Поддршка за сите оние што сакаат да забременат

Се изначитав баш во врска со ова,и мене ти кажав исто ми е,со години имав на 28 последнава година од 27 до 31,а пред 5 месеци дури 36 ...

 

Истиот редослед и јас го имам да, а од што е можно тоа да биде така не дека се замарам само чудно ми е зошто така се поместува циклусот

 

И мене ми е хаос од ко почнавме со обиди

 

Држе вода да бидејќи сме напнати дали ке ни дојде, па симптоми си наоѓаме и од самата стегнатост на телото ни доцни точно е, а порано оти не сме се обидувале и сме си биле опуштени и затоа на време ни е доаѓало.

 

Дечки, денес имам болки во јајници. Многу ми е рано за овулација а кога ми настинуваат не ме болат туку имам печење. Сега не знам дали за настинка се работи или може да е нешто друго. Имате појма од што друго би болеле? Се нешто за викенд ми се случува значи...

 

мене веке втор месец ми е изгубена, никаква желба немам

ми се изремети скроз, поготово првите неколку месеци, послето се научив да не се притресувам

 

Драги сестри по неволја, дојдов само да ве поздравам за последен пат зошто знам дека премногу се поврзавме сите на темава и не сакам да ме снема одеднаш, па некој да си помисли Еве ја оваа остана трудна и заборави на сите нас и сè што беше. Напротив, не сум ве заборавила и вечно ќе ве носам вас и оваа групна болка во душата. И токму тоа е проблемот, колективната болка овде е преголема за мене – можеби сум поголемо жениште отколку што мислев дека сум била ама не сум ни јас семоќна, очигледно.

Ви пишувам со кнедла во грлото, камен на душата, кактус во градите, да ви кажам дека вчера дознав дека тишината знаела да биде најстрашното и најгрозоморното нешто на светот.

Бевме да го чуеме срценцето на нашето бебче, на нашето чудо што го чекавме подолго од година и месеци, на нашата душа за која веќе си одбравме име и го галевме мешето со недели и несудениот татичко го бацуваше секое сабајле и секоја вечер. Ја ставија сондата, јас на креветот; маж ми и мајка ми од другата страна на завесата (и мајка ми работи во Систина, на смена беше па нетрпеливи сите влезе со нас).

И тишина. Досега не сум знаела што всушност е тишина ама вчера научив дека тишината е отсуство на ту-туп ту-туп. Тишина е кога докторката треба да каже нешто добро, а ќути. Ги броев секундите во тишина, ја погледнав како шара со очите, ја свртев главата, си ги зарив ноктите во бутот. „Кажете нешто“, викам. „Пффф,тоа е“, се туфка. „Растело до шеста и пол недела и застанало... Требаше да биде двојно поголемо за осма недела. Тоа е. Жал ми е“. Ах, Боже, што значело да ти се скрши срце. Го слушнав како пука, КККРРРРЦЦЦЦЦЦ, како се кршат соништа, љубов, надежи, планови. Извикав само, Господиииии! Рикнав да плачам, ја бутнав да ја извади сондата, гола, ранлива, боса. Маж ми дотрча да ме гушне, да ме смири, тишина и од таа страна на завесата, во тој момент на афект го бутнав и него и само викнав, Мамичкееее! Мамооооо! Клекнав на земја така, она ме гушна озгора и посакав само пак да сум мало дете, да може моја мами да среди сè, да ме баци за да помине, да ја земе мојата болка.

После сè беше мешавина од гласови и информации и совети и утехи и бедоксини и дијазепами и солзи и сцени. За неколку дена киретажа. Жива сум уште денес, не знам како. Чука срцево некако, а скршено е. Трудна сум, подуени гради, подуен стомак, грчеви, а бебе нема – барем не живо. Мајка сум, без дете. Докторката само рече, Оставете ја нека се исплаче, ова е многу голема болка ама мислам дека никој не знае, освен тој што поминал. Па дури и не сите што поминале, зошто кај некого се фатило од прва, од втора, без мака, без страдања, а кај нас, ова требаше да биде нашето чудо, нашиот среќен крај, не уште еден несреќен чекор во бескрајната низа.

Дали е уште едно искушение не знам, дали ме тестира Господ до каде ми е силата и лојалноста и преданоста, не знам. Знам дека нема да се откажам од Бога и од мојата вера. Заспав со молитва, станав со молитва. И ќе продолжам да се молам за нас и за сите вас. Само не можам веќе да го посетувам форумот, не можам да ве читам, не можам да пишувам. Премногу сум емотивна и кревка и дел од мене умира со секој ваш тажен пост, а не остана уште многу од мене за да го давам така. Ве сакам сите, верувајте ми, иако не ве познавам. Плачев со @Bebulleee, со @pandelka, со @bubalce, со @delvi, страдав со @kukla21 , со @CocaColla, со @*sisi*, со @Mari-Ja, се радував со @newring86, со @BirMelek, со @LadyC ... Бидете силни, мили мои, молете се, бидете истрајни и не губете ја верата. Ќе дојде и нашиот ден, а за овие страдања горе нè чека награда. Добар е Господ и милостив, иако некогаш допушта работи што ние сега не ги разбираме.

