Ние околу и преку 40...

Братот Нинџа не не дружи веќе или јас не сум го сретнала.
Можеби ги соли нозете некаде...

 

Добар ден од мене! Времево и не е за на плажа ама па затоа е убаво за средување по дома. Ги тргнав сите алишта кои и се малечки на ќерка ми и решив да ги донирам на Црвен Крст. Едно време кај нас се зборуваше дека сета облека која ја донираме ја препродаваат како облека од втора рака па догло време се чував на таванот. Денес решив да бидам хумана.
Не сум ве читнала одамна. Сигурно кај сите има по нешто ново.
Туку едвај го чекам август, за да тркнам до на море
Мм инсистираше за одмор на планина и цело време муабетот се вртеше околу Банско, ама на крај испадна Драч во преден план
Се надевам дека убаво ќе биде. Не сум од тие Парадајз туристи Ич не тргнувам ако треба да носам нешто од дома или ако треба да готвам таму. Пред 4 години бевме исто во Драч и си има маркети па фино лепо ќе си купам таму.
Друго не знам што да кажам
Во гушкам сите и имајте пријатен ден

 

И јас утре фамилијарно со моите.
Мм е на работа, па ќе одам со нив да се брцнам пак во морето.

Преубаво ни е кога одиме фамилијарно, се надевам ќе имаме уште многу прилики.

 

Да ги искористиш сите можни

Јас мн патам сега што со мајка ми не појдовме некаде сами,што не ја прошетав некаде.Испуштив мн шанси и прилики .Сега е касно

 

Добар ден.
Фин денеска денов...интересен

 

Добар ден

Мене ме нема, на одмор сум и јас (априлили ).
И шо викате, монотонија ве тепа, а? Дојдете на моето, сами ќе се отепате .
Ама па убаво ми е, е ај сега .

Туку, каков одмор, какви викенди, какви бакрачи...
Мој доживљај моментално е што Енџела конечно мочка и кака на нокширчето, и тоа преку ноќ .
После три недели молење, па пишување петки по рацете (и моите ), мочање на нокширот (и јас ), плачење (и јас, сакав да ја фатам на карта на сожалување ), стискање по 8, 9 часа (само она ), се' додека не дојде време за спиење, па да мочка во пелена, конечно се опушти и сама почна и да си мочка и да си кака и три дена не е направила грешка .
Сега уште за спиење да ги извадиме и ќе биде права мома (моментално спие на гаќички, па да видиме ).
Инаку тие децата од мали се со факултет, никако не можеш да ја залажеш со нешто.
Порано кога не сакаше млеко за да спие, ќе и' кажев, сега ќе го дадам млекото на Кити и го дигав шишето накај вратата, и она викаше, нее, и сама си го ставаше во устата млекото.
Сега јас викам, ќе го дадам на Кити и ќе го подигнам накај вратата, и она се завртува накај вратата и чека . И ќе ме фати во небрано и јас сакам нејќам ќе го спуштам .
Порано ќе и кажев на зафрканција, ај Енџела да нане и она ќе почнеше да се буни, нее, ќе си седам...
Некни требаше да излеземе да пазаруваме и јас на заебанција и' викам, ај Енџела да нане (а само што беше станала) и вика, ај ќе нанам .
Се качува свекрвата, она кога врисна, оди долеее, ќе нанам јааас .
Едвај ја убедив дека не треба да спие .
Ќе и' кажам, ќе ти го изручкам голото газенце, и ми вика, не ми го изручкуви, тато лом ќе те напраа ако ми го изручкаш .

@sanjaeva, не да сум искулирана, и страв ме фаќа некогаш што на се' гледам оптимистички и како секое лошо за добро е.
Страв ми е само од болести и смрт на некој од блиските, на се' друго гледам како на период што мора да помине со надеж дека ќе биде подобро .
Почнав да ја држам Ун диета и препородена сум, стварно мрзоволноста ми била од таа мојата самопрајска диета .

@vitamina, честитки и тука од мене и уживај си во бременоста, не се замарај за глупости .
Јас овој совет си го сфатив буквално и во 9 месеци бременост плачев само 4 пати (еднаш од страв за мм, мислев дека го удри струја, втор пат татко ми имаше некој здравствен проблем, па помислив на најлошото, трет пат се скарав со сестра ми, за глупост нормално, и четврт пат се скарав со мајка ми за музиката за веридбата).
Цела бременост ја поминав во апсолутна смиреност и гледајќи Монк и Модерна фамилија (мм ми забрани хорори во бременоста ).
Можеби за тоа и Енџела е искулирана како мене сега .

@menelele, честитки и до тебе и со лесно да си ја износиш бременоста .

@Ana Marija 1, баш те помислив пред некој ден, жал ми е што баш со таква вест се врати .

