Поддршка за сите оние што сакаат да забременат

Кај мене па чудно, брисевите чисти секогаш ова на зидот на матката го имав, да се чудиш аман веќе

 

Јас двапати забременив додека бев горе.. оплодување не се случува одма, ами по ден-два живот и пливање на сперматозоидите. Позата може дополнително да игра улога во количината на пливачи што ќе се тркаат.
Јас и двата пати забременив од прв обид, можда и не сум баш репер за нормално зачнување или имам многу среќа (иако една од бременостите не заврши најсреќно)

 

Здраво, женски.

Тука сум да си се искажам дека се осеќам несигурно, малце сум раздразлива, чувствувам мешавина од емоции и ко несмирена сум почесто. Можеби ќе треба со некој лек да си ја смирам психата. Анксиозноста ме вознемирува премногу.

Плус, можеби ќе се смеете на следново ама морам да го пишам.
Сонував дека правам тест за бременост, се појавиле две цртки, сум била така радосна, не премногу, ама како задоволна од резултатот. Гледав на значење за сонот, пишуваше дека во иднина ќе сум имала низа тешкотии, немало со леснотија да се оствари, а пак на друго место пишуваше дека да се очекува реализирање на сонот.
Често сонувам други трудни жени, кои ги знам лично и други кои не ги знам. Јас поретко се сонувам трудна.
Се сонувате трудни, тестови за бременост итн?
Имаат врска соновите или производство на психата се?

Се вонемирувам од помислата дека нема да ми е лесно забременувањето, ми е страв.
Дајте утеха

 

Забременувањето е најлесно кога не мислиш на тоа. Потврда за ова ти се милион непланирани и милиони неуспешни, потешки забременувања без биолошки пречки.. Само мал дел се планирани и остварени во моментот на желба за бременост. Сонувањето бремени и бремености значи дека мноогу мислиш и вложуваш во нешто што не е во целосно твоја надлежност, моќ и контрола. Ако имаш можност поразговарај со психотерапевт за анксиозниста и очекувањата.

 

Според мене соновите се рефлексија на потсвеста. Можеби дури и на нешто за кое не сме свесни дека во позадина во глава го размислуваме, сме го виделе, слушнале или копнееме по него...

И јас сонувам често такви сонови.. Особено многу сонував кога го изгубив син ми. Во мене имаше бура од емоции и сето тоа ми се одразуваше и врз соновите..

Нема да ти кажам да се контролираш, зошто ни самата не знам како да си ја контролирам желбава за дете што се плашам дека почнува да преминува во опсесија..

Можам само да ти кажам дека ќе биде така како што ни е одредено да биде и за жал немаме моќ врз тоа. Мислам дека имаш едно дете, пробај да се фокусираш на активности со него, среќа е да се има таква убава дистракција. Во моментот кога ќе успееш барем малку да ги олабавиш мислите можеби и ново бебенце ќе тропне на врата..

 

Ти благодарам на советот! Во право си, имам плус голема желба за разговор со стручно лице и опуштање во овој дел од животот.
Не знам во моментов каде да се упатам, мислам дека нема многу стручни лица во мојов град, Охрид, а Неокортекс од Скопје далеку ми се.
Колку и да се трудам да не мислам, пред добивање мора да си се запрашам а во моментов којзнае дали сум бремена, којзнае ова којзнае она и ништо не испаѓа. Не знам како да не мислам, како да не очекувам.
Ти благодарам ☀️

 

Ти благодарам на одговорот!
Чудна е оваа работа, да се трудиш да добиеш дете, без да мислиш на него, да го "правиш несвесно". Алал на таквите парови.
Имам едно, да, мојата желба сака уште едно, мојот страв ме кочи.
Продолжуваме понатака, како ќе е, нека е.
Поздрав ☀️

 

Знаете, им завидувам на парови кои лесно добиваат, а уште повеќе кои ноншалантно зборуваат колку деца (не) би родиле. Особено кога има силење или одмерување сила на некој начин, па оној муабет "нее, трето дете нема шанса, нема да дознаете, ќе абортирам, за трето дете требаат 5000 евра плата", итн. Како намерно да зборуваат да се во центарот. Гледам дека ми ја потхрануваат анксиозноста.
Што е толку битно колку деца не сакаш да имаш, зошто упорно тоа се вергла, а веќе си родила две деца и не си нешто видно благодарна на животот за тоа??
Интимноста туѓа не ме засега, ниту мојата никому. Упорно се осеќам ко намерно да зборуваат, зашто се осеќаат моќни, само да го посакаат детето и ќе се створи. Едноставно природата ги надарила со плодност, и покрај нив се осеќам помалку моќна. Не толку способна за имање деца.

Но, овој муабет очигледно е повеќе на со стручен човек, отколку вака на форум.
Ми дојде ете да се искажам.

