Ние околу и преку 40...

Здраво мило ми е дека со бебчо е се супер кога само паѓаш па морам да те кревам ама тоа ти е супермен во акција.
А за пакетче тури некое чоколадо а шминки и разни тракаташки ЈUMBO да е живо и здраво па ќе најдеш нешто за ќере некој сет па нека ги шлака таму куклите .

 

Да ви посакам добро утро и добро расположение да ве згреам со едно топло чајче,неможам да се навикнам на Македонијава после неколку недели поминати на друг континент.На работа ми е тапа неможам да се ставам во колосек СРЕЌА нашата шефица ќе оди во пензија после нова година сакаше да и продолжат со договор Министерот не и одобри,така да Чао рагаци,АДИОС АСТА ЛА ВИСТА БЕЈБИ.
Имајте ми убав викенд.

 

Ventor -kolku ubavo zvucese nekoi 5-6 godini...pa potoa Nomigren...za pojadok,rucek,vecera...pa i za uzinka,pa noke onaka uz pat....pa koga veke nisto ne gi smiruvase migrenoznite bolovi-stikla i vo Filip ll.Fala bogu ,gospod zdravje da mu dava na Milev,ja resi covekot mojata migrena.
...

Sister,tvoja sestre e bas ovakva so uste edna koleska ...dodeka kolegata e mrtov seriozen pozadi ...vrzan i samo vika,poleka,krivina ....

 

Добар ден и од мене.Имаше периоди кога морав лексилиун,дијазепам или сл. нешто да се напијам,се надевам дека барем малку во тој период ме заштитиле,зашто на граница бев да одлепам.Или веќе сум одлепена ама сама не се сеќавам,па ве замолувам еве ако приметите опоменетеме ,нема да ви се налутам.За болки не пијам многу,барем досега,,крепев болка,,само нож до коска кога е.Наместо таблета за смирување посегнувам кон цигари,уште полошо ,во најтешкиот миг во животот за мене,ноќта и денот сум испушила 5 кутии цигари,незнам никотинско труење како не сум добила,можда и сум,но душата и така ми беше отруена.Периодов пред распуст,па тестови секој ден,кога еден,почесто по два,па околу преслушување помагам,демек се образовам,колку да не закржлавам де.

 

Дијазепам од 2 мг пијам на работа кога работата ќе тргни упм..Чувствувам дека и главниот си канализира стресс преку мене (јас сум најслаба карика таму) па едно две ќе видиш тој вика јас климам со главата, црвенеам крф во фацата, ќе промрморам нешто неразбирливо како оправдување или објаснување(без разлика дали сум моментално крива или не)..Потоа него му поминува(има добра душа во глобала ама пес уста)а мене ми се таложи на душата па се трујам..И така се во круг..
Немам анкс но совршено ги разбирам луѓето што патат и се трудат преку апчина да си го средат животот и да преживеат..
Без дијазепам досега најмалку 5 пати ќе си дадев отказ на работа и со пиштење ќе трчав и ќе бегав..Ќе го оставев малиот без леб и ќе бидев улава мајка..
Лексилиум 1.5 само во исклучителни ситуации кога неможам да заспијам воопшто..
Кафетин и парацетамол пијам и не трпам болки..Кога би постоело апче за среќа...

 

Здраво друштво
Дијазепам или шознам кој лек за смирување ми дафоа прв пат во живот ноќта кога почина мајка ми Низ годиниве се челичев и храбро останував простум и смирена а имав огромни неприлики. Затоа од трпи,ќути,трај, само по доктори заглавив а од таму секогаш со дијагноза - на нервна база ти е. Кога бев бремена со третото под надзор и препорака на гинеколог пиев дијазепам од 2. Не сум за ваков начин на "решавање на проблемите" - баш со тоа земи апче смири се, всушност ги заташкуваме проблемите привремено.
Инаку, јас на работа, со хартија во нос, ми течеше крв. Ми се спие ми се плачи.

 

Буби, огромен број од болестите се психосоматски, не е страшно да си помогнеме кога е тоа потребно (кога доктор ќе одлучи дека е потребно). Не може човек да биде здрав ако душата му страда. Стресот предизвикува хемиски дисбаланс во мозокот. Живееме во многу брз и стресен свет, за жал.

Не е тоа "решавање" на проблеми, туку помош за да можеме да ги пребродиме проблемите без посериозни последици по нашето здравје.

