поглед, вртелешка .

За гледање на кафе, кога пиев тие 2, 3 години, си гледавме со другарките, се' си погодувавме, а најомилена желба ни беше да не' пуштат во барот (тоа пред да полниме 18 години ).
Се сеќавам еднаш не сакаше обезбедувањето да не' пушти, па јас лажев дека за некој ден ми е роденден, и обезбедувачот мртов ладен ми вика, убаво, ќе ти пуштам честитка на Експрес радио .
Младост, лудост....

За љубовта спрема внуче јас лично не сум осетила, ама сестра ми колку е приврзана за црвчето, тоа е неверојатно.
Многу луѓе мислат дека таа и' е мајка.
Се обожаваат, нагалено се викаат Фуфи .
Кога ја читам @mal.ecka, мислам неа ја читам.
Не сакаше да оди за Германија заради неа, се утепа од плачење .

@sanjaeva, твојата Миумиу е иста како мојата сестра.
Дипломат невиден беше како мала и од тогаш веќе 15 години си ја викам Слатка .
Понекогаш кога ќе викнам по неа, луѓето мислат дека се вика Златка .
Таа пак нагалено ме вика бише, а понекогаш ме унапредува во крава .
Баш некни го прочитала мојот пост од 1ви април и ми пишува (струмички оригинал):
Шо ма не се фаљаш оти си фанала спортска, КРАВО?
И јас, а дојде ли барем до спојлеро или скокна го него?
И она, аа, да бе, саа видех.
И јас, ај барем некој излажах, априлили .

@Pcelka94, среќен роденден со закаснување и се' најубаво .
@mami blue, @danichap, фала за информацијата, ќе извадиме ние за секој случај .
@galapce еве ме .
@Eli23, пак се враќам во старо руво, доста тие спонтани постови, концептот е сила, концептот е моќ .

Уф, што е многу, многу е, не мора да ме читате, доволно е по еден лајк да удрите .
Е сега да се пуштеше концептот по грешка ќе беше интересно .

Поздрав и убав викенд .

 

@zhap4e @Bozica1980 не знаев дека ќе ми правите друштво за кафенце.
Баш сте другарчина

 

Само да ве поздравам и да ви посакам убава ден!
Почна да излегува сонцето кај нас!

 

Прoшетaв,oднесoв чизми нa чевлaр,рaзгледувaв куфери зa син ми.Имaм дoдуше aмa не е мнoгу гoлем,пa се мислaм пoгoлем дa земaм.
А не ми се фрлaaт пaри иaкo не е тoa нештo безврскa.Кинески имa прифaтливи a вo Oфис плус oд 4000 пa нaгoре.Зa тaкви немaм пaри.
Ми пoсaкa душaвa чoкoлaдo сo лешници,aмa знaм aкo гo нaлегнaм друг немa дa прoбa.Купив млекo и чoкoлaдa зa гoтвење ,се мислaм дa нaпрaвaм индијaнки бaрем сите ќе се зaблaжиме.
Внук/a немaм.Вујнa сум,aмa претпoстaвувaм не е тoa тoa.
Сепaк крвтa не е вoдa.
А зa #душебрижници мислaм декa е пoдoбрo тoa oткoлку #злoбници...
Читaјте меѓу редoви...
Нинџa ќеркa ми oди веќе 9 гoд вo игрaoрнa,знaчи некaде oд 3 тo oдд.
Пред некoе време имaше пoст oд Инa мнoгу финa,демек зaштo oдaт вo игрaoрнa дa ,,рaстурaaт"ли oд игрaње нa свaдби? Пa штo знaм зa тoa,нo и знaм декa ќеркa ми си гo прoшетa Бaлкaнoв oд Бившa Југoслaвијa,Австријa,Унгaријa,
Рoмaнијa,Бугaријa,Албaнијa,Грцијa,
Турцијa дo Кипaр.Зa Мaкедoнијa не ни збoрувaм.Е лoшo е штo се е oд нaш џеб,aмa пa нејзиниoт куфер е препoлн сo нaлепници.Тaкa дa aкo сaкaaт сaмo нaпред.

 

Dobro utro ,jas i denes naspana,a sinko uste spie
Ova doslo 1 a jas vo 5:30 ispagam za na rabota ..
Kafe,pa rucek i pominal denot za mene

 

Јас отидов да трчам и не заправ неколку километри... Не ни трепнав, не се ни задишав. А цела недела немав трчано. Морав да извадам нешто од мене. Сега се чувствувам отапена, не ми се ни плаче, не ми се ни смее. Само седам и зјапам, од прозор можам да си го видам од каде што ме чува. Ме отепа атмосферава, после ќе фатам малце да избегам од тука. Нормално ли е да ми е вака? Од толку многу емоции да дојдеш на нула? Му реков да ми купи едно шише вино и чоколадо и да ме чека, ми рече нема проблем. Како издржа човеков ментално со сите перипетии, уште не ми е јасно.

Стварно ли се' се случува со причина? Е која е причинава? Јас ли згрешив нешто, дали животот ми внесе една особа до мене, а изнесе друга?

Си ја најдов тетоважата што сакам да си ја ставам и така. Ќе оставам некоја недела да ми легне идејата и ќе одам...

Не за друго, морав да си кажам.

Само ми е страв да не не ми биде ништо сега и наеднаш да ме потопи тага по неколку месеци.

 

@Doozy дедовците ми се починати одамна. Небројано пати ги пронаоѓам во толпата пензионери на автобуските, некој нивен карактеристичен поглед или движење. Се дури ги споменуваме тука се меѓу нас.
Биди храбра и гушкај се со умниот дечко. Некои можат многу да издржат не се грижи ти за него, остај го он за тебе да се погрижи.

