Се во свое време, се ќе биде. Мислиш дека не си трпелива а чекаш 3 години? Трпелива си, ама не веруваш доволно. Верувај! Ќе биде! Нон стоп повторувај си дека ќе даде Господ и кога ќе дојде време ќе си даде. Сите ќе сме мајки, сите!!! Друго, мислиш дека нема да трчаш на секој 5 мин? Ќе трчаш и за мочкање и од лошење, нема да се ослободиш од таа навика- сега си на пракса за понатака, Дедо Боже те вежбат А за верувањето во тестот, јас почнав дури сега да верувам, до пред месец верував ко ќе ме клоцнеше само, а пред тоа се ми беше како во сон Мораш да си со голема верба во Бога, позитивна, другото самиот Бог ќе си го нареди и ќе ти дојде неусетно брзо..
И мене ме нема да пишам, зошто и нема што да кажам...после лажниот позитивен тест си ги намалив очекувањата. Освен што на плодниот ден (според календарот) десен јајник ме сецна два пати, остро. Тој ден бевме "активни" па си се филмам во тој момент да не се ослободила јајце клетка. Сега на 03.06. треба да не добијам. Аааах се сеќавам, лани овој период бев бремена...и ми се враќаат сите спомени..но само на момент....гледам да не мислам на тоа. Иднината е напред, а не назад. Затоа..земете длабоко воздух...издишете...и хоуп фор д бест
Бидна денес и мојата прва инсеминација!Ништо болно,дури и помалку од пап тест.Со господ напред сега само.Иначе фоликулот не беше уште прснат еве сега осеќам болка па Димитров рече вечерва или најкасно до утре ќе прсне.Денес тешко односи ги оставаме за утре,уморни сме многу од целиов ден како што ќе биде.Иначе преработен материјал имаше 28м/мл,мотилни 90% и прогресивни 32% што Димитров рече одлично.Фала ви на подршка,за две недели ве известувам за резултатот каков и да е!Поздравче
Ти држиме среќа ситр тука..за 2 недели до висока бета Да бидам искрена така ми беше и мене првиот пат кога забременив...чувствував пецкање на левиот јајник...баш ме интересира што значи тоа..има некој постручен да се изјасни?
Тоа е овулацијата, кога пука фоликулот има болка во јајникот. Некои жени воопшто не ја чувствуваат, некои малку, а некои имаат баш болни овулации. Јас пред киретажата никогаш не си ја осеќав овулацијата, сега после киретажата - не знам дали е поосетливо или што е работата - ја осеќам секој месец и тоа јако, имам болка во јајникот можеби 2-3 саати. И сама и кажувам на докторката во кој јајник осеќам уште пред она да види, знам на која страна овулирам според болката.
Не сум ја чувствувала ни јас порано..или пак не сум приметувала толку како сега...по природа сум деталист и анализатор па можеби затоа сега ги приметувам ваквите ствари..фала у секој случај.
Исто и кај мене...пред киретажа не забележував никакви промени..сепак, ова е прв пат да ме пецне толку јако..и тоа два пати. Да напоменам кога останав трудна пред една година, останав и со циста на десен јајник. Изгледа тој ми е поактивен. Добро е ако може барем и физички да ја осетиме овулацијата. Тоа може многу да помогне. Фала за одговорот.
На работа сум, ве читам со ред сите и без пардон си се расплакав на погореприкачената приказна. Душа ми се растрепери. Имавме (и уште имаме) навистина голема љубов со мм. Уште како дечко и девојка...со поглед се пиевме. Општо позната беше нашата голема љубов. И многу бев среќна што стапивме во брак без да мораме туку единствено заради тоа што сакавме. Среќна сум што никогаш во животот нема да се запрашам: „Ќе ме земеше ли мм за жена ако не бев бремена“?.... Го нема тој страв во мене. Но, сега има друг страв, уште пострашен. Сега се прашувам: „Ќе успееме ли да бидеме родители“? Се плашам, но длабоко во себе знам дека нашата голема љубов не поминува без плод, дека од двајца ќе бидеме тројца, четворица, а може и петмина... Знам дека нашата мала-кутивка од неполни 60м2 ќе ни биде тесна, тесна од многу љубов и дечиља во неа. Ама многу длабоко внатре ми е закопано ова чувство...некако како да знам дека треба да го чекам нашето време..како да знам дека треба да чекам, дека е рано, а всушност зошто да е рано? Кога се друго е океј? Кога коцките полека си се наместија? Ама ќе чекам, морам да чекам и ветувам @pandelka дека почесто ќе зборувам со Бога! Понекогаш сум му лута... Посакувам темава да е празна, со месеци и години неотворена... Никој тага да не пишува.
Добро утро, женски мили. Ајде денешниот ден без грижи! Матеј 6, 27-34 „Можат ли сите ваши грижи, макар и за педа да ви го продолжат животот? И зошто се грижите за облекувањето? Погледнете како растат полските цвеќиња: тие не се трудат, ниту предат, па сепак, ви велам дека ни царот Соломон во својата најголема слава не беше накитен како еден полски цвет! А, кога Бог така ја облекува полската трева, која денес ја има, а веќе утре в оган се фрла, зар Тој нема и вас да ве облече? Колку мала вера имате! Затоа, да не ве мачат грижи за тоа што ќе јадете, што ќе пиете и во што ќе се облечете; тоа им е својствено на оние што не Го познаваат Бога, кои се јадосуваат поради овие работи. А вашиот небесен Татко знае дека тие работи ви се неопходни. Вие, пак, грижете се најнапред за Божјото царство и Неговата праведност, а си друго што ви е потребно, ќе ви биде дадено. Значи, не грижете се за утрешниот ден тој ќе се погрижи за себе. Доволно грижи има за денешниот ден!“
Ами ај и јас да си се пожалам дека сум била во право и дека добив. Од овој месец се преоринтуваме на здрав живот па да видиме да не е можеби до тоа. Оптимизам на ниво
Ајде,ајде само позитивно е и јас се сеќавам на мојата прва инсеминација ништо страшно само нека е за убаво да се фати
@bela.m istata situacija sme i nie draga.. toa mi e najmilo sto nikogas nema da se prasuvam dali mm me sakal ili me zel zatoa sto sum trudna..nasata ljubov veruvam deka ke pobedi se...izminatava godina ipol sto se ne pominavme..od svadba...gosti..opremuvanje stan..finansiski problemi...nervozi..ostanuvanje bez rabota..vrabotuvanje..krediti..prijatrli..neprijateli..prijateli sto ti se pravat prijateli a se neprijateli..padni stani..trudni sme..sreka..neizmerna..go izgubivme..taga..isto taka neizmerna..sekoj pat eden do drug vo dobro i zlo.. Najdobar prijatel sega i za vek i vekov!