 

@elenaklasik те читам некое време па решив да ти пишам. Те разбирам. Но, беспотребно си ставаш товар на грб. Обично не сакам да зборам за ова, имав спонтан и брзо потоа биохемиска, последниве месеци.
Претходно имав успешна бременост, каде забременив од прв обид. Сега кога повторно забременив во Мај, пак по прв обид, ни на крај памет не ми беше дека нешто може да тргне наопаку токму поради тоа што веќе имав една бременост како по книга. И тргна наопаку, и како тоа да не беше доволно па пак одма после тоа исто. И не се откажав, само си дадов оддишка.
Премногу си земаш на срце кој што збори, нивни проблем е тоа.

Ќе излажам ако ти кажам дека не ми е тешко, напротив, ама наоѓам начини да ги канализирам негативните чувства во обврски кои ме исполнуваат.


Ти мораш да се опуштиш, за твое добро. Веќе живееме две години, каде сме напнати од целата ситуација, не треба дополнително да се притискаме себе.
Гушкај го она што го имаш, другото ќе дојде кога тоа ќе реши, не ти.

Знам дека е многу полесно да се пише отколку да се направи, ама бејби степс. За почеток фокусирајсе на активности во кои иначе уживаш и ќе ти помогнат да ги оттргнеш негативните мисли.

Поздрав и од срце ти посакувам 2 цртки.

 

Можеби баш тоа е проблемот кај нас што сме забремениле брзо. За второто очекуваш дека ќе биде исто, а го нема. Па и позрели сме, сме го поминале тоа и повеќе стравови имаме.
Јас конкретно за првото бев многу психички стабилна и спремна за предизвикот. Маж ми исто го спремав дека сум со здравствен проблем и дека може ќе ни требаат месеци, па и години. Кога ги видов двете цртички од среќа и возбуда бев фокусирана на тоа како ќе ги изненадам блиските, размислував што треба да купам, како да го спремаме станот, прегледи, радосница, спомени. На лошо паметот никако не ми идеше. И сега не сум падната психички ама со нетрпение чекам да дојде време за тест, па идат мисли дали ќе биде се како што треба.
Тодлеров до мене што ми ја црпи цела енергија ме држи стабилна. Ми го исполнува денот, ме исполнува мене. Навечер кога ќе ме гушне и кога ќе ги отвори очите уште еднаш да провери дали сум до него и ќе рече Мама, ме смирува и си викам доволен ми е, не ми треба ништо повеќе, само да сме живи и здрави ние.
Следното утро исто пак, мислите си одат кај ќерката што толку ја посакувам и веќе има дури и име
Се разлигавив ама ве читам и сочувствувам. Ја проверувам темата за да видам цртички и да се насмевнам. Се надевам ќе дојдат кај сите што поскоро, држете се до тогаш

 

Ти благодарам за советите и желбата!
Сочувствувам со тебе за загубите!
Ми се случиле нешта кои најмалку сум ги очекувала -негативни, затоа ми се налепи анксиозност која мира не ми дава, и од таквите чувства уште повеќе си велам дека не ми успева.
Чудна работа, скоро секоја втора бременост е со некакви компликации или потешкотии или потешки обиди за забременување.
Ретки се оние кои имаат повеќе деца и убаво поминале без мачење.
Во право си за сѐ што кажа. Важно е да сме здрави и живи, и веруваме дека желбата за дечиња ќе нѝ исполни!
Гушки

 

Мајка кога некоја ке каже дека не сака уште едно дете, а има едно две, немој да мислиш дека е намерно. Едноставно си кажуваат.
Ке се земам себе си за пример. Синко го направивме случајно и неплнирано. Да не ми доцнеше немаше ни да помислам дека сум бремена. Нека е жив и здрав ама премногу е палав. Премногу. Ни јас ни маж ми не сме сигурни дека сакаме уште едно дете. Можеби и на едно ке останеме.
Тоа што јас се мислам за второ, не го кажувам со никаква намера. Само кажувам, секако ако ме прашаат и отвориме таква тема.

 

Добро, разбирам дека има разлика од кажување до кажување.
За овој пример што го кажав, си ги знам луѓето, знам како гледаат на деца, знам дека едната е егоцентрик и како едно те исто вергла за да ја убедуваат поинаку.
Муабет кажан неколкупати има разлика од муабет да го направиш еднаш и да завршиш. Никој во гуша не ја фати за дете да добива.
А ги има две и упорно нешто докажува.
Јас не го вртам тој муабет со секого, всушност со никого, премногу интимно ми е за да го почнам на маса.