Со пикање под тепих на нашите душевни проблеми, си правиме само уште полошо.

Близок мој така заврши подолго хоспитализиран... не мора да е така.

Има инфекции со кои нашиот организам сам може да се избори, има и такви за кои мораме антибиотик да пиеме.
Исто и со нашиот мозок - има проблеми кои можеме сами да ги пребродиме, но ако ни треба помош, нема тука ништо страшно ниту трагично.

 

^treba da se znae kade da se,,podvlece linija"....do tuka ke placam,do tuka ke se raduvam,do tuka keif na g.zot ke si go pravam i sl...

 

Има ли шанси да избегам некако од предновогодинешните бирократски работни елаборати, извештаи и чуда?
Онака да си кажам само де.
@stetoskop е во тоа работата, умешноста да знаеш да ја повлечеш линијата. Некогаш ја повлекуваш и без да знаеш, без стратегија и без план. А некогаш, особено кога најмногу ти треба, можда ќе ја повлечеш ама и лесно ќе поминеш од другата страна.
Засега сум пилс оф. Ама не се знае ни кога, ни зошто би можеле да настапат. А многу често на шо сум се чудела и викала КОЈ - ЈАС? Никогаш!!1, е тоа ме снаоѓало...така да- си ќутам. Секој со своите потреби- ама вистински
Убав ден и убав викенд ви посакувам
Поздрав

ЕДИТ Од избор за форумџика на годината еден куп наши женски од темава. Само напред женски !!!

 

Го измерив денес Скопје. Купив подароци за родендените викендов па останува уште еднаш за нова година да излезам. Дечиња се радуваат на подароци.
Купив и за мене, може ќе биде облечено може не. Вредеше да се проба.
Јадев лешници од нога, сега комотно би можела да продолжам со јадење. Гладна ко волк. Да соберам детето а има уште еден час. Ќе подремам пред врата

 

машка работа и ти па се шегувам.
Немам паметно објаснување за ситуацијава. за малишаните твои

 

@Lilit го пишала она што сакав да го напишам за да одговорам на @CameliaMiller и @Rebecca_R . Кога во прашање е болест, лекови мора да се зимаат, ама најчесто овие таблети се злоуботребуваат и се користат како бонбони.
Животот не е лесен, сешто не чека и мора сами да се избореме. Јас барем сум на овој став.
Коса ми се расипа, притисокот хаос, висок па низок. Ама полека се враќам во нормала.
Мислевте таблета ќе спречи? Не. Само ќе збирав во себе. И потоа пак ќе пукнеше.

 

Друштво како сте. Ми фалите искрено а ми фали и државичката. Уф носталгија.
Ве поздравувам сите.
Околу темава лекови, практикувам во ептен крајни случаеви ако се мора. Ако не терам на почеток се на природно, со бабини иљачи нели чаеви маеви. Недај боже во потешки случаеви доктор, дијагноза препишана терапија не на сам свој доктор терапија.

 

Како може извод од мкр после 30 години да ми го издадат полн со грешки...и како таков е неважечки... На мајка ми податоците се неточни. Местото на раѓање и саатот ми го утнале, ај саатот мање више...

Јуле јас општо си пишав, не мислев воопшто на тебе.
Те разбрав и тебе. Знам на што мислеше.
За мене нема разлика помеѓу писхичка и физичка болест... Ист е третманот, иста е маката и болката.
Ама затоа и пишав - многу луѓе злоупотребуваат и кај нас нема некој што се бави со проблематиката - зависност од лекови.
Јас имам во околина личност која веќе декади е под лекарства и при тоа се препишани и се под надзор на психијатар. Фамилијата вика не е веќе за таблети, она вика не сум за таблети ама зависна сум... а тоа се лекови кои се таложат во телото и го оштетуваат.
А тек замисли што се случува со оние кои си лапаат на своја рака...

Од оваа дистанца се сеќавам кога бевме мали, ни викаа донесете кутивчиња од лекови на ликовно, ќе правиме нешто со нив. Кога ќе донесеа деца ехееее од дијазепами и лексилиуми, па ги гледаш учителките се шушкаат, а не ни било јасно зошто, па дома кога ќе кажев моите ќе се изнасмееа...мислам јасно им беше, не на маката да се смеат, туку на учителките. И така...тоа пред 100 години било, а тек сега како е...