Му ветив и на маж ми дека веќе нема да го читам форумов, ниту пак што било друго на темава, зошто гледа и он колку тешко ми паѓа, па не ми пишувајте ни пораки, залудно е, нема веќе што да се каже, иако знам дека сочувствувате. Искрено, искрено ве сакам сите; вие сте единствените што вистински ме разбиравте и со тешко срце ве оставам ама долгорочно, вака е најдобро. Ќе ве имам во мисли засекогаш
Можеби ќе навратам некогаш во иднина кога ќе бидам доволно психички закрепната да видам дали некоја од моите најдраги овде останала трудна зошто нема нешто што повеќе би ме усреќило.

 

НЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕ
-Како е можно бе како.... Читам и плачам зошто мора да е толку суров животот и да не измачува. Не тера да поминеме по еден многу трнлив и ранлив пат.
Дали е ова искушение и ЗОШТО ?

- Многу те тешко да се мачиш со години за бебе а уште по тешко кога мислиш дека е готово дојде твојата среќа ти се случува нај лошиот кошмар. Знам душо СИТЕ знаеме како боли..
Ние знаеме како поминуваме еден обичен ден кои за нас е 1 век.

- Биди силна и не ја губи вербата во Господ, и ова е едно негово дело- ново искушение. Одмори малце од форумот но не не заборавај. Следното логирање на форумот да не известиш на добри и позитивни вести.
Те гушкам нај силно мила моја, плачи исплачи се. За утре да ја крениш главата горе и да продолжиш со нови сили............

 

Jas se skrshiv, nemam zborovi. Gospod neka ni pomogne na site!
Se rasplakav, zimi majka. Zoshto mora tolku d boli?

 

Со таа кнедла во грлото, камен на душата и кактус во градите бев и јас додека те читав.
Очи полни солзи, студ, разочарување..
Сакам да кажам многу, но од уста збор не излегува.
@Dear_Thing ти испраќам силна виртуелна прегратка.. Многу ми е жал, многу, многу...
Јас ја почитувам и потполо ја разбирам твојата желба да се изолираш.
Тешко дека некој од тука ќе те заборави, јас сигурно нема.
Ќе чекам да се вратиш, но не во темава, во било која друга, само не во оваа..
Ти посакувам се најубаво.

 

Јас сум спеечлесс

 

Samo SEMOKjNIOT NAS BOG znae zosto ova mora da bide vaka...
Ja osetiv istata bolka I nikogas nema da ja snema od dusava moja iako site mi velea "ke pomine". Na site okolu im pomina samo mene ne, mozebi zakrepnav I spremna sum za nova bitka, no dusata boli..bolii...
Silna pregratka mila nasha... Nema da te zaboravime!!!

 

Леле колку се натажив мила знам дека што и да кажеме е само збор и никако не можеме да те утешиме,Ова е тест на животот за сите нас да видиме колку сме силни,Сите ке го добиеме тој божји дар но по најтешкиот пат. Плачам заедно со @Dear_Thing и со сите овде,издржи мила моја сите сме со тебе и најсилно те

 

Драга моја, солзи и зборови не се доволни за ова што го прочитав. Немам утеха. Биди силна жено моја...

 

Nemam sto da kazam......................

 

@Dear_Thing , те гушкам најсилно мила, исплачисисе .. Болката и празнината ќе горат и параат душа, а и тегчето на гради ќе си тежи, но Дедо Боже дава сила, верувај во него како што си веруваш, тој ќе те издигне и повторно исполни..
Мн добра позната и кнедла и кактус и се...ама остани позитивна милимте, ќе дојде и нашето-верувај во тоа и повторувај си го постојано, и ова искушение ќе го пребродиме, ќе се изненадиш колку си била силна- ти кажувам од болно мое искуство..
Иако нема да пишуваш, јас ќе те мислам секогаш.....
Те гушкам, биди силна...времето не лечи, само те учи да живееш и носиш со болката...

 

@Dear_Thing што и да кажам нема да те утеши...знам како е...само ќе те гушнам силно и ќе ти посакам од сега натаму само убави и среќни моменти

 

Мила многу ми е жал. Собери сила и мисли на позитивно.... Бог ќе те награди верувај секое лошо за добро е . Немам друго што да кажам биди малку изолирана од форумот и прави нешто што би те исполнила и направило среќна. Ке успееш пак само верба и се ќе си дојде на свое. Те гушкааам најсилно мила @Dear_Thing