Туку луѓе многу тешко било во странство без јазик .
Татко ми работеше во една фирма и сега фирмата ќе ја превземе нов сопственик и тој сакал сите работници да знаат германски .
Им поделија откази на 90% од вработените и сега се чека што ќе биде накај септември.
На некои им дале отказ лично, на некои им го пуштиле преку пошта.
Ми пишува некни сестра ми, му стигна отказот на тато по пошта и слика од отказот .
Кога почнав да си плачам, плачев, плачев...
Го заспав црвчето и седнувам на Google translate и што да видам, тоа не било отказ, туку соопштение од некој монтажен сервис дека ќе се прави проверка на некои апарати во станот .
А јас се отепав плачејќи, ццц .
Како и да е, лично му го дале на татко ми, така да....
Ај само со Господ напред, белки ќе се среди се' .

За мајките, мојата е иста како на @Bozica1980 #еднаемајка .
Или ќе те вивне во облаци или ќе те екне од земјата.
Ќе си фатам косата во пунџа и одма следи коментар, како бабицата од Попчево си (жена што пораѓала во нејзиното родно село пред 30 години ).
Некни пак, сестра ми ми пише, мама си ја смени профилната на фб и не и' писки на жената.
Викам, којзнае каква слика е ставила од Енџела.
Отварам, ШОК .
Опнала слика од мене застаната во форма на буквата Ф (слика што ја пуштив пред свадбата по нивно барање и на заебанција ги ставив рацете на половината ).
Пишам, одма, ама ОДМА да ја избрише сликата да не полудеам и јас .
И мајка ми протестирала, ама сестра ми влегла на нејзиниот профил и ја избришала .
Татко ми пак, коментира на се' и сешто, па сестра ми брише по него, и сите среќни и задоволни .

За манијачењето, јас манијачам САМО жени, а мм не знам што манијачи, знам само дека тешко му се погодува (во 10 години еднаш не е кажал, добра е ).
Што виде во мене (а ме виде и без шминка уште првиот ден ), питај Бога.
На свадбата ми пише, ја носиш ли бурмата да знаат другите дека си мажена .
Викам, ја носам веќе две недели .
Вика, две недели, а јас сум тука два месеци .
Викам, не ми се фаќаше пред два месеци .
Лудница .
Кога се роди црвчето пак, ја покажувал сликата од неа на сите живи и диви во Селект (од келнери до гости ).
Сега иста песна во Германија .

...И така, црвчето стана СУВО, ај бај .

 

Хаааај чикас!

Се пронајдов во зборовите на @joy1 па прво да кажам за тоа. И јас досега со мајка ми не сум отишла никаде од малечка. Некни седиме на балкон и на мене ми текна и викам ајде да одиме на еднодневна бар до Грција. И прво ајде...па и текна, немам пасош. Мака ми стана ептен. А тоа не е од немање, туку од немукает и научена да стиска и кога треба и не треба. А ја не возам активно, па не можам и низ Македонија да ја однесам некаде... Се ми е тоа во паметот дека кога ќе застанам добро на свои нозе, прво нешто што ќе направам е да им уплатам одмор каде сакаат. Тоа никогаш не ми излегува од глава, се надевам наскоро ќе биде.

Јас ќе шетам НА Софија. Конечно се кандисавме. Во петок ќе беснеам во некоја дискотека таму, да не ме мислЕтЕ. Остарев, може ова ќе ми е и последен пат којзнае. Не ми се верува бе дека душата ми се стегна за во диско, шта ми би, ова за на лекар одење да не е.
А богами и за шетка ми се стегна душава. Планирам да ја отстегнам деновиве.

Сончање сте спомнале. Ми дојде паметот кога неколку пати пола одмор ми пропаѓаше од изгореници, оти момата беше опрчена на сонце по цел за со боја да се стори. Во сред јули. И ајде после не црвена, накај модра станував. Нашлапана јогурти (и благ јогурт се клефтав еднаш оти само таков имаше, а пуста кожа пече), кисели млека, замотана во мокри чаршави...абе си се чудам на памет, детска работа. Последниве две год, не мрдам од под чадор освен за да се брцнам во вода. Бела се враќам ама си истерувам мирен одмор, а не како маченик некој.
На солариум не сум имала идеја никогаш да одам.

Жешко и денес, а јас се мрсулавам.
Aј да ве поздравам со едно раздргано песниче


На мене Марк Антони ми е секси мУж, иако е ситно како црвец и иако воопшто не е мој тип на маж.

 

Уникатна си ми

 

@Bozica1980
Чистo рaaт дa не си

Јaс и викaм- " немoј дa скoкaш нa бaзен и дa трчaш пo плoчките", oнa ми врaќa- "дoбрo мaм"
. . .
Пo 5-6 чaсa
Јaс и пишувaм- "кaкo си, штo прaвите...", a oнa "супер мaм" и ми прaќa видеo кaкo скoкa oд нaјвисoкaтa скoкaлницa

 

@sanjaeva за убаво беше
Кажи и на ќеркулец и мене да ме земе на базен, јас дозволувам скокање

 

Refi ma me naezi

 

И јас најмногу се плашам за здравјето на моите.
Впрочем како и сите.
На моменти ми се вртат толку многу црни мисли оти брат ми е многу мал.
Па после си велам Дафи свести се,мисли на убаво. Уживај во убавите моменти во животот.