 

Не секогаш таблетата е лек. Затоа зборувам дека таблета - да, ама од доктор. Истиот тој не мора да препише таблета, можеби ќе се одлучи само за психотерапија без медикаменти (зависи од самиот пациент и природата на тегобите).

Тоа злоупотребување и користење како бонбони е поради несовесно работење на матични лекари и фармецевти, не знам која е логиката матичен да одлучи дали треба да пијам анксиолитици или не, и сл. Се подразбира дека психијатар одлучува, ама нашиов народ, арно шизофреничар да е, ајде да криеме, на лекар да не одиме, што ќе рече народот... или најјак муабет ми е - сѐ ти е во главата.

Да, во главата ми е, ми фали серотонин.

 

Камелија, не тврдам и сум скептик по природа, другарка ми тврди дека мајка и ја излекувале од депресија и анкс со чигонг техника. Ќе го испитам ова и ќе дадам мислење.
Стимулација на серотонин може да се случи и природно.
Да си испиташ и витамин д колку имаш.
Исто така ако одиме по логиката дека хормон е во прашање, мене ми тврдеа дека секогаш ќе мора лекови да пијам за тироидата. Кај и да е 1 месец ќе правам без синтетички хормон, последните резултати ми се 1,2 тсх што ни во највисоката терапија ги немав. А според докторите физички невозможно беше без лек да бидам... ама ете...

Муабетот ми е, да верувам дека е ужасно, живеам во хронична терапија и имав акутни тешки состојби, но некаде помеѓу тешкотијата, скептицизмот и тврдењата најдете го своето лично нзс и покрај терапијата барајте ги алтернативите.
Мислам дека од сите лекарства кои ги натрупав во себе најмногу ми помогна визуелизацијата и муабетот сама со себе - јас сум добро и ќе бидам добро, ќе имам деца и ќе ги дочекам здрава и права и од тие деца ќе дочекам внуци.

Него...



Од таблети пијам вентор на своја рака и тоа без пардон. И номигрен. Кога ќе ме фатат мигрените...оди не пиј. Како да се наоѓам во пеколот.
Пијам и јас јаглен кога ќе ми снеарни.
Тие аналгин, вентор, парацетамол, јаглени чуда не ми спаѓаат во сериозни лекови...
А како открив дека тоа парацетамолот има екстра дејство и на расположение уште научниците да искочат со званични докази. Овој период беше, врв на колоквиумска недела, јас температура горам. Напиј се парацетамол - кај температурата ќе спадне него и расположение ќе ми се качи со се мотивација. Помина настинката, викам чекај на здраво да пробам, се напив - енергија пукам, расположение ко за колоквиумска недела ехеее, мотивација на нивоу. И си викам ааа вака ли се станувало зависник и од тогаш парацетамол пијам ептен ако сум снеарнета, се плашам да не се навлечам.
https://www.nhs.uk/news/mental-health/dont-take-paracetamol-for-painful-emotions/

 

Јуле, животот не е лесен, ама и од човек до човек има разлика. Еве во твојата ситуација на пример, ти како знаеш и умееш си се издигнала над проблемите и алал за тоа. Ама може некоја, после се, нема да успее од соба да излезе и од кревет да стане... И зошто? Само за да не пиела антидепресиви. Подобро тоа, отколку заробена во своите мисли, отсутна, неспособна за живот.

Не сум против, се што е со добро поставена дијагноза и одобрено од лекар, за мене е ок. Сите сме различни, сите различно гледаме на светот и проблемите. Еднаш мислам имам кажано, пак ќе кажам, моја комшивка е цел живот со лексилиум, па еве ја 70г. е здрава, права, поздрава од многу од нас овде.
Нејзе зелените кутивчиња од кога јас знам за себе и стојат на комода, на дофат.

Јас секогаш велам, подобро апче отколку срце да му испука на некој од стрес, па да го снајде нешто посериозно.

 

Погледнете ја темата за анксиозност само на форумов и ќе видиме колку е распространета. А колку само читаат и не пишуваат. Колку не ни биле на психијатар...опасна епидемија има во државата а сите молчат.
Сум видела што може да направат панични стравови, ама баш никому не би сакала да го доживее тоа па макар и на туѓа кожа. Одете на лекар, бидете упорни, пијте терапија и ќе биде подобро.