Ние околу и преку 40...

@Lilit честитки, ти посакувам успех

@CameliaMiller побрзо да оздравиш
Ќе испадне се фалам, ама и јас бев и сум ептен смирена со детево... Во ниеден момент не испаничив и покажав слабост. Затоа што знаев дека сум сама со него и дека ако не сум силна и храбра нема кој да ми се најде... Уште ми се смее ко ќе ми текне како го бањав првите пати

@Skorpija25 да ни пише нешто

 

Она првите 10тина дена не го бањаше, ги остави бабите ќеифови да си тераат
Друга ќе се нервира, она нееее... од прв ден на сите го даваше. Викаше - колку побрзо се научи на галама и на чување од други луѓе, толку мене после полесно ќе ми биде.

Сега сама го чува пошто сите се на работа, ама тогаш на почетокот, баш онака лабава си беше

 

Јас баба сервис немав, маж и свекор работеа... На јутуб барав туторијали за како да го капам Исто, на сите го давав, со музика пуштена, смукав, готвев дур спиеше...

 

Исто, исто. Она ги изненади до душа, бабиве секако планираа одмор да земат, ама таа ептен на почеток на 9ти се породи, па 2-3 дена беа изненаЏени дур се распоредат.

Она исто како тебе, ќе го успие и си брка работа, ама па сега тој без галама нејќе да спие. Па видоа - не видоа си ставија телевизор во спална, пушти некој музички канал и мали нема гајле дуфта.

Многу ми е смешен што си има омилени песни, на пример многу ја сака онаа Олд Мекдоналд хед а фарм, таков кенка нешто се буни, пушти му ја песната се смее.

Ќе речеш мало, само што направи 2 месеци, ама знае бе

И има еден таков како електричен релаксатор, тој нешто нејќе да спие се бори, ќе го стави внатре и одма очи му се затвараат, сакал нејќел... посилно е од него

 

Абе, остај, рано е за паничење.......

И јас на почетокот не паничев. Во принцип, до ден денес не паничам, и да ме исплаши со нешто, се контролирам колку што можам за да не ме примети.
Неколку пати ми има срцето застанато.....кога со брзина на светлината топломерот отиде до 40.8, нецела минута го држев, не сакав финалната бројка да ја дознаам. И кога закачи рота вирус, па не можевме да го разбудиме дека прегладнет, немаше сила за да се разбуди, па после на сред јадење се клатеше на столче, не можеше рамнотежа да одржи, ќе колабираше пред дехидрација беше.
Никогаш не ми беше проблем сама да го чувам, мене и да ми треба очајно, немам баба сервис на располагање. Јас сум 24/7 со него без помош од никого. Затоа кога доаѓа баба сервис тука, пак сум нон стоп со него. Не можам, навика е, ме прават будала дека не користам можности додека се тука, ама не можам да се замислам поинаку.

Овој усисивачот го обожава, ама затоа Румбата да не ја види како работи, бега ко попарен од неа

 

Стравот е од тоа какво ќе биде бебето, и јас немав помош од никого со ќерка ми, преку ден си спиеше ни музика ни галама и сметаше а на вечер плачеше нон-стоп( бабата од другата страна еднаш се понуди да помогне една вечер за да можам да спијам, бев со пост породилна депресија и инсомнија, ми препишаа апчиња за спиење и ај барем една вечер да одморам, та си ги испита нејзините апчиња пред мене, сат по касно ме разубедува тогашниот сопруг и вели станувај бебево се одра од плачење незнам шо да правам а мајка ми спија грчи топ не ја разбудува, детето беше оставено во нишалка не врзано на нај голема брзина беше пуштена нишалка та а госпоѓата пропадната во длабок сон и нормално од тој ден реков не ми треба “помош”од тебе) негде докај 5ти месец малата беше зверка, ако и ова се погоди ко сестра му, ќе отидам јас по петлите, плус тогаш бев 26год.по млада по здрави нерви сега сум 36 и не е исто, и по самава бременост се познава разлика. Знам дека ќе дадам се од себе и нормално мое дете моја одговорност а не на бабите, но убаво е да се има некој што му веруваш барем еднаш во неделата да те замени ( ах мајко шо не си по блиску ) Тоа е мојот страв, не сакам уште една плачка.