 

Мило ми е што се олесна. Јас имам од оправдани причини негативно гледиште кон бракот што дополнително се потврди со мојов случај на пропадната брак главно од меѓусебно недоразбирање што он го реши со викање на помош на мама/тато и нувно непотребно умешување каде што не им е местото. И на нашиот брак и пресуди стерилноста т.е.мојата неможност од стрес да овулирам и он да ме забремени. Ме разбираш зошто си имала слична мака ти ја знам историјата и за поздрав и восхит си,ама ти си имала маж на место да те разбере и подржи а мојов беше мамин син.И да сум се изгорела и нема да гледам позитивно усште долго на тема брак,додека повеќето се мамини лиглиња и ако се оженат влегуваат во брак дека повеќето им се веќе трудни на сама свадба и трпат во дисфункционални браковаи синко/ќерка да рече има мама/тато што се мрзат од дно на душа.
Инкау за тоа дека си предвидела разводи на бракови на форумки ми е страшно дегутантно да коментитам.
Јас не можам да си предвидам утре што ме очекува а не дали бракот на таму си некој личност со која само се допишувам ќе и опстане. Не знам не е ни мое да си го пикам носот до толку во некој работи што можеби а не сум и компетентна да ги дискутирам со оглед што имам направено лош избор на сопруг и доживеав лош брак,па која сум јас да судам и знам што е добар брак???И на која ќе и успеел илине бракот?!

 

Знам... и малце е невообичаено, луѓево не ме разбираат, демек, не е мајка/татко, дедо е. Мене тој човек ме порасна. Сите убави спомени од детството ми се со него, беше побрлаво дете од мене. Стално да се зеза, да се задева, јас а, тој на... Не памтам некогаш да ме одбил за нешто или да ми рекол не, искрено, какви глупости го имам терано да прави. Глупости од типот на да ми лупи тркалца патлиџанчиња за да не јадам лушпи, па го терав и само тоа за шлллуууп што е да ми го дава да го јадам, он да го јаде другото. Или да ми сече лубеница и да ми го дава само средниот дел без семки и после цела лубеница така оставено, кај двајца или тројца ќе потераат цела лубеница. Или да ми надуе душек и да ми наполни корито со вода, надвор четириесет степени, јас под сенка оптегната, а он мораше да се шлапа во коритото. Или ќе ми се здосадеше, ајде крижи-мижи, ајде, ајде купи ми сладолед, ајде, без збор, се облекуваше и одеше... никогаш ама никогаш за ништо не ме одбил. Па и последниве 5-6 години, откако пораснав, не дека нешто се смени, пак се улавееше по моите фикс идеи, сите ќе не' караат, ние терај.

Плус разумен беше човекот, некои стари тргнуваат со мозокот по еднонасочна улица, он не, баш напротив. Комотно да си седнеш и да си правиш муабет, да му кажуваш за секојдневни настани, ама не само да те слуша и да ти клима, ами да те разбере што му кажуваш. За филмови, музика, во тек беше, сите пејачки ги знаеше од весници. Со друштвото мое се има зезано, шалено. Другари, другарки, сите многу го почитуваа и сакаа. И леле колку плачеше, ете на кој сум по плачењето... абе, ќе му кажам ми ставија десетка, ќе почне да плаче. Ќе ми даде пари за нешто (секој месец, редовно, додека студирав, како му беше тоа организирано, ако ви кажам ќе се изнасмеете) и ќе му кажам, тоа и тоа направив, купив, пак плачки. Ќе одам ваму, таму, пак плаче. Ќе се јавам дека стасав, ајде, плаче. Или ќе дојдеше со ќесиња, пазарел нешто, еве го на врата, му изгледало дека ќе ми се бендиса, да сум пробала. Ќе пробам, пример, банани и ќе му се јавам, еее, си ги погодил бананиве, го слушам шмрка по телефон и целиот сигурно светнат, мераци, ми ги погодил бананите или портокалите. Па колку пати, торби и торби јадење ми носел, ти спремивме, да не се мачиш... Повеќе беше засекиран за мене од моиве дома, моиве знаат дека немам мака и ќе се снајдам, ама он не, да ме испрати, да ме пречека, да ме однесе, пренесе, донесе... абре марула ми миеше и ми пакуваше во фолии, да не сум се мачела јас во Скопје, одма на готово, салата да сум направела. Еднаш одев на интервју за работа, имав некој стомачен вирус, се спремав да одам, кога слушна дека не ми е добро, одма дојде со колата и ме однесе до Скопје, па и плачеше по пат, оти ете, дочекал и тоа да види од мене, како одам на интервју за работа.

Сите си имаме омилени членови од семејството, ние двајцата бевме екипа, дрим тим. Имам уште сто работи да напишам, се заборавив. Не знаете со која гордост се претставуваше пред сите, пример, ќе се сретнеме на улица, јас со друштво, тој со пријатели, и одма - Аааа, јас сум и' дедо нејзе, или е, ова е внука ми и свети ли свети, мислиш внука му прецедник или цео којзнае каде.

И тешко е, не знам дали уште не сум свесна, дали се сеќавам на убавите работи па тоа ме држи... Не знам.

 

Памти ги и прераскажувај ги!
Дедо ми на смртна постела во болница им се фалеше на сестрите каква внука има. Ме расплака девојче.
Заслужиле нашиве да ги спомнуваме, сигурно и горе замараат со нас

 

Врне,врне а јас без чадорче