Ние околу и преку 40...

Не гледам ништо лошо. Консултација со кој ако не со родител. Кој има повеќе искуство и ти мисли се најдобро
Не мора да значи дека некој ако се консултира со родител е нестабилен и несигурен. И не мора да значи дека ќе биде како што тој ќе каже.
Некогаш треба да си ја олесниш душата особено пред важни одлуки.
Јас пример не сум таков тип. Позатворена сум .

 

Од премногу зјапања во компјутер,лаптоп,мобилен и гледање разни глупости на нив,потоа ни забрани докторот да му даваме извесен период ни игрици да игра,ни цртани на моб.ни јутјуб ни ништо,му купивме монопол и од Топер некои детски книги да ги чита,ако ми веруваш исчезнаа.И денес ако сака на Моб.или компјутер од 1 час повеќе не.

 

Добро утро девојчиња
Како што е редот, гледам овие поранобудниве го скокаат, ај јас како најмала, да ставам кафенце



Денес ќе биде забавен ден на работа осеќам, хпл. Денот по утрото се познава

Ај некоја тема бе интересна да свртиме, еве која реклама (по можност постара) ви оставила впечаток? Добар, лош, смешен... не е важно. Јас сега не можам да се сетам на некоја ептен стара, ама оваа ми е посебно убава реклама, иако не пијам воопшто турско, ми доаѓа да си сварам

 

Ајде девојки добро ви утро на сите...

I just wish this kind of morning

 

Утро женски и по некој господин
Тешка и болна тема е странство,и некако ко се што е надвор од Мк да го ставате во ист кош-Странство
Секој се води според сопственото искуство,перцепција и амбиции.
Странство не е исто во очите и главата на млад човек со огромен потенцијал и желба за наука,и човек со бугарски пасош кој сака да е гипс-картонџија во Германија без трошка искуство и што очекува да се збогати за една година.
Разочарувањата доаѓаат од неинформираност пред се,и нерални очекувања.
Апсурдно е да се споредува квалитетот на живот во западно-европски земји и Македонија.
Нашава е мала и млада држава и од памтивек некој не млати,не и се дава шанса да “пркне”.
Среќата нема врска со тоа каде живееш,не секогаш по дифолт ако живееш удобно си среќен.
Кога си надвор те фаќа носталгија и стануваш поемпатичен спрема фамилија и родна грутка,ако си во Мк на моменти ти иде „усвет” да фатиш и така.Живот.
Имајте убав ден,и сменете тема

 

Добро утро !!!
Странство несакам и таму не е мед и млеко и не врнат пари и живееш како програмиран и овде можеби е така но сепак ќе се видеме со блиски ќе шетниме...имам едни такви заминати и освен за работа и дома ништо друго незнаат,а можеби и до луѓето ќе да е ...
Камелијо топ рекламата ...желба да си сварам уште едно ако сум пиена...
Стандарт исто ништо ново само што на одмор ми се оди ...пукнавме дома зимово и после убаво било како па да не ...
Имајте убав ден !!!

 

D.utro
Kafe se pie i se vrtat planovi za rabotni obvrski...
deneska ke sum si domakinka,sarma ke vitkam,ke pustam peralni,ke se pazari za u friz.i sl.

Inaku se izraduvav sabajle-Kokicinja pocnale na zirkaat od pod zemja, ide prolet(taka ne ucea vo skola,predvesnici na proletta kokice,zumbul i narcis)

I toa...ajde ubav den

@CameliaMiller ,eve ti tema,ako e po keif, osnovno uciliste,site,desavki, ,,gluposti" cirkusi,uspesi,kontakti so soucenici od osnovno...
Abe aj tema,pa i podtemi ima

 

Сè е кажано. Уште и постот на @sesilija - толку реален, толку вистинит и толку точно. Сè од збор до збор.
Македонија допрва ќе пропаѓа. Уште повеќе ќе тонеме, оти не сакаме и не можеме да си го мрднеме газот за подобро, оти постојано наидуваме на опструкции освен ако немаме вујко владика.
Не се жалам дека имам лош живот тука, напротив. Ама тоа е благодарение на мм и неговата солидна плата за наши услови, што би се рекло дека јас од хоби работам. Мојата плата е мизерна за одговорноста што ја носи, и да мора само со неа да живееме, тешко ќе биде, не знам месец како ќе се преживее, бидејќи две третини одат само на сметки за две семејства, две куќи.
Напредување, надградба? Тешко тука - магистратура, како што рече некој, за своја душа ако сакаш, за специјализација не ни мислам, пошто без магистериум немам доволно поени за да се пикнам таму, да не зборам за сертификат за јазик (ако веќе го полагам, тоа ќе биде за странство, а не за овде) и просекот. Просеците на овие што завршуваат по модерниов кредит трансфер систем се неспоредливи со мојот, ама знаејќи дека ги напумпале оценките со препишување, јасно ми е дека мојот повеќе вреди. Оти ко телиња ме гледаат тазе дипломирани кога ќе дојдат кај мене на пракса. Јас барем знаев анестезија да дадам и заб да извадам кога завршив факултет, овие не знаат ни каде се боцка. Откако препишале на испит, се им испарило од глава. Не ги потценувам, далеку од тоа, ама жалосно е, навистина е жалосно што најголем дел на факултет се запишани колку да не седат дома, небитно што тежина има.
Фала му на интернетот, се едуцирам за новостите во мојата бранша, се трудам да ги применувам, ама тешко оди... оти тој труд, потрошен материјал и време треба да се наплати, а тоа малку тешко кај нас во најголемиот број случаи. Така што, тоа знаење си останува само за мене.