 

Јас дискутирам со маж ми, нашите родители, другарки, друштвото на маж ми, ако се отвори таква тема.
Секако јас кажувам дека би сакала уште едно ама дека не знам дали ке можам да го израснам.
Комплексна е темава. И интимна.
Не си ставај се на срце. Фокусирај се на убавите работи, имаш едно детуле и фекусирај се на него. Второто ке дојде кога најмалку очекуваш.
Многу често психата е блокада, затоа дај си време.

 

Токму, темава не е за секоја прилика и за пред било кој.
Примерите што ги наведов се од луѓе кои децата ги гледаат низ призма на трошење, па треба да се заработува многу дури 5000евра за да се израснат. Аман бре си велам што ли потреби имате за толкава сума. Чудесија. Еднаш не сум чула убав збор. И кога ќе ја начнат темава за имање трето дете, ми се превртува стомак. Пак ли?? Си велам
А пак сум разговарала и со луѓе за кои децата се богатство, дар, со топлина го кажуваат тоа, се осеќа.
Не е едноставно родителството за никого, ама бар не кукаат.
Јас од секогаш сакав деца, и како мала бев дечарка, бебиња сакав. Кога сум веќе сега поголема, ми се створи потешкотија во тој дел. Ете не замислував дека вака ќе е.
Психата некогаш полабава, некогаш постегната, до мене е, ко Месечина сум променлива.

Фала на сите!

 

Јас пак обратно, не сум дечарка воопшто. А син ми го сакам најмногу на свет. Дури необјасниво ми е. Јас знаев дека ке го сакам уште кога почна да мрда во стомак ама ова е нешто необјасниво. Ама мајка си и знаеш.
Мене ми е во ред кога некој ке каже дека децата се трошок, навистина е така, има ситуации кога не може да поминеш до малку пари, пример имало атопичен дерматит, или алергија на храна, ад млеко итн. Ама имам идеја за тоа какви луѓесе дотичните што ги збориш.
Јас па не замислував дека ке останам бремена така случајно, долго време бевме заедно пред брак, планиравме станот да бидне па тогаш ама се наредија коцките.

 

Здраво. Не знам дали е за тука муабетот...примив фајтер пред две недели, сите различно советуваат почекај 3 почекај 6 месеци. Како и да е морам два месеца да сум на диета имам вишок 20кг. Освен тоа и други проблеми, па правењето бебе се пролонгира. Здравје во скоро време би сакале.
Направив пап тест, резултати ќе имам за недела дена. Закажав на гинеколог пак, кои испитувања треба да ги направам пред да останам бремена? Ништо немам правено до сега, освен еден пап.

 

Морам да се вклучам. И да ти кажам дека до некаде разбирам. Имаме другари кои никако не сакаа второ, од причини кои се за мене непоимливи, кога збореа за тоа како со нож во срце да ми чепкаа зашто јас сеуште немам ни едно. Па Госпот им даде второ. Јас сакам да сум среќна за нив а во душава јас си знам како ми е. Од друга страна не ти го разбирам толкавиот јад затоа што ако добро разбрав веќе имаш едно. Замисли како им е на тие што се борат за барем едно кога би те слушале тебе. Затоа ве молам не споредувајте се. Ценете го тоа што го имате. Не копнејте по туѓото. Секој со својата приказна. Само позотивна мисла и да им даде Госпот на сите барем по една радост.

 

Имаш право! и од страна на човек кој сѐ уште нема добиено дете, не звучи убаво.
Ми се насобра тежина дека и за првата бременост, ми требаше време да се случи; пред неа има вонматерична бременост и си носам мисли што ме мачат. Како секоја личност.
И јас велев ах само да си родам едно дете... Преблагодарна сум што го имам.
Се лутам на туѓи муабети без осет, за луѓе кои сум осетила дека ги делат децата, јавно пред сите, на пол (дома што сакаат нека зборуваат), пари спомнуваат колку многу требало, сенешто само да се боцкало. Камо јас да можам со сигурност да кажам колку би родила. Ама се сепнувам. Непријатна ми е темата пред други луѓе, па така ми се створи јанѕа.
Сепак, опуштање па дури и оддалечување од било кој, е добра опција.
Ќе си имаш дечиња, само божја волја и верба

 

За какво споредување зборуваш жити се? Со кого се споредивме, сем со своите прошли бремености.
Какво е тоа копнеење по туѓо?! Се прочита ли пред да го напишеш тоа? Дали сакаш да кажеш дека оние што немаат деца немаат поради оние што имаат повеќе? Каква глупост. Никој не посакува туѓо, секој сака свое.

За последното само ќе се сложам, сите сме со своја приказна, ама јас имам право да ја споделам мојата болка за второ, исто како и тие што посакуваат прво. Темата е за поддршка на сите што посакуваат дете, било прво, второ, трето или петто не е битно.
А дај боже сите да имаат колку што сакаат.