 

Добро, тоа се работи за паника, јас зборувам за нормални ситуации... на пример, бебето плаче од грчеви, јас паника 300, она ќе го земе, полека, смирено. Другиве другарки не ми се толку смирени со бебињата.

Или пример, не се оптеретува цело време да гугла и да чита, што ќе и' каже доктор - тоа.

Јас сум ептен Миле паника, затоа и' се воодушевувам на смиреноста.

Спремајте сите нерви - ортоми, оти јас и бебе...

@ane.bella јас сум била плачка до година, моите на смени спиеле. Не сум цицала, со ад грееле прегревале по цели ноќи. Само во кола мирна сум била
Ама ете сестра ми па беше бајче, јас имав 13 кога се роди, мајка ми ќе ја надои, пресоблече, па со мене со саати без проблем седеше. Онака вистински да заплаче не се случило. Ако е покакана или гладна само. Ја боцкаа, па ни тогаш не плачеше

Сакам да кажам ако првото било плачливо, не мора да значи дека и второто ќе биде. Мајка ми мене на 23 ме родила, сестра ми на 36. Со сестра ми се' и' беше многу полесно

 

Едит: она уште сега е немајка, заборави оти зелка не смее да јаде, па се накрка сарма за Бадник... да, два дена после не спиеа

 

О, Камелија, ако за грчеви и слични секојдневни работи се паничи, кај ќе и биде крајот Тешко е оти не можеш да му помогнеш на бебето во тој момент, инаку нема зашто да се паничи за тоа.

Што убаво вака за каки и пелени кога те читаме

 

Сестрана сум јас, ама а фатам за каки да зборам по раче ме маваат
Па еве другиве баш паничат, мислам дека и јас ќе паничам... затоа би си ја земала со мене

Ич не можам да поднесам беблак кога плаче, срце ми се кине.

 

Мајка ми и таа ми кажува јас сум била многу мирно бебе глас не ми се слушало,, а сестра ми и брат ми уста не затварале. Ај да се надевам дека ќе биде ко во вашиот случај . И само пак да не ме фати пост породилна депресија, то е нај страшно нешто што сум го преживеала.

 

@mareane
@Elissa

 

Не знам кога треба да се породиш, ама ако е на пролет само надвор му е мајката.
Мајка ми со мене веројатно имала постпартална депресија, ама 91ва немало кој да и' каже. Ама па смотана од дома не искачла, демек оти зимско бебе јас (сега за некој ден ми е роденден). Сестра ми на крај на декември е родена, ама мајка секој зрак надвор го искористи. Бебе замотано, не можеш да го најдеш каде е во количка, ама макар 15 минути надвор беше на воздух. Сама викаше - пак дома да се затворам нема шанса.

 

Средината на јуни ми е терминот, летно бебе, и тоа е планот штом се опоравам од царскиот (закажан царски имам,знам знам немајка на годината ) право со количката в парк. Првото во декември ми е родено и немав многу разшетувања првите неколку месеци.

 

Срам те било

 

Ха,ха,ха... Ај да си признаам втор закажан царски ќе ми биде, за ќерка ми и сама го одбрав датумот сега оставам на докторот да го каже датумот. Ќе бидам прогласена за немајка на деценијата

 

Браво бравичко и среќничко

После скоро 15 дена успеав да ги стокмам документите за аростократот. До душа прва рунда. Сега ги праќам во соседството, па они да извадат што треба врз основ на нашиве, па после пак јас врз основ на нивните, па увоз, па пак документи, па карантин, па кончен амин.
Луѓе каква администрација
Па тоа правила, прописи чудесии.
Замислите да требаше да го донесеме за некое такмичење
Сите си одат ние џиха џиха стигнуваме

После некој ќе ми каже дека сме јаделе аргентинското месо од дедо Ное
Абе ај

 

Сакаш да кажиш нешо?

Ова во Ју-Ес-Еј? Оти знам дека таму беше, или грешам....има индикација?

 

Да,да во Ју Ес Еј. Овде штом првото е со царски наредени пораѓања од прв преглед докторот ти кажува дека ќе биде пак царски, ако мајката инсистира да оди на природен и ако се е ок докторот прифаќа . Јас не сум толку храбра па си се пре радував кога ми рече: знаеш ќе биде царски рез и дека ќе треба да закажеме една недела пред терминот
Не дека царски е по лесно, маки се тргаат и така и така.

 

Не знаев дека е така. Е па добро, со лесно само!