Повеќето што ги знам што се во странство, работат солидни работи, со факултет, со солидни плати, отидоа за да не се вратат. Не се осеќаат како граѓани од втор ред, во никој случај. Ама знам и такви што пред сто години си отишле од Мк, уште со тој „гастарбајтерски“ начин на живот, фалење и сето тоа, и уште на фб нонстоп ми ја величаат Македонија, а не сакаат да се вратат тука оти, нели, парата е послатка, е од такви ми е преку глава.

Ај доста беше... уште само ова ќе кажам, не сме сите исти, со исти очекувања, ниту пак сме сите носталгични. Јас немам проблем со носталгија, увидов уште на млади години. Сега знам тука да се пожалам дека ми фали мојот Охрид, ама и тоа е се поретко. И да се вратам, што би правела таму?


Ако сакате скролнете слободно

Ама може кафе да послужам

 

Само да се надоврзам на твоево.
Дента кога луѓево имаат пари за нокти, коси, кафани, а немаат за поправање на заб, се' е јасно со кого живееме.

Кога приватни часови по било што се 200-300 денари, а нокти се дупло повеќе.

До луѓето е.

На форумов само да читаме. Па да ти се одмили бре, опседнати со дневно политички настани, подалеку од нос да не се гледало.

Колку што има интелектуален млад народ иселен, дупло повеќе има млад народ кој не се бори за промени.

Смешно ми е што нема кој да се буни за работнички права.
Еден ќе се побуни, позади него никој не стои.

 

Добро утро кафе пијани сте!!!!!!!!!!!!!!!!
@dunika Малку со закаснување Среќен роденден
@Peco Среќна годишнина.
Пак за Странција разглабате.
Луѓе во Канада бев само три недели а веќе ми недостасуваше Домот тука во македонија.
А сосема како да си на друга планета каде што се функционира така да речам беспрекорно.

640 × 387 - radar.mk

 

Намали стимуланси - кофеин (кафе). Земи си чајчиња што опуштаат ко маточина.. Б-комплекс... некои миризливи нешта што ќе те опуштаат - ставај ги под нос чат-пат (коа ти иде да пукнеш) и најди си некои дестресирачки leisure activities.
И јас, деновиве, имам ист проблем.
Не е лесно да се биде животинка.

Добри дан, красни људи.

Муабетите на Ариел и Божа... јас можам да им се приклучам на рибарите...да купувам тазе леб и намирници.. да ги палам свеќите навечер, мењам сијалици, тресам чаршави... да барам луѓе за поправи-расипи, плаќам сметки... Само нет и лаптоп да имам

 

@zhap4e се тоа практикувам, само таман ќе се смирам некоја нова вест ќе дојде и пак така... кругот. За потешки дроги е работава, слабак сум ама ги чувам за потешките времиња.

Цела недела ми се јаде торта, никако да ми текне да си купам :/ Една ваква, за сите

Иначе и јас сакам риби да ловам. И во кујна да сум вклучена. Одамна го имам размислувано тој бизнис, мотелче во природа, дури и едно време мислев некое специјално ресторанче само за чај и колачи Идеи милион, пари нула

 

Кафе-испиено.
Појадок изеден.
Соба средена, алишта исперени, во кујна измиено. Нема што да правам сега.
Треба да одам во банка, ама уште не ми се излегува од дома, врнежливо и ладно.
Изгледа рано ќе почнам да готвам денес.
И сутлијаш ќе се прави денес.