Полнам батерии во сите позитивни работи ,за да имам во негативните.

 

Да,треба да се има позитивни мисли,ама кога ќе дојде до не убави работи,е тогаш е страшно
Јас од оваа гледна точка,се кајам за многу работи...на пример,зашто не направив вака,зашто не реков така.
Мајка ми многу пати ми викаше,кога ќе не нема нас,нашите зборови ќе ти бидат како камчиња и стварно било така...за многу работи се кајам

 

Јас само ќе пишам дека Џој откако се соочи со тоа, ми е голема инспирација.

Најголем страв ми е загуба на моите. Сум самостојна, ама помислата да ги немам, прави да се гушам.
Често не можам да заспијам од што ги мислам. Поминавме многу.

Татко ми е идентичен на мене и сме тим од секогаш. Мајка ми ми требаше многу време да ја разберам за да сега односот ни стане неприкосновен. Жал ми било за некои работи, може не се големи, ама од срце ме болеше и ми требаше да си простам за да продолжам да ја сакам. Ама пак на крајот сфатив дека и тоа ми беше резултат на стравот да не ја изгубам. На три години просведочив како е можно да ја изгубам, онесвестена дома. И од тогаш ми се врежа стравот, потоа само што почнав да читам, читав се и ко за беља статија - пушачите умираат од рак на бели дробови и ја молев да престане и тогаш одлучив дека ќе и бидам многу лута зошто не го разбира мојот страв и љубов кон неа. И од тогаш секој пат ја слушам како кашла, колку кашла, боја на нокти, крвна слика редовно да прави, да снима бели дробови, да прави спирометрија. Знам дека претерувам, ама...на три години траумата засекогаш ќе ми остане. Ја знам рационалната средина на случајов и консултација со доктор и нема просрор за паника...ама сепак...Сега сум возрасна, ама на три години животно зависиш од неа и гледаш како одеднаш може да ја снема. Сликата како вчера да било ми е во глава. Одеднаш ја гледаш мајка ти како губи свест и како пиле ја превиткува главата надоле, а ти мал и беспомошен. Не се сеќавам на ништо друго после, баба ми влегла.Уште немам храброст да работам на тоа, ама ќе морам.

И така. Сега односот ни е разбран, не дека некогаш ептен па не бил, ама многу ми е полесно да ја разберам за се што било. За секого својата мајка е херој, ама овде има многу да се збори. Еден деб ќе ја раскажам нејзината приказна. За неа гризам и би убила. Најтоплите очи и најнежната душа на свет, детска наивност има. Сега ми се јавува и ме поздравува со хелоу бичез, викам што правиш? Еве си купив лењирче и обетчиња, си ставив карминче и сега ќе пијам кафе. Некако мило ми паѓа кога е така...лелеава, интересна.
Секогаш биле супер родители со многу верба и доверба во мене. Разбрани и со многу љубов, дури и премногу. Татко ми ден денес ми врти на бебешки ми збори.
Да се раѓам пак пак би ги избрала нив...

Сепак, нека не ви е криво за ништо. Се што било било како што требало да биде правилно. И вие на 40 години, и јас на 27 сме деца, а тие се возрасните и тоа така треба да биде...иако е тешко за сфаќање, не можеме да бидеме ние повозрасни од нив и да поправаме се што тие не можеле.

Не е убаво да носиш вина за своите родители. Ако нешто рекле, па и не значи дека биле во право и дека баш го мислеле така. Сигурно не сакаат да го носите тоа бреме на вина, туку да бидете слободни и среќни. Ако почнам да пишувам како сето тоа се одразува па на децата...мора да се ослободите од тоа.
Нормално е и да се караш и да си преречеш и да се навредиш без да мислиш... Нема идеални родители, а и со тоа и нема идеални деца. Простете си... Во пекол минував да си простам за мајка ми и сега само чувствувам љубов. Немам вина, немам лутина...е страв уште имам...

Ме расплакавте бе...

 

@Viktorijaaa5 , ме настрви со пудинг, зедов лубеница за десерт, да не претерувам.

Ми се оди и мене некаде, да избегам од секојдневието. Мислам во недела да видам со брат ми да одеме до Охрид , на една ден барем. Убаво ке ми дојде.

Моите родители...
Тие се најпрекрасните родители што ги знам. Пријатели, другари, комплетно се.
Никогаш не сум зборела за нив, не знам, да почнам да пишувам ке ми снема зборови.
.. Или се плашам да си ги отворам чуствата, емоциите.

И сега се со мене, во моите најтешки моменти.
Ме подржаа во разводот, ми помагаат емоционално ,психички побрзо да станам на нозе.
Свесна сум за се, благодарана, не можам да им се одолжам и 10 живота да имам.



Мој омилен летен „десерт„ , да се освежиме, има доволно за сите.