Поддршка за сите оние што сакаат да забременат

Чим мислиш време ти е

 

Лелее абе не сум ни мажена уште на факултет сум, ама тоа си дојде така незнам од каде, ме загрижува ова.. Загреани сме со дечкоми чека факултет да завршам и свадба.. ама сега.... незнам што да кажам..

 

Ако ме прашаш мене што порано тоа подобро, па ако мислиш дека си спремна ич да не му ја мислиш. Колку порано толку повеќе време за обиди и поголеми шанси

 

Кога треба да дојде ќе дојде само по себе,дали на 21 дали на 25 дали на 30 не прашува... како е пишано така.. Еххх ја на 21 на пр. не ни помислував за дете,алергична бев,на 25 исто,тек пред две години на 27 ме удрија бубачките за дете...Се во свое време

 

Лелее Ќе одам и на докрот, ќе разговарам, па ако е така несакам да чекам и да го кријам тоа. Порано не сакав да чујам за мајка под 25-26 години, а јас сирота на 21 лиги ми течат за бебе, на моменти и стомакот си го галам...

 

И јас не бев мажена и намерно си направивме бебе, 21год имав, сега имам 23 и размислуваме за второ веќе инаку во брак сум сега и уште малку ќе го довршам и факултетот, не се брзам за тоа.. гледам по другарките дека џабе дипломираа, ако нема врски за моја струка, нема да работиш

 

Ви благодарам многу за поддршката. После ова следува еден разговор со дечкоми, иако мислам дека нема ништо да му смета, ми го има кажано тоа, разговарав и со постара братучетка и таа ми го кажа истото што и вие, дека ми е дојдено времето, во најскоро време очекувајте да ви се пофалам.. Не се зезам навистина ќе го направам тоа бидејќи не се трпи веќе ова, ми доаѓа некогаш да плачам зошто немам бебенце. Млада мајка млада, гајле ми е кој што сака нека збори..

 

Мила и јас на 21 па и пред тоа ги имав истиве твои желби,подоцна сватив дека ми биле фаза,дека едно е да сакаш бебе(такво мило мало миризливо ) друго е да станеш родител/мајка во вистинска смисла..Немој те молам да ме сфаќаш погрешно но размисли убаво,на сите аспекти па дури и најсуровите-парите!уште си студент,незнам дали работиш/заработуваш,дечко ти,услови за заедница и подигање на дете и се останато..и не мислам дека треба луксуз или магично редење на коцките,но една фина основа за заедничко живеење,односно простор и пари за истата се стварно потребни,за жал живееме во сурово и материјално време и ретко кој останува скромен,присебен и задоволен со многу малку.Доколку имате финансиска и морална поддршка од најблиските,тогаш слободно,оствари се како мајка и уживај..ти посакувам среќа

 

Zatoa i ne go zapostaviv, polagam seuste predmeti, polagav trudna, polagav so bebe 1m (togas najloso bese, trcav doma za doenje da ne mi puknat gradite)

 

Ти благодарам за советот ама јас одсекогаш сакав бебиња ама сега друго е чувството, едноставно сакам да бидам мајка, некогаш ќе се затворам и плачам зошто немам бебе,се заборавам на моменти и се галам по стомакот мислам дека имам бебе.. сега ненако е друго чувството... А за услови имаме, не царски ама скромни на македонски начин имаме.. Сепак ти благодарам.

 

A cekaj kolku vreme se obiduvate?

 

Seuste ne probale, imale samo zelba sega za sega..

 

Аман бе девојче плачеш со саати оти немаш бебе,а не сте ни пробале.Ами што ке правиш ако недај Боже кога ке пробувате,и не останеш одма првите месеци?Дај не пагај во депресии за џабе,со самото ова покажуваш дека уште си зеленика за родител.Едно е да сакаш бебе да го гушкаш и играш,друго е да ги сносиш одговорностите на родител(постојано внимание,неспиени ноќи,домашни обврски плус,трошкови еден куп,одрекувања од разоноди еден куп,плус да го довршиш факултетот)Дали си спремна за ова размисли трезвено и одговори си сама на себе.Ако се сака се се може,не си мн мала во години,но со самото твое понашање плачење и замислување дека си трудна ми личиш незрела немој да се лутиш само сакам да ти кажам дека за без причина плачеш и се нервираш.Да беше веке трудна немаше сигурно да ти викам зелена си абортирај .Ако се сака се се постигнува,но сакам и да ти укажам дека родителството не е само гушкање на слатко бебе.Бара мн жртвување на својот комодитет,секако ако не сакаш да бидеш од тие родители што ги оставаат по цел ден на бабите и они акаат секој ден.Ова јас мислам дека пред некоја година го сватив,кога добив внуче и требаше да го чувам кога беа сестрами и зет ми на работа,некогаш и спиеше кај мене.А и јас како тебе сум сакала од секогаш бебиња и сонував да бидам мајка еден ден, ама изгледа порано не сум била свесна што значи родител, не сум размислувала за одговорностите,и за тоа колку бебињата и децата зависат од возрасните,колку се немокни сами душички .Мажена сум на 23 години и одма пробувавме за бебе искрено ако останев одма незнам што ке правев ,сакав да останам одма ама покасно сватив дека не сум била свесна што е родител и колку одговорност е тоа е тогаш кога го сватив тоа станав спремна за мајка ама ......,сега имам 30 и се спремаме за ивф.Ти посакувам да немаш таков проблем и кога ке се омажиш одма да си останеш трудна и да бидеш срекна мајка.

 

Потполно се согласувам со тебе .... мислам дека нејзиното прашање не е за оваа тема. (едно е да има желба,а друго е да фантазираме)поздрав до девојката. И посакувам од прва да остане трудна од преголемата желба, па кој нема желба да има бебче.??

 

Потполно те разбрав што сакаш да ми кажеш,не се лутам, знам како е да сакаш бебенце да си играш со него да го гушкаш ама ова е друго не е така, нема веднаш да се случи тоа иако двајцата сакаме, ќе размислиме уште малку секако. И јас несакам да плачам ама не тера, свесна сум за сите проблеми и обврски кои доаѓаат со тоа.

 

Чекај малце,се имаш расплакано или често плачеш?

 

Се имам расплакано неколку пати, 2 или 3, ама не често и не сум во депресија, некогаш се занесувам и по еден саат размислувам како имам бебенце ова она, се занесувам и стомакот си го галам некогаш.. незнам што ми е, сите ми викаат дека времето ми е.. Кога би можела да бирам сигурно не би избрала да сакам да бидам мајка на овие години, ама што да правам, ме тера...

 

http://www.crnobelo.com/zivot/roditeli-i-deca/29617-kako-da-ja-zgolemite-plodnosta-po-priroden-pat