Еве сега читам на аеродромот во Софија, закана за бомба. Ги евакуирале.
Ах балкане балканеее

 

Порано сакав во странство со маж ми и децата да одиме, секогаш викав -само подалеку од тука, сигурно во странство е подобро. Дојде време за зелена карта да се аплицира, маж ми цврсто решен да одиме во Америка, подобро ќе било за сите. Мене страв во коски. Зошто? Затоа што како прво не сме само јас и он, туку имаме и две мали деца. Второ, што немаме никого таму, Трето, што треба од 0 да почнеме. Не е само да ги спакуваме куферите и да отидеме и се ќе биде ок. Треба работа и сместување да се најде, а децата на кого да ги оставам дур сум на работа. А, немаме скршена пара за сам старт, ни за патот немаме, треба кредит да земеме. Никој не отишол така во странство, сам и без денар во џебот, па супер му одело. Сите што ги познавам што отидоа така, се вратија како попарени. Имам другар што работеше на брод, сега е во Австралија, студира и работи таму, ама има роднина што го прими на почетокот, дур не застане на свои нозе. И после толку години, сеуште е на црно. Ќе се врати тука па пак ќе замине. Вика, единствена опција да останам за стално таму е да се оженам со некоја од таму, за државјанство, инаку нема шанси државјанство да добие. Имам колешка што со години беше тука сама со детето, а маж и во Германија за стално. Успеа човекот некако да обезбеди документи, па ги повлече. Сега живот живеат, нема шанси да ја натераш да се врати. Другарка се омажи за Македонец што живее во Австралија. Се пресели таму и вика враќање назад никогаш.
Сакам да кажам дека сите што отишле во странство и се задоволни од животот и никогаш не би се вратиле е затоа што имале некој да им помогне, бар за сместувањето,а тоа е она основното. Сега со овој памет, да сум без деца, би отишла, макар и на ризик, па ако не бива ќе се вратам, има тука секогаш каде да се сместам. Ама со две мали деца, со станбен кредит и без човек што може да ми помогне таму некаде не би се осмелила. Ама тоа сум јас, други без проблем одат, ќе си ја пробаат среќата и ако не бива, се враќаат. Затоа темава е тешка, зошто секој различно размислува и постапува, и дефинитивно не е за осуда ако некој од странство реши да се врати назад, па колку и да гледаме дека е тука тешко и да не речам мизерно за живеење.

 

Ние фамилијарно сите имаме бг пасоши, да утре не дај боже што и да се случи имаме отворена врата на повеќе места низ еу, искуство имаме и двајцата низ еу, знаеме исто така повеќе јазници.
Затоа и не се плашам да одам дома.
Не се плашам ниту од иднината што ќе ми донесе, јас сешто проживеав насекаде се селев, не ми е проблем повторно да го направам истиот чекор ако затреба.
Сите сте си во право за себе самите. И сите најдобро си знаете за себе и своите можности.
Се друго е излишно да се коментира оти не сме сите ист калап.
Тоа е тоа народе.
Фала ви уште еднаш за сите зборови, за подршката и за се.

Ќе одиме напред сите како знаеме и умееме ама да не се откажуваме
Убав ден.

 

Пред некоја година, во едно мало грчко селце, јас и сопругот во ресторанче, преубаво, скоцкано, интимно... јадеме тестенини со октопод... најубавите у животов. Следниот ден одиме, на истотот место, заради добрата храна, и пак некое превкусно и совршено декорирано јадење. Му кажавме на келнерот комплименти до шефот на куја.
Пред одење, ни стигнува некој десерт од круши, ни го носи шефот на кујна, кој всушност е и сопственик на ресторанчето. Вика благодарам за зборовите, ве частам десерт... да ти е грев да јадеш од шреубаво сервирано и да доживееш краток оргазам од вкусот.

Секој ден јадевме таму вечера, и по некое време, пред да си одиме, не виде, ни даде по едно јаболко, вика еве органско, непрскано, за попат. Го прашам, човек, зошто живееш у село, кога ти си роден за Њујорк? Совршено готвиш!

Вика, не ми треба мене Њујорк, тука имам свој дом, имам поглед на море секој ден кога отворам очи, семејството е до мене секој ден, пријателите ми се тука до мене, имам пари ако сакам да одам на одмор во Њујорк, ама срцето ми живее тука. Ја работам работата штио ја сакам, имам мој ресторан, немам шеф кој вика по мене. Тоа ме прави среќен.

СДК, среќата секој ја има на различно место. Мојата е во куќата со маж ми и детето, и ич не ми чуе за никој и ништо друго.

 

@Lilit тука сум да те замолам да ми зирнеш во картите.Многу ќе ми значи во овој тежок период незнам кој по ред во последните 10 години.
Доколку си во можност се разбира..не би сакала да бидам напорна но многу би ми значело..

Инаку од темата што ја имате само морници ми поминуваат низ телото и душата ми плачи.

 

Абе некаде во смешки имаше една сликичка, као женава прашува за цена на кондури и дали има број 41, а под неа маж ѝ одговара да не ѝ праќаат не можам да ја најдам, ај хелп.

 

Ми донесоа торта бе животец, волку радост за тортата не толку, колку за вниманието
Купете и вие некому торта денес